Donderdag 26 oktober, dag 18 van onze vakantie, morgen vertrekken we!

Tja, dat was het dan, es todo (= dat is alles). We kijken terug op een super-super-super goede vakantie. Veel gezien, een goede indruk van dit deel van Mexico gekregen en bovenal zijn we er met ons vieren echt helemaal uit geweest.

De eerste dagen in het teken van het warme, vochtige en benauwde weer en ook het tijdsverschil met Europa. De dagen daarop vooral veel gezien: een rivier onder water, zwemmen met dolfijnen, zelf in Mexico rijden en veel zien van het leven onderweg, Maya-tempels in Chichen Itza, boottocht in Rio Lagartos, slapen in een armoedig en smerig San Felipe, je ogen uitkijken op bounty-eiland Holbox en tenslotte een ander Mexico gezien in de vorm van een 5-sterren hotelstrip in Cancun.

Al met een al een top-vakantie, mede dankzij onze twee kanjertjes die geen moment geklaagd hebben, terwijl ze daar af en toe wel reden toe hadden. Ook mede te danken aan ons aller gezond gestel: niemand ziek, zwak of misselijk. En ook te danken aan een ega die de logistiek en vezorging van alle zaken prima in orde had!

Vandaag (en hopelijk morgenochtend ook) liet de zon zich volop zien, het was een echte 'good morning sunrise' na de grijze en natte dag van gisteren, ons strand en hotel baadden al vroeg in het zonlicht:

We hebben er daarom nog maar even van genoten vandaag: veel in het zwembad en ook maar weer eens het wakeboard gepast: het moet gezegd, dat board zit steeds beter!

Morgenmiddag vertrekken we dan en niemand minder dan Fleur die daar nu toch wel heel erg naar uitkijkt. Vanavond kreeg ze voor het slapen gaan dan toch eindelijk voor het eerst een enorme heimwee te pakken: 'ik wil naar Pluis en naar mijn eigen bedje toe' kwam er snotterend tussen een flinke lading krokodillentranen door. Begrijpelijk en niets menselijks is haar vreemd, prima hoor. Zo aan het eind van het vakantie is het gewoon lekker om weer aan thuis te denken, ze voelt ons haarfijn aan.
Maar goed, morgen wordt ze op haar wenken bediend als we om 15u hier vertrekken.

So that's all, oftewel: "Es todo!"
Het was een genoegen om onze belevenissen hier bij te houden en te delen met alle belangstellenden, maar het was een nog groter genoegen om alle reacties te lezen.
"Bloggen" is bij deze dus gemeengoed geworden! ;-)

Gegroet en we spreken elkaar snel weer als we thuis zijn!
Erik, Claud, Fleur en Valerie

Woensdag 24 oktober, dag 17 van onze vakantie.

Nadat we gisteren en eergisteren twee stralend zonnige en snikhete dagen mochten meemaken, ligt Cancun vandaag onder een dik grijs wolkendek en voelt het zelfs koud aan buiten! Ditmaal klopt Intellicast en bevestigt de 23 graden die we buiten voelen.

De afgelopen dagen waren heerlijk, we hebben genoten van zwembad, strand en zee en de meiskes zijn alledrie helemaal in goede doen. Waterskiëen gaat bij Claud als vanouds en deze meneer was redelijk tevreden na het wakeboarden, hopelijk morgen en overmorgen nog een paar keer over dat krokodillenwater scheuren.

Wat de meiskes betreft: anderhalf jaar verschil is veel, Fleur kan en wil veel meer dan Valerie. Onze kleinste hummel heeft genoeg aan een zwembad en wil en hoeft niets anders dan de hele dag in dat bad te duiken, niet te geloven, ze gaat maar door en door, eindeloos. Fleur vraagt vaker wat we gaan doen en heeft echt wat activiteit en vermaak nodig. Dus was het leuk dat ze met papa wilde snorkelen in zee, visjes kijken. Vergis je niet, 5 jaar en die grote zee in, best eng. Maar als ze haar zinnen ergens op heeft, dan zal het ook gebeuren. En zowaar, het ging heel goed, Fleur heeft echte vissen onder water gezien!

Verder is het toch een beetje lastig gebleken hier bij Club Med voor de kleine dames, want er zijn hier geen Nederlandse kindjes en de taal van het personeel hier verstaan ze niet, dus de mini-club voor de kleintjes is helaas niet aan hen besteed. Hoewel dit hotel volop entertainment biedt, hebben zij er slechts ten dele iets aan. Als de dagelijkse aqua-gym in zee wordt gehouden, vinden ze het best aardig om mee te kijken en een beetje mee te dansen:

Dit hierboven was zo'n snikheet moment van gisteren, ruim 35 graden en volle bak zon, niet te harden. Dus zijn we gewoon op het heetst van de dag even allemaal gaan snurken op onze koele kamer. Het weer is echter veranderlijk, want plots kunnen er zomaar uit het niets dikke stapelwolken komen opzetten:

Vandaag is dus een dag geworden die echt grijs is geworden, dus hebben we ons bij ons hotel geamuseerd en zijn we op pad gegaan naar winkelcentrum Plaza La Isla in Cancun. Leuk, beetje winkelen, iedereen mocht iets leuks uitzoeken, hopelijk morgen weer een zonnige dag in Cancun, onze op één na laatste vakantiedag hier. Vrijdag zullen we rond 15u vertrekken uit Club Med en om half 7 vliegen met MP640 naar Amsterdam, de tijd vliegt! Een goed teken toch?

Allez, dit was waarschijnlijk ons laatste berichtje uit Mexico, groetjes allemaal en tot snel,

Erik, Claud, Fleur en Valerie

Zaterdag 20 oktober, dag 13 van onze vakantie.

We zitten in Cancun, nadat we gisteren onze huurauto in hebben geleverd op Cancun Airport. Lekker idee dat we zonder brokken hebben gereden! We kwamen om 13u aan in Cancun, waar we de rest van onze vakantie verblijven in Club Med. Eén blik over het strand en de zee en onze mond viel open: ongelooflijk mooie zee! Echter Cancun is tegelijk ook een enorm contrast met de rest van hetgeen we gezien hebben in Mexico. Hier de bekende hotel-strip langs de zee van kilometers lang met hoogbouw, terwijl de rest van Mexico zo groen is.

Ons hotel is laagbouw, kleine bungalows met daarin twee 2-persoonskamers met een tussendeur, helemaal top. Niet alleen de meiskes waren blij dat ze nu hun eigen kamer hebben! Verder is Club Med erg goed: genoeg te doen voor ons allen en het eten is heel erg goed: geen massa-buffetten, maar heerlijk eten dat 'live' wordt gemaakt. Kortom: hier gaan we het nog een paar dagen prima naar onze zin hebben.
Oja, Fleur heeft haar eerste circus-lessen gehad: oefenen aan een trapeze, vond ze helemaal geweldig. En mama heeft meteen de mono-ski's getest en die waren weer prima, alleen heeft dat waterskiëen hier een gevaarlijk kantje: de lagune achter het hotel waar het water mooi spiegelglad is en dus perfect om te waterskiëen, is tevens de woonplaats van krokodillen!! Lekker...

Het weer is trouwens goed: veel zon en af en toe een heftige bui (zie laatste foto hieronder). Daarnaast is het errug warm! Maar goed, daar hebben we geen last van. Hieronder nog een paar foto's, we gaan nu niet meer elke dag een verslag plaatsen, zoveel spectaculaire zaken zullen er niet te melden zijn.

Groetjes uit warm en heerlijk Mexico, leuk dat jullie met ons meelezen!

Donderdag 18 oktober, dag 11 van onze vakantie!

Ja, de naam van dit hotel klopt wel aardig: paradijs van de zee. Vanochtend lag aan het strand een boot op ons te wachten die ons vanaf de zee zou laten zien waar we hier terecht zijn gekomen. De dames waren niet echt fit en bleven op het bootje een beetje aan ons hangen, met name Fleur had meer behoefte aan het bekijken van de binnenkant van haar ogen dan zich weer te verdiepen in allerlei gevogelte...

Het bleek helaas geen boottocht te zijn voor kinderen, en trouwens ook aan ons was het slechts een beetje besteed. Als je Rio Lagartos gezien hebt, dan is dit echt een stuk minder, advies dus voor Solana Tours die onze reis heeft georganiseerd.
Maar goed, we voeren en we voeren en we voeren tot er geen eind aan bleek te komen en de golfjes op zee waren net voldoende om boegwater over ons heen te laten spatten. Fleur lag echter opgevouwen in mijn luwte en sliep als een blok, ongelooflijk! Het zeewater spatte grof over ons heen en zij sliep gewoon door. Dat is Fleur, als die eenmaal slaapt dan slaapt ze ook goed!

De mooie kant van dit tochtje was wel een heel mooi zicht op de eilanden hier om ons heen, kijk zelf maar:

Niet onaardig, toch? Gewoonweg schitterend! Nou hebben we het weer deze dagen hier op Holbox ook wel heel erg mee. Het is ongelooflijk warm en zowaar behoorlijk zonnig! We wilden zwemmen en iets fris te drinken, dus keken we reikhalzend uit toen ons hotel weer in zicht kwam:

Het is nu 15u hier, de dames slaan het middagslaapje maar eens over, eten om half 6 met zijn tweetjes en mogen dan om 19u de ogen sluiten, dan kunnen papa en mama eens een keer met zijn tweëen dineren, ook wel eens gezellig.

Morgenochtend om 9u de boot van Holbox naar Chiquilá en vandaar 170km naar Cancun...

Tot snel weer!

Woensdag 17 oktober, dag 10 van onze vakantie: Holbox is prachtig!

Na onze mooie boottocht in Rio Lagartos waren we blij toen we San Felipe achter ons konden laten. Kakkerlakken rond je hotel en een gewoonweg smerige rommel trekt ons niet echt. Normaal gezien zijn onze dames al tussen 5 en 6 uitgeslapen, nu echter wilden wij al vroeg wegwezen maar werden onze hummels niet wakker. Uiteindelijk met een zucht van verlichting om 6u in het donker vetrokken met twee slaperige koppies in de kinderzitjes. Slapende honden midden op het wegdek ontwijkend reden we goedgemutst in oostelijke richting de zonsopkomst tegemoet. :-)

De rit viel ons tegen door de lange afstand. 150km lijkt niet veel, toch trekt het lang door als je over stille en langgerekte wegen in Mexico rijdt. We krijgen nu pas een idee hoe onmetelijk groot Mexico is. Wij doorkruisen slechts een heel klein deel van dit land en zien kilometers lang geen mens op de weg. Panne met je auto zou hier zwaar bestraft worden bij gebrek aan een GSM-verbinding en gebrek aan mensen die je zouden kunnen helpen, je moet er niet aan denken...

Maar goed, al rond 10u waren we eindelijk in Chiquilá, en de meiskes hebben de hele weg niet één keer geklaagd, terwijl ze moe waren en terwijl ze het moesten doen met een matig voedzaam ontbijt bij tankstation. Meer dan eens zeggen we tegen elkaar wat we gezegend zijn met een stel voorbeeldige en ongelooflijk lieve kinderen! Wat zijn ze makkelijk op reis, tel je zegeningen...

Na 20 minuten varen met de veerboot doemde ons paradijsje voor de komende 3 nachten op: Holbox (spreek uit Holbosj). En ja hoor, zo mooi als de verwachtingen waren, zo bleek het ook te zijn. Een mooi hotel (blij dat we dat nog hadden aan laten passen voordat we de reis boekten), een mooi strand (wit zand , blauwe zee) en last but not least: hier is het mooi weer! Lekker, zwemmen met de hele club!

Vanochtend een golfkar gehuurd, want dat is het enige transportmiddel hier op dit eiland. Het eiland is erg klein, dus met zo'n karretje heb je het in een goed uur gezien. Ook hier voel je je midden in wondermooie natuur als je met zo'n kar over het strand hobbelt en pelikanen en witte reigers vlak naast je in de zee ziet...

Het centrum van Holbox daarentegen stelt niet zoveel voor: klein, erg rommelig maar niet de smerige indruk die we van andere rommelige stadjes kregen. Hier zou je je goed kunnen voorstellen dat een gezellige plek is als het hoogseizoen is.

Verder zwemmen we hier lekker wat met de dames bij het zwembad, morgenochtend doen we nog een boottocht: The three islands tour, maar die tour heet niet meer zo sinds een orkaan één van de drie eilanden heeft weggevaagd. En wat wel leuk is: de dames leren ook nog hoe je bloemen aan een leguaan moet geven. We hebben hier een vriendin van Jan-Paul ontmoet (Liliana) en die laat de dames graag zien hoe je zo'n beest moet voeren, gewoon hier in de natuur, niks kooitjes of andere dierentuin-achtige zaken...

JP, Liliana was erg verrast door ons en héél blij met de kadootjes!

Vrijdag vertrekken we hier weer en rijden dan 170km naar Cancun waar we de auto gaan inleveren en dan nog een week in Club Med zullen blijven! Tegen die tijd meer nieuws van ons!

Maandag 16 oktober, dag 8 van onze vakantie hier.

Vanochtend waren de dames niet lang meer in dromenland te houden, we waren op tijd uit de veren en pakten onze tassen om vandaag te gaan verkassen naar het noorden, bestemming Rio Lagartos en San Felipe. Rond de middag sloten de dames de ogen en scheurde onze Voyager vrolijk over de lange saaie Mexicaanse wegen. Prima wegen trouwens, maar het landschap hier biedt weinig afwisseling: groen, groen en nog eens groen om je heen. Af en toe passeer je een dorpje en sta je versteld van de armoede en rommeligheid die je langs de weg ziet: vervallen krotjes waar wij onze fiets nog niet in zouden stallen fungeren hier als woning voor een heel gezin. Rommel langs de weg, zwerfhonden op straat, nee, niet echt fraai.

Rond half 2 kwamen we aan in San Felipe, een klein onooglijk plaatsje waar we temidden van bovengenoemde taferelen ons hotel zochten. Ja inderdaad, San Felipe stelt niet veel voor: zo zie je hoe Mexicanen leven en hoe weinig ze hebben. Zodra je uit je auto stapt komt er meteen een klein schoffie op je af die je vraagt of hij op je auto mag passen... Het is dan bijna onmogelijk om 'nee' tegen de kleine Alejandro te zeggen en hem 10 pesos (= € 0,65) te geven.

Anyway, tassen in de kamer gezet en 10 kilometer terug gereden naar Rio Lagartos, waar we geluncht hebben en om 15u aan een heel mooie boottocht begonnen. Hier zagen we voor het eerst echte ongerepte natuur, veel bijzondere vogels, krokodillen op 2 meter van je boot, en als allermooiste de flamingo's. Iedereen heeft deze beesten wel eens in een dierentuin gezien, maar dat is echt maar een slap aftreksel van de ware flamingo die we hier zagen. Die in Blijdorp zijn flets van kleur en dat komt door de voeding. Bij de juiste natuurlijke microben in het water (en dus hun voedsel) kleuren hun veren fel oranje en het is dan ook een formidabel gezicht als ze pal naast je boot besluiten de vleugels te strekken en op te stijgen, indrukwekkend!

Daarna begeleidde onze gids ons naar een bijzonder deel van dit gebied: zeer zout water met op de bodem een dikke laag huid-verzorgende klei. Voorzichtig werden onze smoeltjes bedekt met het goedje (behalve Valerie die niet wilde), waarna we met een schoonheids-masker verder voeren, maf eigenlijk. Stukje verderop gezichten weer afgespoeld en de boottocht prima afgesloten.

Lekkere dag dus, geen mooi hotel, maar wel voldaan! We kijken uit naar morgen als we vertrekken naar het eiland Holbox waar een mooi hotel aan een mooi strand op ons wacht...

Zondag 14 oktober, dag 7 van onze reis.

Staande voor die enorme gebouwen, vraag je je af hoe die Maya's het voor elkaar hebben gekregen om zoiets indrukwekkends neer te zetten! wat we hier zagen zijn de resterende en zeer intacte resten van het politieke en economische middelpunt van zuid-oost Mexico van 500 na Chr. Het maakte op ons grote indruk, Fleur vond het zowaar interessant en Valerie had bij die enorme blokkendozen zo haar eigen gedachten. De meiskes deden het weer eens prima en vroegen pas na een kleine twee uur om gedragen te worden, en dat terwijl het al behoorlijk warm begon te worden daar in die open vlakte...

Na twee uurtjes hadden we het echter allemaal wel gezien en besloten we naar ons hotel terug te lopen (5 minuten loopafstand) en de weergoden dank te betuigen door het zwembad in te duiken. Voordeel van zo'n verlaten hotel: je hebt je eigen privé-zwembad! Omdat het vanochtend echter al vroeg dag was, vonden wij dat de dames wel een middagslaap konden gebruiken...

Na de dames uit Morpheus armen gesleurd te hebben, wilden we nog iets zien van deze omgeving. In deze streek tref je veel 'cenotes' aan, 10-tallen meters diep gelegen meren (vaak ondergronds) waarvan het water kraakhelder en geschikt is om te zwemmen. Vlakbij ons hotel ligt de cenote 'Ik-Kil' dus daar reden we even naartoe. Leuk om te zien, gezwommen hebben we er niet, al kreeg Fleur wel even die neiging toen ze daar andere mensen zag zwemmen...

We hebben daarna de dag gezellig afgesloten door niet ons saaie, sjieke en stille hotel a-la-carte te eten, maar door een restaurantje in Pisté (dorpje nabij) op te zoeken en daar lekker Mexicaans te eten. Wij allevier daardoor in zeer goede doen en opperbest gemutst! De dames zitten nu (om 21u) nog gezellig met mama spelletjes te spelen, middagslaapje was blijkbaar te lang geweest.

Morgenochtend rijden we ongeveer 150km naar het noorden, naar San Felipe waar we een nacht in een eenvoudig hotel zullen slapen voordat we om half 4 vanuit Rio Lagartos een boottocht zullen maken die ons langs Flamingo's en ander natuurschoon zal voeren. Op disndag rijden we dan vanuit San Felipe naar Chiquila waar we de auto parkeren en de veerboot nemen naar het eiland Holbox, waar we 3 nachten aan een zeer mooi strand zullen verblijven in hotel Paraíso del Mar. Het is nog maar de vraag of we dan internet-verbinding zullen hebben, dus het volgende reisverslag laat wellicht even op zich wachten...

Leuk trouwens om al jullie berichtjes te lezen, thanx!

Zaterdag 13 oktober, onze 6e dag in Mexico.
En weer hadden de weergoden gisteren en vandaag een goed bui en kregen we lekker weer! Door een besluierde atmosfeer kon de zon nog aardig tekeer gaan en ons een tik uitdelen. Je moet er niet aan denken dat je hier onder een wolkenloos dek verblijft... hou je dan maar gedeisd. Nu al is het ongelooflijk warm hier!

Gisteren (vrijdag de 12e dus) hebben we een lekker dagje vakantie gevierd aan het zwembad: de dames zijn enorme waterratten en doen niets liever dan spetteren... goed voorbeeld genomen aan Boox de dolfijn in Xcaret! Ze spelen ook bloedserieus 'dolfijntje en oppasser' met zijn zijn tweetjes: visje geven (Valerie) waarop de dolfijn weer een kunstje doet (Fleur).

Papa is gaan duiken gistermiddag en dat was errug goed! 30 meter zicht in badwater van 25 graden en onderwater heel heel heel veel soorten vis in alle kleuren! Het mooiste waren de 4 gigantische tortugas (schildpadden) die op hun gemak op de bodem van de oceaan rondscharrelden, indrukwekkend.

Zaterdag 13 oktober: op pad met de huurauto, bestemming Chichen Itza.
Na veel gedoe bij Europcar (ze waren de kinderstoelen vergeten) vertrokken we pas om 11u uit Playa del Carmen, waarbij onze kids a-la-minuut de ogen sloten en pas na anderhalf uur weer wakker werden toen papa even een topes over het hoofd zag. Topes zijn onwaarschijnlijk gemene verkeersdrempels waar het gezeur in Nederlandse nieuwbouwwijken bij in het niet valt. Als je er niet in de 1e versnelling overheen gaat, dan reduceer je je auto tot een wrak! Gelukkig bleek onze Chrysler Voyager tegen een flinke dreun bestand. Vandaar ook de de titel van dit verslag: deze weg is niet geschikt voor hoge snelheid. Er wordt echt rustig gereden op Mexicaanse wegen en de royaal aanwezige borden attenderen je daar dan ook veelvuldig op. En mocht dat niet voldoende zijn, dan is er nog atijd de Politie die er niet vies van is om buiten de boeken middels imponerend gedrag een extra cent te vangen. In zo'n geval gewoon dokken en geen discussie, zorg dat je weinig in je portemonee hebt en dat je al je andere geld elders in je bagage bewaart.

Rond 15uur kachelden we Valladolid in, een aardig stadje in de provincie Yucatan. Pas nu gaat de titel van onze reislog op, want daarvoor zaten we in de provincie Quintana Roo.

Via onze reisagent hadden we een leuke tip gekregen om te lunchen, een hotel met een mooie binnenplaats die wel heel erg het gevoel gaf dat je in een ver land bent. Een aparte sfeer die onder de arcaden hangt waar je zit te eten, bepaald volk met een uitstraling, goed en lekker Mexicaans eten en wij vieren in een opperbest humeur.
Verder gingen we, vanuit Valladolid naar Chichen Itza, zo'n slordige 40km, oftwel een klein uurtje.

Rond half 5 kwamen we aan bij ons 5-sterren hotel Mayaland, direct gelegen aan de archeologische zone van Chichen Itza, waar nog veel mooie bouwwerken uit oude Mexicaanse historie te bewonderen zijn.
Bij aankomst voelen we meteen aan ons water: dit is niet de bestemming waar onze meiskes van gedroomd hebben. Een keurig en erg goed verzorgd hotel, maar bijna uitgestorven vanwege het laagseizoen. We zaten als enige te eten in het restaurant dat véél te sjiek was naar onze zin: Corona zit al in een glas, dus hoeft niet in een ander glas te worden gegoten. Valerie met mooie grote blauw-vragende ogen: 'Papa, waarom zitten wij hier alleen?' Tja... omdat we morgenochtend naar een pyramide van duizenden jaren oud gaan kijken en dat al om 8u 's ochtends gaan doen omdat het anders te gloeiend heet zal zijn? Pakt ze dat? Mwoa... Fleur ziet er nog wel het bijzondere van in en vraagt er van alles over: "Hoe heten die mensen die daar woonden? Waarom woonden die daar? Is zo'n pyramide erg hoog?" Etc etc etc...

Uiteindelijk zijn de dames moe om 8u gaan slapen en kijken we uit naar morgen: wat zien van het land mag niet ontbreken in onze reis...

Dag 4 van onze Mexico-reis inmiddels. We hebben dinsdag en woensdag nodig gehad om bij te slapen en in het ritme te komen, hetgeen aardig gelukt is. Het weer was echter verre van Caraïbisch te noemen: veel dikke wolken en teveel regen. Accuweather en Intellicast lieten slecht weer zien en geven voor de komende dagen een beeld dat op een forse depressie lijkt. Gelukkig blijken de Erwin Krol's van deze sites hun vak niet altijd even goed te verstaan, want de zee voor ons hotel Reef Playacar mocht vanochtend de zonsopkomst weerspiegelen: het is vandaag  gewoon een schiterende dag geworden!

We zijn vandaag naar Xcaret gegaan: een mooi aangelegd natuurpark dat in het teken staat van Mexicaanse flora en fauna. Met name waterdieren zijn er in alle soorten te bewonderen. Leuk voor papa en mama, maar vooral een heel leuke dag voor de meiskes. De zwemtocht van 500 meter door een rivier die (deels) onder de grond liep was indrukwekkend: Valerie vond het best eng, maar Fleur zwom als een ware Mexicaanse waterrat. De zwemvesten die we aan hadden, maakten het comfortabel. De laatste 100 meter hebben we stilletjes afgelegd: tussen een waar Mangrovebos door waar de takken van een dicht bos uit het water groeien en je elk moment afvraagt wanneer die krokodil zal opduiken... Blij toen we daaruit waren en we ineens aan het eind van de rivier oog-in-oog stonden met een paar Flamingo's!

Naast reuze-schildpadden, herten, tapirs, zeekoeien en andere inheemsen, was het hoogtepunt van de dag ongetwijfeld een half uur in het water met Boox (spreek uit 'Bosj'), een zeer vriendelijke mannetjes-dolfijn! Fleur was zeer zelfverzekerd dat ze met de dofijnen wilde zwemmen (en maakte dat waar), Valerie meende dat ook te zijn, maar wij geloofden haar niet zo... We hadden het mis: ze vond het leuk en een klein beetje eng. Uiteindelijk was het onvergetelijk: dolfijnen aaien, ermee zwemmen, ze kunstjes laten doen en contact leggen met die mooie dieren laat een super herinnering achter!

Om 18 uur gingen we met zonnig verkleurde koppies hotelwaarts: moe en zeer goed gemutst aan het diner aangeschoven waar onze oudste zich gewonnen gaf tegen de slaap...
Eens zien of het gebrek aan een middagdutje de dames definitief in de juiste tijd-zone zal brengen, hopelijk morgen iets later uit de veren dan half 5!

Kijk es aan, we zitten in Mexico. De vlucht gisteren was prima, onze dames waren weer eens voorbeeldige reiskinderen. 10 uur lang in zo'n kist en geen onvoltogen woord! Beetje kleuren, beetje tv kijken en ook een paar uur op een oor, prima zo. Allen tijdens de landing besloot Fleur dat de combinatie van yoghurt met een beker jus d'orange niet zo'n goeie was en retourneerde het hele zaakje. Al kind verschonend raakten we dus de Mexicaanse bodem, dat leed was snel geleden toen we eenmaal buiten stonden en tegen een vochtige warme muur aanliepen. Inderdaad: WAT IS HET WARM!

Na een nacht die in het teken stond van het tijdsverschil (om half 1 's nachts vonden de dames dat het half 8 in de ochtend was), zaten we op tijd aan het ontbijt en werd er zelfs door onze matige eters een goed ointbijt weggewerkt.
Maar waar zijn we eigenlijk terecht gekomen? Mooi hotel, Reef Playacar in Playa del Carmen, gelegen in een dicht groen begroeide tuin, direct aan zee met meerdere zwembaden, ziet er leuk en goed verzorgd uit. Geen extreme luxe zoals in Turkije, gewoon leuk en prima voor de komende 5 dagen.
Tijd voor een verkoelend uurtje zwembad...

En of het hier mooi is? Wit strand, blauwe zee... dacht het wel!

Komende 5 dagen blijven we hier om lekker uit te rusten, de dames nog beter in het tijdsritme te krijgen en gewoon vakantie te vieren. Zaterdag komt onze huurauto en rijden we naar Chichen Itza, beetje cultuur en oudheid opsnuiven...

Zo, we hebben het gered om eens een keer op tijd op Schiphol te zijn! En ook aardig, voor de verandering eens géén overgewicht met onze bagage.

Tassen laten sealen, wel zo veilig!

Lekker hoor, nu nog tijd voor een bakje koffie, de meiskes zitten lekker te kleuren terwijl we wachten om richting G38 te gaan. Boarden om 11.35u, maar dat zal in ons gavel wel wat later worden.  Met 11,5 uur vliegen voor de boeg geen minuut te vroeg in die kist zeggen we maar.

Goede reis!

Vandaag aan tafel: eens kijken of de dames enig idee hebben hoe lang het nog duurt.
'Dames, welke dag is het vandaag?'
'Uhhh...................... woensdag????'
'Juist, en welke dag is het dan morgen?'
..........
'Ik weet het, donderdag!'

En de dag daarna is het vrijdag, enzovoorts enzovoorts... Afijn, Fleur en Valerie hebben in de gaten dat het nu niet meer lang duurt voordat we vertrekken... Alsof we met z'n vieren geen dag langer naar school / werk zouden kunnen gaan dan deze week: we hebben er zin in!!

De wereld is groot en er is veel te zien, geweldig om erop uit te trekken! De afgelopen vakanties naar Turkije (Hillside Beach Club) waren heerlijk en meer dan goed, maar het kriebelt om weer eens iets meer van de wereld te zien. Bovendien is dit het laatste jaar dat we buiten de schoolvakanties weg kunnen, laten we het dan maar meteen goed doen!

Fleur en Valerie hebben de voorgaande vakanties laten zien dat ze voorbeeldige reis-kinderen zijn, dus we gaan deze keer een flink stuk verder van huis. Lang wikken en wegen, wat zullen we doen: Azië?? Wel mooi, maar niet zo'n lekker weer... Avonden achter internet gezeten, zoeken, vergelijken, bekijken, nog meer wikken en wegen....  gewoon een luxe-probleem!!

Uiteindelijk gekozen voor een kind-vriendelijke rondreis in een land met fijne locaties voor de dames (zwembad, zee, lekker weer, prima eten) en ook een land waar indrukwekkende zaken te zien zijn en waar een prettige sfeer hangt.

M E X I C O  !  !