De laatste dag in hotel El mono Feliz hebben we lekker tot 12 uur aan het zwembad gelegen.  Het was een hele reis naar ons laatste hotel, de overkant van de weg. Een mooi resort aan zee. We zijn die middag naar strand Uvita geweest. Het strand heeft als bijnaam  'Whale s  Tail'. Er is een zandbank die uiteraard bij eb zichtbaar wordt en er dan uitziet als de staart van een walvis. Heel mooi om te zien hoe de golven ieder hun eigen weg gingen. Ik filmen en fotograferen met de kleiner camera. Tja geen mooi breed beeld. Sinds ik fotografeer met de Nikon ben ik niet meer snel tevreden met kleinere beelden en minder mogelijkheden. Ik dus zoeken naar een optie tot panoramascherm. STOM! Op de een of andere manier druk ik op iets waardoor alle foto s verdwijnen. De kleine camera gebruikten we voor snelle en onverwachte dingen. Snif! Weg! Klungel dat ik ben.

In het hotel kijk ik t nog eens goed na. Nee, alles kwijt.

De volgende ochtend gaan we met Geovannie een tuinwandeling maken. Zes uur uit de veren. Met de tuinman en de hond op pad. Veel toekans gezien, knuffelpaartjes! Een grote hagedis, veel witkopaapjes, insecten en vogels. Leuke leerzame tocht.

De indianen hebben we al gezien en mee gesproken , nu de cowboys nog. Op naar ranch Le Merced. Edcar onze cowboy, caballo Edcar. Met z n vieren gaan we op pad. Als eerste mogen we de cattles controleren. Bij elkaar drijven en tellen of alle dieren er zijn.  Rijden we daar tussen de koeien. Grappig en een heerlijk gevoel van vrijheid overvalt ons. Britt en Renee genieten er ook enorm van. We voelen ons echte caballas.  Vervolgens rijden we door de rivier, het bos, de weilanden naar de zee en gaan daar lekker uit ons dak. Volle rengalop. De paarden zien er goed uit en rijden fantastisch. Geen bit in, rustig in de hand, geweldig.
Na de heerlijke strandrit moeten we gaan werken. De kalveren moeten naar de stal dus gaan eerst de koeien ook mee. Wij moeten ze met ons drieen naar de stal drijven. Vervolgens de koeien terug in de wei en de kalveren op stal. En dat allemaal te paard. Stoer.                                                                                                        Lasso werpen is ons volgende project. Edcar legt ons uit hoe het moet en wij maar oefenen. Valt goed tegen maar t lukt toch wel. Als je de lasso om de paal hebt geworpen mag je gaan oefenen met de kalveren. Britt en ik hebben geluk en krijgen een kalf te pakken. Renee blijft oefenen en uiteindelijk lukt het haar ook.

Het melken van de koeien is helaas in de ochtend al gebeurd dus dat kunnen we nu niet meer doen. Jammer. We brengen de paarden terug, afzadelen en paarden afspuiten en ons welverdiende glas ijsthee opdrinken.

Een superleuke ervaring. We hebben een adres gekregen waar we een zadeltas kunnen kopen dus dat gaan we morgen doen. Zijn hier meer dan de helft van de prijs dus .....

Als laatste avontuurtje staat de Whale whatch tour gepland.                                                                                           We hebben er zin in. In de ochtend is het mooi weer dus dat beloofd veel goeds. We zitten op de boot. Zon in ons gezicht en de wind in de haren. De walvissen zijn in de buurt. Onze kapitein luistert naar t gezang van de mannetjes. Ze roepen hiermee de vrouwtjes en bakenen hun territorium af. Britt geniet volop. Helaas is Renee niet helemaal lekker. Jammer. We zien een walvis, dat heet zijn vin en de rug. We wachten nog een poos maar ze komen niet naar boven. We moeten naar een andere plek. Alle tassen in een vuilniszak en vol gas vooruit. We worden kletsnat. Helaas is de zon nergens meer te bekennen dus wordt t ook wel kouder aan boord van t bootje. En ja hoor, regen....  De walvissen zijn slim en laten zich niet meer zien. wij zijn drijfnat en behoorlijk verkleumd. Inmiddels zitten we samen met de andere bemanningsleden op de grond met een handdoek om ons heen. Deze biedt wel bescherming tegen de wind maar t is ook koud want al snel is de handdoek drijfnat. Je had ons moeten zien. Allemaal zittend op de bodem, hoofd naar beneden en bibberen. De kapitein bleef zijn best doen om walvissen op te sporen. Iedereen wilde eigenlijk al terug gaan maar ja. Op de terugweg nog sightseeing van eilanden. We werpen een snelle blik maar niemand is echt geinteresseerd. We maken zelfs geen foto s. Terug aan wal gaan we iets warms drinken.

Kletsnat en bijna niets van de walvissen gezien. Jammer maar helaas!

Het weer is nog steeds wisselvallig dus we besluiten naar San Isidro te gaan.  Op zoek naar de zadeltaswinkel.

San Isidro is een drukke en beetje chaotische stad dus t duurt ff maar toevallig vinden we t goede winkeltje. Niemand spreekt  Engels dus met handen en voeten leggen we uit wat we willen. Het lukt allemaal ! Gepakt en gezakt gaan we verder met winkelen.

Kleren kopen. Goh das handig. Ben je zo klaar in Costa Rica want de mode is niet zo geweldig. Wat wel erg leuk is zijn de winkelpoppen. Die hebben t postuur van een Costoricaanse.. klein met een bol kontje en een gevulde boezem. Grappig!

Vandaag zijn we nog even naar t zwembad gegaan en naar strand Uvita. Foto s maken van de zandbank die we kwijt waren.

Terug naar San Jose door de Quetzal, een nevelgebergte. Prachtig maar gevaarlijk rijden. Veel vrachtverkeer en dwaze Costoricanen die op onmogelijke plekken inhalen. In San Jose kunnen we uiteraard de weg naar het hotel niet vinden maar we zijn slim en laten een taxi voorrijden. In dit wespennest kun je echt de weg niet vinden.

Nu nog een kort nachtje en dan naar t vliegveld. Morgenvroeg 8 uur vertrekt t vliegtuig en we landen zaterdag om 7 uur. Houdoe en tot snel allemaal. ADIOS!!!!!!