KLIK OOK OP DE FOTOALBUM DEZE IS GEVULD

Klik op een foto voor een vergroting en blader door de album.

Donderdag 26 maart zijn we  in de middag met een binnenlandse vlucht, een klein twee motorig vliegtuig,  van Pokhara naar Kathmandu gegaan. Jammer genoeg was het niet helder. We hebben enkel de toppen van de Himalaya boven de wolken zien uitsteken wat natuurlijk wel een imposant gezicht was. We hebben geslapen in hetzelfde hotel als bij aankomst. Het hotel Vajra is een groot hotel maar somber van inrichting met erg veel donker, maar wel mooi, houtsnijwerk en donkere tegels. Tel daarbij op dat van de 24 uur er maar 8 uur stroom is en voor de rest moet je het doen met kaarsen en zaklamp en dat maakt dit hotel er niet vrolijker op. Douchen en poepen bij kaarslicht is ook niet alles. Maar goed we hebben er goed geslapen en daar gaat het tenslotte om. De vrijdag en zaterdag waren twee vrije dagen die we zelf zouden invullen. Op vrijdag zijn we Kathmandu verder gaan verkennen en hebben ook andere delen van de stad gezien. Het blijft verbazen hoe het allemaal werkt. Zoveel mensen op en langs de straat die allemaal handel drijven. Achter elke deur en elk raam wordt door iemand handel gedreven van drankjes tot souveniers en van vleeswaren en kleing tot levensmiddelen. Deze handel vind je in de hele stad en niet alleen in het centrum. Het is net alsof de gehele bevolking niets anders doet dan handelen en door de stad te sjezen. Als je je dan bedenkt dat Nepal bijna alles moet importeren uit India of China dan snap je niet hoe dit allemaal kan. Het verkeer blijft een grote chaos maar wel leuk om met een taxi of fietstaxi doorheen te crossen. Zo rond acht uur valt elke avond het licht uit. De stad is dan pikdonker en de handelaren beginnen hun waren te verlichten met kaarsen of wekken stroom op met een eigen benzine aggregaat.  s'Avonds zijn we nog naar het Casino geweest. In het Casino waren alleen maar Indiërs die hier naartoe komen omdat het in India verboden is. Ondanks het feit dat de drankjes en eten gratis waren zijn we er maar een goed anderhalf uur geweest. We voelden ons niet echt op ons gemak in die omgeving. De nodige roepies lichter zijn we stad ingegaan om een biertje te drinken en te poolbiljarten. De volgende dag, zaterdag, zijn we met de taxi naar een van de koningssteden Bathakpur gegaan. Deze stad is in het centrum rustiger, er is weinig gemotoriseerd verkeer en daardoor is het aangenaam om er doorheen te wandelen. Met een plaatselijke gids hebben we de belangrijkste bezienswaardigheden bezocht. Buiten de tempels was het pottenbakkersplein mooi om te zien. Gezien de manier waarop dit ambacht daar werd uitgeoefend was het echt terug in de tijd. In de middag is de "ouwe" met de gevreesde racekak  naar het hotel gegaan. Na de nodige tabletten en goede nachtrust konden we op zondag met een gerust hart de terugreis aanvaarden. Om 8.00 uur plaatselijke tijd werden we bij het hotel opgehaald. Het plan was om Delhi nog te bezoeken omdat we daar van 13.00 uur twaalf uur wachttijd hadden. We hebben hier uiteindelijk maar vanaf gezien en op een rustige en comfortabele plek op het vliegveld hebben we de tijd doorgebracht met wat kletsen, eten, drinken en veel lezen. De wachttijd viel uiteindelijk reuze mee. Op de vlucht naar Zurich kregen we plaatsen toegewezen in de business klasse. Zeer comfortabele stoelen met veel beenruimte en je wordt op je wenken bedient, zelfs champagne bestellen is geen probleem. We hebben dus lekker geslapen en gegeten. Na een overstap in Zurich waren we mooi op tijd in Brussel. De auto gepakt en om 11.00 maandagochtend weer thuis.

Einde van een vermoeiende maar mooie en enerverende reis. Wat het meeste bij blijft is de schok die we kregen toen we bij het begin van de reis aankwamen in Kathmandu en met de taxi dwars door de stad naar het hotel reden. Wat een chaos, rotzooi op straat overal troep en huisvuil een gigantische mensenmenigte krottenwijken enz. enz.  je weet echt niet wat je overkomt. Wanneer je wat langer in het land bent dan went het wel enigzins. Nepal is werkelijk een arm land waarvan wij als westerling denken dat hier nooit meer iets van te maken is zo enorm groot is de achterstand. Maar Nepal is ook een mooi land. Binnen een straal van 200 km. is het ontzettend  veelzijdig wat cultuur en landschap betreft. Het Hindoeïsme en het Boeddhisme, de jungle de Himalaya de steden en het platteland, allemaal fascinerend om te zien en mee te maken.

Leuk was het  om te horen hoe bijzonder de bevolking het vond dat een vader met twee zonen zo'n reis samen maakte. Voor de Nepalese bevolking is dit niet weggelegd vanwege de financiën maar ook uit cultuur oogpunt. We moesten ze overigens wel van de situatie overtuigen want in eerste instantie dachten ze dat we drie vrienden waren. Mooi hè.

De komende dagen zullen we in het fotoalbum van deze weblog nog foto's plaatsen van onze reis.

Daar zijn we weer.                                                                                                                        Bij aankomst in Pokhara agelopen vrijdag regende het en deze vrije dag zaterdag  in Pokhara was met mooi weer, maar bewolkt. Afgelopen zondag was de eerste dag van de trekking en alle hoop was natuurlijk gevestigd op mooi en helder weer wanneer we op Poon Hill zouden staan. We hebben op onze vrije dag in Pokhara ook gesproken met de taxichauffeur die ons  naar de Golfbaan heeft gebracht. De man heeft een oud karretje van 7 jaar waarvoor hij            € 150,00 huur per maand moet betalen. Alle onkosten zijn voor zijn rekening. Hij woont zelf op een 1-kamer appartement met vijf man en moet daarvoor € 10,00 huur per maand voor betalen, een 2-kamer appartement kost € 20,00 maar kan hij niet betalen. De taxirit naar de golfbaan heeft € 10,00 gekost waarvoor de goede man de hele morgen op ons heeft gewacht om ons ook weer terug te brengen. Kun je nagaan hoe de levensstandaard hier is.

Zondag: vandaag om 08.00 uur heeft de gids ons met de auto opgehaald De twee dragers waren al bij het starpunt van de trekking. We hebben vanaf 10.30 uur tot     15.00 uur gelopen naar Tirkhedguna. Onderweg kom je kleine dorpjes en nederzettingen tegen. Elke boer verkoopt ook water, cola, mars etc. dus we komen niets tekort. De tocht ging door een gebied wat voor wat betreft de hoogte te vergelijken is met zuid Duitsland. Het heeft zes maanden niet geregend dus alles is dor, en er is weinig groen te bekennen. De bevolking die je onderweg tegenkomt is erg vriendelijk. Ze hebben weinig of geen luxe maar hebben het verder wel goed. De eerste dag was behoorlijk pittig maar goed te doen. Aangekomen in onze overnachtings Lodge hebben we gedoucht en heel lekker gegeten. Ze koken daar, als het moet bij kaarslicht, op een houtvuur. Ook hier is het stroomprobleem alom aanwezig. Verder op tijd naar bed want morgen wacht een zware dag, de gids heeft ons gewaarschuwd.

Maandag: 07.15 uur vertrek naar Ghorepanie een hoogteverschil van 1500 mtr. moet er overbrugd worden wat meestal gaat over trappen. Na de lodge over twee hangbruggen en daar zijn  de trappen. Ruim 3700 liggen er voor ons. Wat je trappen noemt,  het zijn gestapelde keien en rotsblokken het is dus steeds zoeken naar evenwicht. Na twee uur onafgebroken trappen klauteren is er tijd voor een theepauze. In Pokhara hebben we een zak balonnen gekocht en deze onderweg aan de kinderen uitgedeeld, onvoorstelbaar hoe blij je die kinderen en ook de ouders ermee kunt maken. We zijn net een stelletje Sinterklazen. De tocht wordt vervolgd en het wordt zeker voor de "oude"  echt afzien. Er zijn momenten geweest dat ik het niet meer zag zitten. Ik had het gevoel ik kom nooit boven. Achter elke hoek volgen er weer honderden trappen, nooit een recht stuk, je wordt er tureluurs van. Maar als je dan ziet dat de plaatselijke bevolking met slippers en tussen de 80 en 120 kg op de rug naar boven gaat dan laat je je toch niet kennen. Een drager wordt per kg. betaald dus die mannen gaan ervoor. Een ezel draagt tussen de 60 en 80 kg. Een drager zoals gezegd tussen de 80 en 120 kg. Uiteindelijk na een stevige lunch bereiken we om 15.00 uur Ghorepanie het laatste stuk nog in de regen gelopen. Ik was werkelijk helemaal gesloopt, bekaf en kon geen pap meer zeggen.  Bob en Ruud hadden er minder moeite mee, maar ik kon me toch niet aan de indruk onttrekken dat ze af en toe blij waren als ik om een rustpauze vroeg. De lodge op ruim 2800 mtr. is zeer eenvoudig maar wel leuk. In het restaurant staat een houtkachel met allemaal waslijnen er omheen. We konden dus mooi onze natte en van zweet doordrenkte kleren drogen. Ook hier weer lekker gegeten, biertje gedronken en vroeg naar bed. Het regent en hagelt inmiddels. Volgens de gids is dit een goed teken want meestal is het dan de volgende ochtend helder. Hij zou ons om 05.00 uur wakker maken als het helder zou zijn. En gelukkig er werd om vijf uur geklopt. Dikke trui en jas aan muts op, zaklamp bij want het is nog donker, kopje thee en de klim naar Poon Hill 3200 mtr. kan beginnen. Buiten gekomen zien we dat het heeft gesneeuwd en gevroren want de rotsen en trappen zijn bedekt met sneeuw en een laagje ijs. Het is na die zware tocht van gisteren weer een ware beproeving maar het is helder en we zullen de zonsopgang over de Himalaya zien en dat moet de beloning zijn.  Langzaam wordt het licht en zien we dat het landschap wit is. Na veel gepuf en gehijg eindelijk boven.  Het is 06.15 uur als de zon  langzaamaan tevoorschijn komt en het is betoverend om te zien hoe de zeven- en achtduizenders vanaf de top van kleur veranderen naarmate de zon hoger klimt. Dit schouwspel is onvergetelijk. We hebben vreselijk veel mazzel gehad dat we dit hebben kunnen zien. Wekenlang heeft de boel op deze hoogte dichtgezeten en ik moet er niet aan denken dat we deze beproeving hadden moeten doorstaan zonder deze beloning. Het is wel koud boven en na zo'n drie kwartier dalen we af naar de lodge voor ons ontbijt. Na het ontbijt gaan we terug over de weg zoals we gekomen zijn, dus die verrekte trappen moeten we ook nog eens naar beneden. Om 14.30 uur bereiken we onze lodge voor de overnachting. Alles doet zeer elke spier in mijn lijf voel ik. Wat een uitvinding waarom hebben ze hier geen kabelbaan ? Maar goed we zijn er gekomen. Nog een dag van zo'n vier uur lopen en we zijn terug op het vertrekpunt.

Wanneer ik dit bericht erop zet is het in Pokhara 17.00 uur. het regent en onweert de temperatuur is verder goed zo'n 25 graden. Bob en Ruud zijn ondertussen een potje poolen. Morgen om 10.00 uur met een binnenlandse vlucht terug naar de hoofdstad Kathmandu. Als we geluk hebben is het helder en hebben we een mooi zicht op de Himalaya de vliegroute loopt immers parallel aan de bergketen.

Wat een reis.

Woensdag aangekomen in de bijzonder mooie lodge Sapana. Dit resort is opgezet met Nederlandse hulp. Het ligt tegen het nationaalpark Chitwan aan, bij het dorpje Sauraha. In Sauraha is 75% analfabeet. Het is een boerengehucht met voornamenlijk lemen huisjes met rieten daken. Maar de ligging en het landschap is erg mooi. De mensen leven van de landbouw, meestal rijstverbouwing. De eigenaar van de Lodge was vroeger werkzaam als ober in Sauraha. De jonge eigenaar (32 jaar) heeft daar een aantal jaren terug kennis gemaakt met een Nederlands echtpaar die hem vroegen naar zijn droom. En hij had een droom. Hij wilde een hotel (Lodge) beginnen en met de helft van de opbrengst daarvan wilde hij het dorp verder ontwikkelen, stromend water, zeep etc. en er zouden alleen mensen werkzaam zijn uit het dorp. Het echtpaar, gegrepen door dit verhaal, hebben  hem geld ter beschikking gesteld waarmee hij grond kon kopen en zo is het balletje gaan rollen. Nij is hij met een Nederlandse lening tegen lage rente het hotel aan het uitbreiden. De zaken lopen prima en hij heeft een goede bezetting van mensen van over de gehele wereld maar vooral ook Nederlanders. Hij heeft nog meer dromen. Op dit moment drinken de kinderen op school water uit een tank wat er al weken inzit met alle gevolgen van dien. Hij is nu aan het sparen, actie voeren,voor een filterinstallatie en pompen. wat in totaal              € 1500,00 gaat kosten. Wij hebben hem daarvoor natuurtlijk een donatie gedaan. Wij zijn op op de school gaan kijken, en je ziet hoe men moet worstelen om de boel aan de gang te houden. De regering doet niets, want die hebben geen geld. Op de school zitten 100 kinderen en de kosten om de school in stand te houden zijn ca. € 1500,00 per jaar dus € 15,00 per kind. Waar hebben we het over zullen velen denken. Maar men verdient hier ook niets . De eigenaar van de Lodge kan zijn ouders onderhouden voor  € 10,00 per maand. Wanneer iemand € 200,00 in de maand verdient is het al een hele beste. De droom die hij verder heeft is het bouwen van een nieuwe school voor                € 55.000,00. Daarna wil hij een medisch centrum opzetten. Hij begint vooral met het opvoeden van de kinderen zodat die hun ouders kunnen bijbrengen het belang van een goede hygiëne. Zelf heeft hij tijdens zijn opvoeding nooit  iets mee gekregen over handen wassen na het toilet etc. Een bevlogen man in een, ondanks alles, weldadige omgeving.

Donderdagochtend weer vroeg op 07.00 uur met gids, chauffeur en jeep de jungle in. De jungle waar we doorheen reden bestaat  uit voornamenlijk hoog olifantengras en bosgebied met waterpoelen. Wat hebben we zoal gezien: een beer met haar jong, zwijnen, herten, krokodillen vele vogels en allerlei dieren waarvan ik de naam niet meer weet. Ook verse voetsporen van de tijger maar het beest zelf hebben we, behalve in een kooi, niet gezien. Op het eind van de rit kwamen we oog in oog met neushoorns te staan. Snel werd de motor afgezet en we moesten stil zijn. De neushoorn stond ons aan te kijken en kwam plots in galop aangestormen. Ruim voor de jeep bleef hij staan, keek ons aan en ging de andere kant op. De tweede kwam eraan, ook even de zaak bekijken en ook die zetten het op een lopen maar deze keer ging het sneller en het beest van een enkel tonnen kwam vervaarlijk dichtbij. Even was er een lichte paniek. Snel werd de motor gestart en een hoop lawaai gemaakt en een 10 tot 15 meter voor de jeep stondhet beest stil, bleef even staan en ging zijn voorganger achterna. Een alles bij elkaar enerverende tocht. s' Middags zijn we in een uitgeholde boomstam en met een gids de rivier opgegaan. Ook dit weer een wonderlijk mooie tocht. Prachtige vogels, waaronder vele ijsvogels, krokodillen die aan de kant in de zon liggen en een mooie natuur. Vanuit de boot zijn we, gewapend met stokken, te voet de jungle ingegaan. Een mooie wandeling maar weinig dieren gezien. s'Avonds in Sapana lekkere verse vis uit de rivier gegeten  en uitgebreid met de manager gesproken over zijn dromen.

Vrijdagochtend weer vroeg op 7.00 uur op de olifant de jungle in. Nu in een heel ander deel met een dichte groene begroeiing. Ook nu weer vele dieren gezien waaronder een aantal neushoorns. Daarna even de school bezocht, afscheid genomen en op weg naar onze trekking in Pokhara. Bij de aankomst in Pokhara zo rond 16.00 uur regende en onweerde het. Na zes maanden droogte jawel hoor het regent nu. We hebben ons in het mooie Trek-O-Trek hotel geïnstalleerd de stad verkent en gaan slapen.

Zaterdagmorgen enigzins uitgeslapen. Maar om 09.30 uur waren we op weg naar het Himalaya Golf Resort. Deze golfplaats ligt een een hele brede en hoge rivierbedding met uitzicht op de bergen. Hoewel geen van ons drieën kan golfen hebben we op de  prachtige baan een balletje geslagen (9 holes). Gelukkig waren er genoeg jongens die met ons meeliepen om de ballen uit de rivier te halen. s'Middags de stad verder verkennen en rustig aan want morgen moeten we lopen en we hopen natuurlijk dat het weer ons meezit. We hebben vanochtend even kunnen genieten van de achtduizenders maar ze waren snel weer in de wolken.

Even terugkomend op Kahmandu. De stad is wel heel bijzonder door de verschillende culturen die hier naast elkaar leven. De meeste bewoners zijn Hindoe en daarnaast het Boeddhisme. Ook Moslims en Christenen leven hier broederlijk naast elkaar. Het meest bijzondere wat we zagen was de openbare crematie. 24 uur per dag worden de Hindoes aan de heilige rivier aan de Pashuatinah tempel gecremeerd. Deze tempel is voor de hindoes de belangrijkste tempel (zoals Mekka is voor de moslims). Waarschijnlijk gaan we er volgende week terug om de ceremonie van begin tot het eind bij te wonen. Terwijl de overledenen nog met de voeten aan de rivier ligt, staat twee meter verderop iemand in de rivier te graven naar munten en eventueel goude tanden van de overledenen, dit om een idee te geven van de openbaarheid van het geheel. Foto's maken en rustig gaan zitten kijken is geen enkel probleem. Ook de Bhoeddisten tempel Swayambhunath (apentempel) was zeer indrukwekkend. Hier belijden de ons bekende monikken hun geloof. De tempel ligt op een heuvel en kijkt uit over Kathmandu. Op de heuvel en tempel leven honderden apen. Met de gids (een goeie vent) zijn we ook nog op Durbar Square geweest en hebben samen met hem Nepalees gegeten op een dakterras wat uitkijkt op het plein. Het plein wat uit verschillende delen bestaat is vergeven van de tempels. Deze tempels zij overigens allemaal buiten gebruik en we hebben dus alleen de buitenkant met veel houtsnijwerk kunnen bewonderen. S'avonds hebben we gegeten in het hotel en natuurlijk viel het licht uit. Maar met kaarsen eten, biertje drinken, wat leuteren, tanden poetsen en naar bed lukt best wel.

Dinsdagochten vroeg uit de veren (06.30 uur) want vandaag komen ze ons ophalen voor de rafting. De rit ernaar toe was weer zoals verwacht, druk,   toeterend, scheurend enz. maar geen ongelukken. De rit naar de raftingplaats ging over de hoofdweg naar India. Wat bij ons de slechts begaanbare tweebaans weg is, is een luxe ten opzichte  van deze weg. Maar niet getreurd we zijn veilig en op tijd aangekomen. De rafting was een succes. Het is een fantastische manier om zo door de bergwereld te varen. De eerste dag hebben we 18 km. gevaren en toen de tent opgeslagen aan de oever van de rivier. De bootsman en zijn maatjes hebben voor ons gekookt. Nepales voedsel waar ze zo'n twee uur mee bezig zijn geweest. Het was niet echt lekker maar wel binnen te houden. De tweede dag hebben we 20 km. gevaren en er is er eentje uitgekukeld, onze Bob natuurlijk. De bootsman had, met zijn reddingslijn, hem overigens zo weer aan boord, inclusief zijn slippers. Na de rafting hebben we in een dorpje geluncht en zijn we vertrokken naar de Chtiwan. De Sapana lodge is een geweldige accommodatie midden in de natuur. Kijk maar eens op hun site. Ik moet eruit want ook hier is iets met de generator. Morgen verder.

Na het vertrek op zaterdag om 6.30 uur naar Brussel zijn we op zondag om 15.00 uur (0.30 Ned. tijd) in Kathmandu geariveerd. We hebben in Delhi ruim 4 uur extra moeten wachten omdat wegens dichte mist en smog er in Kathmandu niet geland kon worden. We hebben deze deken van vervuiling ook al boven Delhi zien hangen. Hier schijnt er ook veel zand vanuit India te zijn overgewaaid en in de lucht te hangen. De stad ligt op een hoogte van een dikke 1400 mtr. en de deken hangt er vlak boven. De dichtheid is zo groot dat de zon er niet doorheen komt. Het heeft de afgelopen zes maanden niet geregend in Kathmandu. Met de temperatuur valt het wel mee het is 25 graden en absoluut niet benauwd, maar je proeft als het ware de vervuiling. Ons (mooie) hotel kijkt uit over de stad en je ziet de blauwe walm opstijgen. We wisten dat we in een andere wereld kwamen maar wat je hier ziet is eigenlijk niet te beschrijven. Het krioelt van de mensen, auto's brommers etc. Deze miljoenen stad heeft maar enkele geasfalteerde (nou ja geasfalteerd) wegen en de rest zijn zandpaden die bezaaid zijn met kiezels en grote keien. Er zijn geen verkeersregels en iedereen scheurt maar door die stad heen, je ziet voortdurend bijna ongelukken maar wonderwel geen echte. Eigenlijk is het een smerige stad, overal rotzooi wanzinnig druk en door de droogte overal stof stof en nog eens stof. Maar ondanks alles heeft het wel iets. De manier van leven, alles op straat, koken wassen zelfs de kapper doet op straat zijn werk. In elk hokje elk deurtje of gewoon met een deken op straat wordt handel gedreven het is niet voor te stellen hoe dit allemaal kan. Zondagavond zijn we in de stad gaan eten (goeie pizza trouwens) en we hadden voor de zekerheid een zaklamp meegenomen. Toen we goed en wel op pad waren, ongeveer 20.00 uur, viel de stroom in de hele stad uit. Alles plotsklaps stikdonker. De winkeltjes en restaurants houden met kaarsen en noodverlichting hun handel in stand. Het is een luguber gezicht maar wel bijzonder, kaarsen noodverlichting de auto's en motoren met hun verlichting en het raast maar door zij het dat het s'avonds minder druk is dan overdag. Navraag heeft geleerd dat ze 16 uur per dag zonder stroom zitten. De bevolking berust daarin en heeft hun levensstijl erop aangepast. Maandag zijn we met een gids de stad ingeweest de tempels bezocht en ook de openbare lijkverbranding bijgewoond. We stoppen er voorlopig mee want zometeen valt het licht uit. Het is tot op heden heel bijzonder en morgen gaan we naar Chitwan

De start van dit alles 01-12-2008

Op 1 december 2008 is Peter met vroegpensioen gegaan. Ter gelegenheid hiervan  hebben de twee zonen Bob en Ruud mij een reis aangeboden om met z'n drieën een ander continent te bezoeken. In een eerder stadium heb ik wel eens gezegd "als ik ooit naar Azië ga dan naar Nepal" nu dus een uitgelezen gelegenheid om de daad bij het woord te voegen. Dat dit nu ook nog samen met onze Bob en Ruud kan is natuurlijk helemaal super. De vlucht hebben we zelf geregeld en de landreis is vanuit Nederland door Nepal-online voorbereid. We reizen de gehele reis alleen met ons drieën. Onderstaand treffen jullie ons reisschema aan en we zullen proberen om gedurende de reis, als we op internet kunnen, verslag te doen van onze belevenissen. www.nepal.startpagina.nl

 Reisschema

De tijd loopt 4.45 uur (wintertijd) voor op Nederland 3.45 uur (zomertijd).

14 maart zaterdag, vertrek vanaf Brussel om 10.00 uur via Zurich vliegen we met Swiss-Air naar New Delhi in India. Na een wachttijd van acht uur (s'nachts) vliegen we met Indian Airline naar Kathmandu waar we op zondagochtend om 10.00 uur aankomen. De zondag- en maandagavond slapen we in hotel Vajra in de hoofdstad Kathmandu. www.hotelvajra.com  Dit hotel is gelegen aan de weg naar de Swayambhunath tempel. De vrije zondag in Kathmandu wordt benut om de stad te verkennen en tempels te bezoeken.   

17 maart dinsdag, deze dag vertrekken we met de auto naar het nationaal park Chitwan. Dit park ligt in de laagvlakte van Nepal tegen de grens van India. De eerste dag zakken we raftend de Trishuli rivier af, we slapen in een tent langs de rivier en gaan de volgende ochtend raftend verder het park in. De woensdag- en donderdagnacht slapen we in het reservaat in de Sapana lodge www.sapanalodge.com  In het natuurreservaat maken we een junglewalk en een olifantensafari en we hopen daarbij ondermeer, de nog alleen hier levende, Aziatische Neushoorn te zien.

20 maart vrijdag, vertrek vanuit Chitwan met de auto naar Pokhara. Deze stad in de Pokhara vallei ligt aan een groot meer en heeft een prachtig uitzicht op de Himalaya. Van hieruit vertrekken de expedities naar het Anapurnamassief  (8091 mtr.)   In Pokhara (853 mtr.) slapen wij vrijdag- en zaterdagnacht in het  Trek-O-tel hotel. www.nepalshotel.com 

22 maart zondag, het lopen gaat nu beginnen. Tot en met woensdag hebben we een trekking van vier dagen in het voorgebergte van de Himalya. We lopen met gids en drager door de dorpen Tirkhedhunga(1525 mtr.), Ghorepani (2800 mtr.), Poonhill (3194 mtr.), Ghandrung (2000 mtr.), Nayapul (1065 mtr.) terug naar Pokhara. We slapen tijdens deze tocht in trekkerslodges, eenvoudige blokhutten.

26 maart donderdag, na een nacht in het hotel in Pokhara vertrekken we met een binnenlandse vlucht weer naar hotel Vajra in Kathmandu (1300 mtr.). Donderdag- vrijdag- en zaterdagnacht slapen we in dit hotel. In deze dagen bezoeken we, naast Kathmandu, de nabij gelegen koningssteden Patan en Bhaktapur.

29 maart zondag, vertrek om 10.50 uur naar New Delhi. Om 12.00 uur daar aankomend hebben we tot 24.00 uur de tijd om New Delhi te bezoeken hetgeen we ook zeker zullen doen als we nog de puf hebben.

30 maart maandag, als alles volgens plan verloopt, landen we om 08.30 uur op Brussel Airport.