Hallo Mensen,

Naar het eruit ziet zal dit echt het laatste bericht zijn n.a.v. van onze reis. Dit bericht wordt namelijk geschreven vanachter de pc thuis (helaas). Het is een bijzondere situatie.

'Eergisteren' zij we namelijk met pijn in het hart begonnen aan de thuisreis. Om +/- 13.00 hebben we (na eerst nog overheerlijk te hebben gelunchd) ons per taxi naar het station in Phan Thiet laten brengen (kosten: enkele Euro's). Zodat we om 14.00 uur de trein naar Saigon konden nemen. De reis hadden we al eerder gemaakt in omgekeerde richting, uiteraard (lees dus het verslag aldaar). Dit evenement bracht ons dus niets nieuws. De avond en nacht voor het laatst doorgebracht in Saigon. Met gemengde gevoelens. Aan de ene kant is het een stad waar we nooit lang zouden willen verblijven. Maar als je weet dat je aan de thuisreis moet beginnen dan geeft dat toch tweeslachtige gevoelens. Wij hebben namelijk nooit zo'n behoefte om naar huis te gaan !!

's Ochtends dus toch maar vroeg uit de veren zodat we door het krankzinnige verkeer toch op tijd op het vliegveld zouden zijn. Voor de eerste etappe (naar Hong Kong) van de thuisreis. Gelukkig verliep deze 'reguliere dollemansrit' voorspoedig. De chauffeur had duidelijk in de gaten wat ons belang was. Hij zocht allerhande wegen om de altijd aanwezige files te ontwijken.

Eenmaal in Hong Kong aangekomen hadden we negen uur ter beschikking voordat we de definiteve vlucht naar Amsterdam konden nemen. Daarom hadden we besloten een spoedbezoek aan Hong Kong af te leggen. Ieder die ooit in dezelfde situatie komt adviseren wij uitdrukkelijk om niet op het vliegveld te blijven hangen. Het vervoer naar het centrum is goedkoop (expresse trein), eenvoudig, snel, overzichtelijk. Je krijgt er een onvergetelijke ervaring bij. Voor ons althans. De sky-line, de verlichting 's avonds, de gebouwen, de hele inrichting van de stad met de onmiskenbare Britse invloeden. Het contrast met Vietnam kon niet groter zijn !!! Wederom een overweldigende ervaring. Maar helaas om 00.05 uur verok het vliegtuig naar Amsterdam. Maar we denken maar zo: wat we wel hebben gezien kan niemand ons meer afnemen.

Uiteindelijk zijn we vanmorgen om 9.00 gezond en wel thuisgekomen !! Inmiddels hebben we alles op orde en kunnen we beginnen met ons mentaal voor te bereiden op het 'normale' leven. Maar gelukkig zijn de eerste ideeen voor een volgende reis al aanwezig. Dus de voorpret kan weer beginnen.

Tot slot:

• willen we ieder danken voor de leuke en hartelijke reacties.

TOT DE VOLGENDE KEER (hopelijk). We sluiten met de wens/groet die we in Vietnam diverse keren hebben ontvangen: een gezond, goed en lang leven voor ieder en ieders familie

Blijkbaar kunnen we het maken van verslagjes niet afleren. Het bijhouden van een weblog werkt verslavend. Of zou het onze onderbewuste behoefte zijn om ogen uit te steken ?? We zullen het nooit zeker weten !!

Hier gaat alles boven verwachting. We zijn lekker aan het relaxen geslagen en we komen beiden tot de conclusie dat we daar erg goed in zijn. Nou moeten we wel zeggen dat alle factoren meewerken: 1) prachtige kamer met uitzicht op de parktuin, 2) meer dan geweldig weer; af en toe een klein wolkje en dat nog niet eens voor de zon, 30 graden en meer is maar heel normaal, 3) goed zwembad en zee onder handbereik, 4) weer die uiterst vriendelijke bevolking, 5) veel goede restaurants in de straat waaraan ook ons resort ligt, 6) alles is tegen een belachelijk lage prijs verkrijgbaar.

Alleen jammer dat het op een eind begint te lopen (nog een paar dagen hier). Maar gelukkig hebben we Hong Kong nog in het verschiet. Dus ons hoor je voorlopig niet klagen.

Succes met de begionnende herfst in Nederland. Tot binnenkort.

Alles is volgens plan verlopen. Het blijft ons verwonderen maar de Vietnamezen komen iedere keer stipt hun afspraken na. Precies op tijd (nou ja, 3 kwartier te laat maar dat telt eigenlijk niet want in het gekkenhuis van het 'Saigonse verkeer' is dat toch nog heel knap) verscheen de bus voor ons hotel. We zijn dus vanuit Saigon de Mekong Delta ingegegaan met een internationaal gezelschap. We hebben weer voor ons de nieuwste dingen gezien. Uiteraard hebben we veel op boten gezeten. De boten werden wel steeds kleiner (= overstapjes maken) want de waterwegen werden steeds smaller. Maar wederom een prachtige natuur. De foto's zullen we aan ieder die ze wil zien tonen als bewijs.

De tweede dag in de delta hebben we de grootste drijvende markt van Vietnam bezocht. Een heel evenement om met een "sapa-boot" (= klein roeibootje) tussen alle schepen met uiteenlopende handelswaar te varen. Af en toe wordt je zelfs uitgenodigd om aan boord van zo'n schip te komen want men vindt het leuk om dingen te laten zien. Vietnamezen zijn meestal echt vriendelijk (+ zonder bijbedoelingen en dat snappen wij blijkbaar niet altijd !!) Bijzonder om te zien hoe de handelslieden met hun gezinnen vele weken op een relatief kleine boot wonen. Alles wordt dan met elkaar gedeeld op een paar vierkante meters (slapen doe ze gewoon naast de motor). Na alles in de delta grondig te hebben bestudeerd zijn we teruggegaan naar Saigon (voor 1 overnachting).

In het hotel werden we allerhartelijkst verwelkomd ("So you're back"). Echter er was een probleem. Er was namelijk geen reguliere kamer beschikbaar. Men dacht dit op te lossen door ons de VIP-room te geven. Of dat een bezwaar was?? Nou, na enig tegensputteren hebben we maar toegestemd. We kwamen in het bezit van een zitkamer, een badkamer ter groote van een balzaal en dito slaapkamer. Goed dat we geen last van pleinvrees hebben !! Alleeen jammer dat we er vroeg uit moesten wan om 6.45 uur vertrok de trein vanaf het station naar Phan Tiet. Dat betekende om 5.00 uur opstaan vlug ontbijten en dan vliegensvlug met de taxi naar het station, Leuk omdat ook weer eens mee te maken. Als enige Europeanen tussen de Vietnamezen. Zodra de trein zich in beweging zet beginnnen de meeste leden van het gezelschap te eten (pannetjes met allerhande zelfgemaakte etenswaar komen te voorschijn, incl. de bijbehorende sauzen). Jammer, we hadden niets van dat al bij ons en gedeeld werd er niet !! Na na nog een korte rit met de taxi (25 minuten, voor de totaalprijs waar in Nederland de meter nog niet eens voor wordt aangezet) zijn we in het beoogde resort in Mui Ne aangekomen. SCHITTEREND. Kunnen we eindelijk beginnen met uitrusten want we zijn niet van plan nog gekke uitstpjes te maken. We gaan genieten van de zon en het strand (watertemp. van de zee wordt door ons geschat op 23 graden Celsius). De frequentie van de berichtgeving zal dus duidelijk afnemen. Mocht er onverhoopt toch een bijzondere ontwikkeling zijn dan melden we ons wel weer.

Het al weer de tweede dag in Saigon. Hoogste tijd om 'jullie zielepieten' op de hoogte te brengen over onze wederwaardigheden.

Gisteren zijn we met het vliegtuig aangekomen in Saigon en vliegensvlug met de taxi naar het hotel gegaan. Vervolgens natuurlijk direct de stad in. Nou, een andre stad  ..... dus ook nieuwe 'gekkigheid'. Hoewel het zelfde land en de steden misschien wel vergelijkbaar zijn, heeft Ho Chi Minh-city / Saigon toch een heel ander karakter dan Hanoi. Duidelijk is de invloed van het Westen / 'de Amerikanen' hier merkbaar i.t.t. Hanoi waar meer een Frans kolionale invloed merkbaar is. Ook de mentaliteit is duidelijk anders. Hier is men meer open / extravert. Ook de bouwstijl / manier van bouwen is moderner (veel wolkenkrabbers). Kortom: weer een heel nieuwe ervaring. En dan te bedenken dat we slechts fracties zien van wat er allemaal aan de hand is. Het is natuurlijk een illusie om alles te kunnen zien in twee dagen. Maar het is goed te weten dat er nog meer is want dan is er tenminste een reden om nog eens terug te gaan.

Vandag zijn we onder begeleiding van oud medewerker van de Amerikanen naar de Cu Chi-tunnels geweest. Zeer indrukwekkend allemaal. Ieder land dat in oorlog is (geweest) heeft duidelijk eigen trauma's, hoe je het ook bekijkt. Toch een plezierige en leerzame trip, al met al. Al was het maar om de bootreis naar het gebied toe.

Morgen gaan we de Mekong Delta in. We zijn benieuwd wat dat weer gaat brengen. Het is wel weer vroeg uit de veren. Want we worden om 7.30 uur opgehaald. Maar ja, het is de laatste keer want na deze trip van een dag en een overblijfnacht gaan we naar het resort om uit te rusten van alle inspannignen van de afgelopen weken. Ja ons leven is hard. Maar heb geen medelijden we dragen het dapper en met waardigheid.

Hallo Allemaal,

Het is iedereen bekend dat wij geen wizz-kids zijn. Maar het kan toch niet allemaal aan ons liggen, die problemen die we met internetten ondervinden. Trage verbinding, soms ook helemaal geen. Niet alle pagina's toegankelijk en ga zo maar door. Dat alles bij elkaar zal er ook de reden voor zijn dat bij een vorig verslag niet iedereen een berichtje heeft gekregen. We hopen dat het van nu af weer beter zal gaan. Met het internet althans. Want met ons verblijf is helemaal, maar dan ook helemaal niks mis.

Het is en blijft een schitterend land met vele contrasten. Soms wel pijnlijk om te zien dat het toch tot een van de armste landen ter wereld behoort. Het is dan ook niet verwondeerlijk dat iedereen je iets probeert aan te smeren. Een leuk voorbeeld hiervan is onze (wederom prive) gids van gisteren. Zij had alle aanvullende reisbescheiden bij zich. En passant meldt ze dan wel even dat voor het vervoer dat nog niet is geregeld haar broer beschikbaar is. Hij is bereid om ons voor een vriendenprijsje naar het vliegveld van Danang te brengen. Uiteraard zijn we op het aanbod ingegaan (leven enlaten leven, nietwaar??).

Zoals uit de titel al blijkt hebben we My Son bezocht. Schitterend !! Een vervallen tempelcomplex in de jungle van het Cham-volk. Het wordt steeds duidelijker dat 'de Vietnamees' niet bestaat maar dat het een verzameling is van allerhande volken en stammen. En waarachtig als je hiet een tijdje bent begin je zelf de verschillen te zien (al is het maar aan de vormen van de lampionnen).

Op dit moment dat dit berichtje wordt getypt is het hier zondagochtend. Nou, dat merk je verder nergens aan. De bedrijvigheid is als vanouds (evenals de herrie, de geur, het geluid). Natuurlijk is het ook al weer bloedheet. Maar dat zal niet verhinderen dat we gaan shoppen. Immers de voor Sandra aangemeten broek moet bij de kleermaker ook nog worden gepast. Waarschijnlijk gaan we na al die inspanning toch even aan het zwembad liggen. velen gaan naar het strand (op 4 km afstand) maar dat soort activiteiten bewaren wij voor het laatst van de vakantie.

Tot zover beste mensen tot .......

Inmiddels zijn we in Hoi An aangeland.

Maar eerst hebben we nog een leuke dag in Hue gehad. De dag begon vroeg want om 8.00 u. werden we weer door een prive-gids opgehaald om een toer te maken door de stad. We hebben weer de pagode bezocht. De tocht per 'drakenboot' was bijzonder. Zeker als je weet dat de plek waar je zit eigelijk de woonkamer van de schipper en zijn gezin is. Maar overdag wordt de boot leeg gemaakt en kunnen er toeristen mee worden vervoerd!! Met een gids steek je toch veel meer van zo'n bezoek op dan enkel met een boekje. Ook de uitleg over het kloosterleven was erg boeiend (we weten nu zeker dat het niet voor ons is). Jonge kinderen worden door de ouders op 6-jarige leeftijd daar gebracht en pas op 18-jarige leeftijd zien ze hen terug. In de tussentijd mogen de jongens alleen maar studeren en werken, spelen is er niet bij !! Eeen gevalletje voor Amensty ??  Ook de Citadel (= het decadente hof van de laatste keizer en later toevluchtsoord voor de VC)  is door ons bezocht en vervolgens weer zo'n overdekte markt bekeken.

Vandaag zijn we weer om 8.00 uur in de bus gestapt naar Hoi An. Een bijzondere reis maar dat kan bijna niet anders met dat verkeer hier. De buschauffeur heeft er een illegaal handeltje bij, hij neemt voor eigen rekening passagiers mee!! De eerste bezichtiging van de stad hebben we al gehad en beloofd weer veel goeds. Waarover later natuurlijk weer meer.

Gisteravond het verblijf in Hanoi afgerond met een diner in 'ons restaurant' (Hanoihanoi). Het blijven rare jongens die 'Hanoi-ezen'. Deze keer was een gezinnetje aanwezig waarvan vader de gehele tijd luidruchtig aan tafel zit te telefoneren, zoonlief zit via de luidspreker van zijn telefoon naar muziek te luisteren en de dame uit het gezelschap staat op straat te telefoneren en ontmoet daar diverse kerels !! Maar over de service en het eten niets dan lof.  Terug in het hotel zijn we snel onder  de wol gekropen (wol = airco). 's Ochtends vroeg uit de veren om alles in te pakken en dan met de taxi naar het vliegveld. Ons was beloofd dat het 's ochtend erg druk zou zijn op de weg. Nou dat is zachtjes uitgedrukt!! Toch zag de chauffeurr kans om ons in minder dan 1 uur op het vliegveld te hebben (waar normaal 2 uur voor staat). Dat geeft wel aan wat voor een klasse chafeeur het was (een mini Schumacher). De vlucht was niet veel meer dan opstijgen en vlug weer landen (700 km verder). Maar al met al is alles gelopen zoals was afgesproken. Dat is toch wat we de Vietnamezen moeten nageven; ze komen afspraken na.

Het hotel in Hue is uitstekend (inrichting + kwaliteit + service)  We hebben zelf een pc op de kamer maar het inernet werkt alleen niet. Dus dit verslag staan we nu te maken in de hal van het hotel.

Inmiddels zijn we al aan de wandel geweest langs de rivier. Fantastisch dat Hue. Een heel andere (= vriendelijker) sfeer dan Hanoi. De inwoners uit Hanoi lijken wel wat de Parijzenaars in Frankrijk zijn. Hue is wat genoedelijker en rustiger naar het nu lijkt. Maar morgen gaan we weer op pad en dan kunnen we meer vertellen en eventueel onze eerste indrukken bevestigen.

Zo de titel geeft het al aan. We zijn druk in de weer geweest.

1) Bac Ha.

Met ons onvolprezen gidsje en Duitsers en twee Japanse dames (moeder en dochter) zijn we naar de markt in Bac Ha geweest. Het was een waar avontuur om daar te komen (en deze keer ovedrijven we niet). De wegen naar het noorden hebben enorm veel te leiden gehad van de natuurrampen van een paar maanden terug. De bodem is dusdanig verzadigd met water dat er nog steeds veel aardverschuivingen plaats vinden. Met alle rampzalige gevolgen van dien. De infrastructuur (wegen, bruggen en wat al niet meer heeft enorm veel schade geleden) Dit land heeft dringend hulp nodig!! Op een gegeven moment zijn we in een enorme blubberpartij terecht gekomen en liep de auto vast. Maar de chauffeur heeft de boel perfect gered. Eenmaal in Bac Ha was het weer een lust voor het oog en een enorme prikkeling voor de neus !!! Een groot feest van geuren en kleuren. Komt allen binnenkort de foto's maar bekijken. Toen we alles hadden gezien en geproefd zijn we aan een even enerverende terugreis begonnen. Maar aangezien jullie nu een verslag zitten te lezen is er maar een conclusie gerechtvaardigd ---> het is allemaal goed gekomen. Vanuit Bac Ha zijn we doorgereisd naar Lao Cai waar we weer de nachttrein naar Hanoi hebben genomen. Maar uiteraard eerst gezamenlijk gegeten in een 'soort van restaurant'. Cisi had moeit met het afscheid nemen van 'haar Duitsers' , ze is zo lang mogelijk in ons gezelschap gebleven (lief, toch?)

2) Hanoi

Het reizen per nachttrein went snel. We hebben allemaal lekker geslapen en waren vroeg (5.00 uur) terug in Hanoi. Daar snel een taxi gepakt om vlug naar het hotel te gaan (3 uurtjes om ons met spoed op te knappen).  Het is altijd wat met die taxi-chauffeurs. Deze keer hadden we er een die in het donker de weg niet wist te vinden. Vervolgens doorgereisd naar Halong Bay

3) Halong Bay

Na een pittige rit van enkele uren konden we ons inschepen voor een tweedaagse tocht. Geweldige tijd gehad op de boot in de natuur van dit schitterende gebied. Fantastisch eten (veel vis), goed drinken, fantastich personeel. Ook nog eens een prima gezelschap (Frans gezin met leuke kinderen, Amerikaan met zijn Australische vrouw, wereldvreemd Duits gezin en nog een Nederlands koppel). Lekker zitten kletsen met iederen, behalve met de Duitsers want die zonderden zich af van de hele wereld en spraken alleen met hun prive-gids die ze bij zich hadden. De tocht is echter wel verkort aangezien men erg slecht weer verwachhtte (het is hier immers tyfoon-seizoen)

4) Hanoi

Inmiddels weer terug in 'ons' Army Hotel. Sandra noemt het inmiddels soms al thuis !! En bij de receptie worden we begroet met: "So you're back again". Ja, we maken vrienden. Vanavond nog een keertje eten in rest. Hanoihanoi (waar we al eerder over hebben bericht). En dan morgen door naar Hue (vliegtuig naar het midden van het land). Waarover later weer meer.

Een nieuwe dag, een nieuw geluid !!  En dat is hier inderdaad het geval hier. Het is heel bijzonder om wakker te worden gemaaktd oor een kakafonie van vogelgeluiden die vanuit de rijsvelden tot ons komen. Je zou er romantisch van worden ......

Nou, de dag eerst maar eens begonnen met zo'n vervelend uitgebreid hotel-ontbijt.

Om 9.30 stond onze 19-jarige gids Cisi al weer op ons te wachten. Want vandaag stond een tracking van maar liefst 14 km. op het program. De eerste stop was bij een kledingwinkel waar je ook laarzen kunt huren want die waren klaarblijkelijk nodig. Onze Duitse vrienden konden volstaan met wandelschoenen (wat later een jammerlijke vergissing bleek te zijn). Goed gemust gingen we met z'n allen op pad. Binnen no time hadden we gezelschap van diverse leden van de Zwarte Hhong (naar later bleek moeder, tante en zusje van Cisi). Wel raar als je met een heel gezelschap van de plaatselijk stam het dorp uitwandelt. Maar we kunnen niet anders zeggen dan allervriendelijkste mensen. Als je knap het dorp / stadje uit bent worden we geconfronteerd met de meest prachtige landschappen die wie ooit hebben gezien (echt woorden schieten te kort !!). Een kleine leuke bijkomstigheid is ook nog eens dat het niet regent. Jammer genoeg kunnen we nog steeds geen foto's bijvoegen want de pc's zitten hier achter slot en grendel. Anders hadden we wat plaatjes kunnen laten zien.

De tocht was meer dan de moeite waard: door rivierbeddingen gelopen, bamboe-bruggen getrotseerd (waar trouwens wel tol voor moet worden betaald aan de plaatselijke bevolking die die paar staken hebben neergelegd), van steen op steen moeten springen om wild stromende rivieren over te kunnen steken) Diverse andere minderheidsstammen gezien: Dzao en Zia. Uiteraard proberen de vrouwen van de stammen je allerlei handwerkrotzooi aan te smeren (handy-craft) en natuurlijk zijn we daar ingestonken. Dus de presentjes zijn al ingekocht. Al met al zijn we zeker 6 uur onder weg geweest. Na een verkwikkende douche is het nu tijd voor een drankje (by the way: er is niks mis met Hanoi Bier).

Voor vanavond hebben we afgesproken met  Cisi en "onze Duitse vrienden" omgezamenlijk te gaan dineren. Verder nog een bezoek aan de avondmarkt (schijnt speciaal te zijn) maar daarover lezen jullie later wel meer.

Morgen staat op het progremma: 1. bezoek aan BacHa (6.30 uur ontbijt !, wie durft nnog te beweren dat we dit voor ons plezier doen ??), 2. 's avonds met de trein terug maar Hanoi waar we om 5.00 's ochtends aankomen om vervolgens om 8.00 uur weer te worden opgehaald> we vetrekken dan naar Halong Bay (twee dagen op zee met een jonk)

We hebben ons verplaatst van Hanoi naar Sapa, na eerst nog een leuke maar regenachtige dag in Hanoi te hebben gehad. De dag aldaar afgesloten in een geweldig restaurant 'HanoiHanoi'. Mocht men ooit in de buurt komen .... beslist een aanrader !!!

Nou, in diverse reisverhalen is al veel geschreven over de treinreis. En het is inderdaad een hele belevenis. Maar we moeten zeggen dat het allemaal heel comfortabel is verlopen. Ruime bedden en we moesten de coupe te delen met twee Duitsers. Naar blijkt doen zij dezelfde trip als wij in Sapa we hebben dus meteen onze reisgenoten voor de komende dagen ontmoet.  We kunnen het niet veiliger treffen. Een van beide heren werkt namelijk bij de Schutzpolizei. Al met al is zo'n treinreis toch vermoeiend want in een hotelbed lig je echt wel rustiger. Na aankomst op het station van Lo Cai (6.00 uur 's ochtends) volgde ook nog een klein busritje van 2 uur.

Gelukkig konden we direct aan het ontbijt beginnen toen we in het hotel aankwamen. Prompt meldde zich onze gids voor de komende dagen. Haar voor idee was om maar direct met de eerste excursie te beginnen!! Ondanks de vermoeidheid hebben we toch ingestemd. Dit hadden we achteraf misschien toch beter niet kunnen doen. We hebben namelijk 3 uren in de stromende regen gewandeld in omgeving van Sapa en hebben we Zwarte Mhong ( bergvolk / minderheidsgroep die hier gekoesterd wordt)bezocht. De tocht is afgesloten met een fantastische lunch. Het eten met chopsticks begeint routine te worden!! Toen vonden we het toch echt tijd om een beetje uit te rusten inde hotelkamer. Inmiddels hangen daar de kleren te drogen!!

Hopelijk hebben we morgen beter weer want erstaat weer een "tracking" op het programma en de droge kleren zijn echt op.

Tot zover voor vandaag (excuses voor alle taal-, typ- en spelfouten)

Hallo Allemaal,

Een nieuwe dag ....... een nieuw geluid !! Nou dat geldt zeker voor Hanoi.

Vandaag hebben we ons onder begeleiding van een prive-gids en idem chauffeur begeven in de buitengebieden van Hanoi. De stad uitkomen is een war avontuur. Verkeersregels hebben ze hier nog nooit van gehoord. Als je een plekje op de weg ziet dan ga je daar rijden. En ze (= de Vietnamees) gebruiken daarbij rijkelijk de claxon. Je wordt gek van he geluid (en dat is zonder overdrijven).

De excursie was de moeite waard. Men heeft ons allerhande ambachten (hoofdeksels maken, manden, zijden kleding, etc.) laten zien. Ieder omliggend dorp heeft zo zijn eigen specialisme. Leuk om daar dus rond te wandelen. Zejer in de afgelegen gebieden is een Europeaan nog een bezienswaardigheid. Je wordt, zeker door de jeugd, de hele tijd nagestaatrd. Zo erg zelfs dat er eentje van de fiets knikkerde tijdens het omkijken (erg goed voor ons ego).

Verder vergasstte de gids ons op het lokale voedsel (= pho). Een zeer grote kom soep met noedels en groenten. Erg lekker. Alleen werd het geserveerd in een plaatselijk etablisement en dus was Sandra daar niet zo kapot van gezien de Vietnamese Warenautoriteit duidelijk heel andere normen hanteert ('Daar worden wij niet vrolijk van').

Een ander hoogtepunt was de kleine (onverm,ijdelijke) aanrijding. Toen we werden inghaald door een vrachtwagen vond deze het nodig om de spiegel van 'onze auto' te rijden. Wij schrokken maar voor onze metgezellen was het geen reden om een bijzondere reactie te tonen!!

's Middags zijn we naar het waterpoppen-theater gegaan. Heel bijzonder. Eeerlijk gezegd vond ik (= Willem) het uitzonderlijk leuk, mooi en cultureel.

Daarna zijn we weer een hapje wezen eten. Dat gaat hier erg goed en de prijzen zijn schandalig laag. Het lijkt er op dat we steeds meer gewend raken. het lijkt er zelfs op dat we een manier hebben gevonden om die etters van taxichaufferus aan te pakken. Poot stijf houden is het devies en anders gewoon weglopen wil ook wel helpen.

Al met al vorderen we aardig in de inburegingscursus. Jammer dat we morgen al weer verder moeten. de reis naar Sapa (in het Noorden) gaat om 20.00 uur beginnen met een reis met de nachttrein .... we zullen zien!!  We weten niet hoe het daar met de internetverbbindingen is gesteld aangezien het gebied pas 10 jaar open staat voor toeristen (het kan dus eventjes wat stiller blijven.

Het verzoek van Hilde om foto's te plaatsen kan niet worden gehonoreerd aangezien er geen USB-aansluiting op de cp zit.

Een eerte berichtje uit een bloedheet Hanoi. Gisteren aan het eind van de dag aangekomen na een vermoeiende reis van 29 uur. In Amsterdam hadden wij een vertraging van 1.5 uur waardoor wij ons vliegtuig in Hong Kong misten. Hier 5,5 ur moeten wachten op een volgende vlucht.

Vandaag Hanoi bekeken. Wij hebben een stadswandeling gemaakt door oud Hanoi. Dit gaat gemakkelijk want het hotel ligt in het centrum. Leuk om te zien maar erg oud en rommelig. Heel Hanoi is vergeven van de brommers en het is een kunst om met oversteken heelhuids aan de overkant te komen. Verder zijn wij naar Ho Chi Minh mausuleum geweest. Was echter dicht omdat hij 'bijgewerkt' moest worden.

Willem heeft de hele dag ruzie met alle taxi chauffeurs. Je spreekt een prijs af en aan het eind van de rit verdubbelen ze hem. Verder is het hier prima. Je kunt lekker eten voor heel weinig geld.

Morgen hebben wij een excursie geboekt. Wij gaan een pagode en 3 dorpjes bekijken. Die nog authentieker zijn dan Hanoi zelf. Dat belooft wat.

Het tijdstip van vertrek komt nu echt dichtbij. De koffers zijn inmiddels achter de schotten op zolder vandaan gehaald. Zo langzamerhand beginnen we spullen bij elkaar te zoeken en klaar te leggen.

De reisgidsen lezen we, ter voobereiding, steeds vaker:

• Vietnam, Insight Guide, Cambium Zwolle
• Vietnam, National Geographic, Kosmos Utrecht
• Taalgids Vietnamees, Lonely Planet, Nilsson & Lamm Weesp
• Naturlijk hebben we ook nog enkele kaarten zodat we onze rondreis ook in beeld hebben.

Dit eerste berichtje is ook bedoeld om de mailinglijst te testen. We zijn benieuwd .......