Zo...We zijn al thuis, maar toch wilde ik dit nog eventjes op ons blog zetten, want anders is het verhaaltje niet af. We hebben onderweg of geen internet meer gezien de laatste dagen en in Bangkok hadden we er eigenlijk geen zin meer in. Ook omdat we dan een internetcafé in moesten en we hadden het zo naar ons zin in Bangkok, dat dat te veel tijd zou kosten.
We waren gebleven bij de 2e dag in Angkok. In ons hotel hadden we al een tuk-tuk mannetje geregeld die ons voor 15 dollar de hele dag (van zonsopgang tot ondergang geloof ik) zou rondrijden naar waar we naar toe wilden. Ook in Cambodja zijn ze net als in Vietnam minstens 30 minuten te vroeg, want ons mannetje zat er al toen we naar beneden liepen voor het ontbijt. We schuiven het naar binnen en stappen naar ons tuk-tuk mannetje af. We hebben geluk, want het is een enorm grappige vent die engels gegeven heeft, dus goed te verstaan is, en zelfs een paar leuke zinnetjes Nederlands kan. Allereerst willen we naar Ta Prohm. Dit is de tempel waar we gister ook zijn geweest, maar daar was het zoooo druk, dat we hem in de vroege morgen willen zien. Hij rijdt redelijk door en het is bijna zelfs een beetje fris zo om 6.30, want volgens ons heeft het de hele nacht geregend. Na een minuutje of 20 komen we bij de tempel en het is er 10 keer zo mooi als gister. Slechts 2 andere toeristen en alleen maar vogeltjes en insecten. Lekker rustig rondgedwaald en bedacht wat we hier na konden doen. In goed overleg met de tuk-tuk man, besluiten we de grote ronde te doen die een tempel of 9 beslaat. Wel moeten we 20 dollar betalen dan, want de tempels liggen wat verder uit elkaar. Prima, doen! zeggen we.
We beginnen meteen bij een tempel die inderdaad ongeveer op 45 minuten rijden ligt. De tocht is leuk en mooi, omdat we door het niet toeristische Cambodja gaan en we alles goed en rustig kunnen bekijken. Overal wordt gewerkt en geluierd tegelijk, best leuk eigenlijk.
De tempel die we krijgen te zien wordt ook wel de Lady Temple genoemd (Banteay Srei zoals 'ie echt heet), omdat hij een beetje rozig (meer roodbruin naar ons idee) is. We komen aanrijden bij een door verkopende kinderen bezette parkeerplaats en we lopen richting de tempel. "Hebben we nou dit hele stuk gereden voor zo'n klein tempeltje?" Denken we allebei. Het oogt allemaal een beetje klein nadat we gister alle reuze tempels gezien hebben. Naarmate we dichterbij komen zien we steeds meer details en dat is ook waar de tempel om bekend staat. Overal in het steen zijn figuurtjes uitgehakt met de kleinst mogelijke details. Schitterend. We lopen er minimaal een half uur rond en stappen weer (na een paar irritante kinders neergeslagen te hebben) in ons tuk tuk bakje en rijden weer dezelfde leuke weg terug.
Vervolgens rijden we nog langs een aantal tempels, waarvan hieronder de mooiste foto's zijn, want eigenlijk valt er verder weinig over te vertellen.

Om een uurtje of 2 zijn we het zat (we zijn al vanaf 6:30 onderweg) en laten ons terugrijden naar het hotel. Hier gaan we nog ff lekker relaxen, wat drinken enz. Ook gaan we nog ff skypen in een internetcafeetje voor 0,5 dollar per uur. Dat is dus 35 eurocent :D. 's Avonds nemen we een lekkere maaltijd en gaan niet te laat slapen, want we moeten de volgende ochtend vroeg met het busje naar Aranyaprethet, of zoiets.
's Ochtends rijden we met 2 andere Nederlanders naar de grens, waar zij rechtsreeks doorrijden naar Bangkok en wij overnachten in Aran. We vinden het allebei maar raar dat we in Aran slapen, maar misschien is het wel een heel gezellig stadje, dus we gokken het erop. We hebben er nog over getwijfeld om het om te laten zetten, maar toch maar besloten om niet te doen. DOM DOM DOM DOM. Na 2,5 uur in de bus te hebben gezeten arriveren we bij de grens. Allereerst worden we 200 meter voor de grens de bus uit gegooid en moeten we in een grote bus richting grens. We rijden 200 meter en worden voor de grens afgezet, die we lopend over moeten. Eerst moeten we nog wat formulieren invullen, foto laten maken EN onze temperaturen laten meten. Gelukkig hebben ze een of ander apparaat dat ze op je voorhoofd richten in plaats van zo'n ander, wat langwerpiger ding en mogen we onze broeken aanhouden .  Yes, 36,4 voor Linda en 36,7 graden voor Lars, we mogen Thailand in. We hadden een transfer verwacht naar ons hotel, maar na HEEEEL VEEL gebel mogen we meerijden met de Bankok auto. Na slechts 5 minuutjes worden we op een plek afgezet waar we een tuk tuk zouden moeten nemen, maar het hotel blijkt hier ook al te zijn. We gaan naar binnen en ontdekken al heel snel dat ze hier weinig toeristen gewend zijn. Ze spreken zeer slecht engels en er is GEEN REET te beleven in het hele stadje niet. We moeten nog wat Baht pinnen en doen dit in een benzine station, waar we de attractie van de dag zijn. Volgens mij hebben die kinderen nog nooit westerste mensen gezien. Toch wel grappig. De dag komen we door, door lekker te lunchen, wat te drinken, slapen, rondje lopen en een avondmaal. Gelukkig gaan we morgen uit dit gat weg op weg naar Bangkok met de trein.
Gister was de transfer niet geregeld, maar staat er gelukkig een mini busje met chauffeur klaar, want het is toch al snel 300 meter lopen naar het station. Onze chauffeuse (de eerste) die zegt een kaartje te kopen, maar het loket blijkt gesloten. We krijgen 100 Baht in onze handen gedrukt en we moeten in de trein een kaartje kopen. 100 Baht?, dat kan toch nooit, het is 5,5 uur rijden en 100 baht is 2 euro. Hmmmm, gelukkig hebben we genoeg geld bij ons. We zijn vertrokken en we zitten heerlijk op onze KNETTERHARDE plastieke stoeltjes, waarbij we nieteens recht tegenover elkaar kunnen zitten, omdat onze knieen elkaar al ergens halverwege raken. De conducteur komt langs en vraagt waar we naar toe gaan. 2 x Bangkok alstublieft meneer de conducteur. Dat is goed, dat is dan 96 baht. Haha...hadden we mooi 4 baht te pakken.
De weg gaat langs het prachtige groene landschap van Thailand met vele rijstvelden en mooie natuur. Gelukkig is na 5,5 uur de oncomfortabele reis voorbij, want hoewel het zeer mooi was zijn de ns stoelen toch iets ruimer en lekkerder. Ook zit de trein ondertussen stampvol met mensen, maar gelukkig zaten wij er al vroeg en bij het raam.
Bangkok, een nieuwe kans. De eerste dag was het slecht bevallen, maar na alle verhalen wisten we eigenlijk wel zeker dat het beter moest kunnen. De taxi en tuk tuk chauffeurs staan al met smart op ons te wachten. We besluiten een tuk tuk te nemen, want deze zijn weer anders dan in Vietnam en Cambodja en het hoort echt bij Bangkok. De tuk tuks in Vietnam zijn eigenlijk opzetstukken voor een brommer, terwijl in Thailand het kleine wagentjes op 3 wielen zijn. We dingen wat af en stappen nietsvermoedend met onze backpacks achterin. De tuk tuks in Thailand zijn een soort opgevoerde karts, die volgens mij bijna 100 moeten lopen, met een relaxte zitplek voor toeristen bestuurd door idioten en dwazen. En misschien ook een beetje levensmoeie mensen, want het gaat toch een partij hard. Na een paar scherpe bochten, een paar afgesneden auto's en brommers, een korte tankstop (ook appart met klanten, maar moet gebeuren) en een paar prachtige inhaalmaneuvres tegen het verkeer en een minuutje of 5 zoeken komen we aan. Het ziet er een beetje gaar uit, maar nadat we een steeg ingegaan zijn zien we de daadwerkelijke ingang en ziet het er verzorgd en mooi uit. We slapen op de 5 verdieping in een prachtige kamer. De meest luxe tot nu toe.
We beginnen de eerste dag rustig in Bangkok en nemen een heerlijke duik in ons roof-top zwembad met uitzicht op de rivier die dwars door de stad heenloopt. In de middag gaan we een stukje lopen en gaan we op zoek naar Kao San Road, een straat die aangeduid wordt als backpack-district/ straat. Dankzij al onze kaartlees en navigatie ervaring vinden we deze straat in 1 keer en we komen terecht in een bruizende straat vol toeristen en winkeltjes. Het doet ons een beetje denken aan het Lowlands-festival waar we vaker zijn geweest, omdat het er stikt van de mensen en je overal op straat wat te eten kan halen. Ook zijn er overal winkeltjes waar je van alles kan kopen, maar voornamelijk kleding en tassen. Ook zijn er kraampjes vol met hoesjes van illegale dvds en cds die je uit kan kiezen en dan zoeken zij er de juiste dvd/ cd bij. Ook wij kopen er 2 voor 's avonds, maar die blijken achteraf niet goed te werken, helaas. We gaan zitten op een terrasje langs de drukke straat en kijken wat er allemaal langs komt; HEEEERLIJK, mensen kijken. 's avonds eten we een lekker Thais maaltje en we gaan niet te laat slapen, want ALWEER vroeg op, omdat we morgen gaan fietsen met Ko van Kessel.
's Ochtends nemen we de taxi naar onze oppikplek voor de fietstocht die de hele dag gaat duren. Na het betalen van 4 euro (wat achteraf veel te veel was) komen we al na 15 minuutjes aan bij het hotel waar we beginnen. We ontmoeten onze gidsen (Amy en mr Odd) en we fietsen de hele dag met 2 belgen en een gezin van 5 mensen. We beginnen met eigenlijk het mooiste deel van de tocht: een rit door het doolhof wat Chinatown genoemd wordt.

Linda ligt heerlijk te genieten van haar siësta en ik (Lars dus ) zit nu achter de computer om de dag eventjes door te nemen. Vanochtend om half 9 werden we opgepikt vanuit ons hotel door wederom een privé gids MET privé chauffeur. Hoe raar het ook is, we hadden het niet anders verwacht. Vandaag stonden de tempels van Angkor op het programma. Dit is een gigantisch tempelcomplex met meer dan 100 gebouwen die bewaard gebleven zijn. Ze liggen verspreid over een gebied van 230 vierkante kilometer, dus dan kan je al wel raden dat we ze niet allemaal hebben gezien. Alleen de meest bekende en belangrijkste. Om ze allemaal te zien heb je volgens onze gids ongeveer 1 week nodig. Ff een kleine geschiedenisles: Angkor was van de 9e tot de 14e eeuw de hoofdstad van het machtige rijk van de Khmer. De periode van ankor duurde dus ruim 600 jaar, van 802 tot 1431, maar alleen in de eerste 4 eeuwen werd er daadwerkelijk gebrouwd. Na een kleine 10 minuten rijden komen zien we de eerste bouwwerken al verschijnen. Omdat wat mij betreft wat we mee hebben gemaakt niet zoveel toevoegd aan de foto's, laat ik vooral de foto's zien. SCHITTEREND (Alleen moet je wel NET dat ene moment vinden dat er geen irritante Aziatische toeristen met z'n allen opstaan).
Deze lukte niet zonder toeristen. De zuidelijke poort biedt toegang tot een aantal tempels (Angkor Thom, Bayon en Baphuon) welke volledig omringd zijn door een grote muur.

Bayon, met de rieten daken, omdat ze zoals op veel plekken bezig zijn met restauratiewerk.

Een van de VELE details (bas-reliëfs genoemd)  die de hele onderzijde en 1e verdieping van Bayon versieren. Vaak vertellen ze verhalen van gevechten of mythes.

Een paar van de meer dan 200 glimlachende gezichten op de 54 torens (waarvan er als ik het me goed herinner nog 39 ongeveer staan.

Baphuon is al lange tijd onder constructie, want deze werd begonnen in 1959, maar onderbroken door de oorlogen in het land. Hij was namelijk volledig ingestort en alle 300.000 bouwstenen zijn genummerd en moeten weer op de juiste plaats terugkomen. Helaas zijn ze ook een gedeelte van de documentatie kwijt, waardoor het allemaal HEEEEL lang duurt. Helaas kunnen we er dan ook niet heel veel van zien.

Phimeanakas (?) (vraag het me niet uit te spreken). Hier hebben we ons KAPOT gezweet om boven te komen, terwijl je vanuit daar eigenlijk bar weinig ziet. De treden zijn glad en smal, vooral het laatste stuk waar geen houten trap is.

Phimeanakas (?) Ik weet niet meer welke van de 2 de naam Phimeanakas draagt, maarjah...gewoon een mooi plaatje

Zo hebben vele tempels eruit gezien maar Ta Prohm is de enige die zo gelaten is. Erg druk hier met die klote aziaten die met elke steen en boom op de foto willen. Met wat schreeuwen van mij en Linda. ONE SECOND PLEEAASSEE!!! heb ik er toch nog een foto van kunnen maken. Morgen gaan we hier waarschijnlijk wat vroeger heen, omdat we dan wat rustiger foto's kunnen maken.

1 van de bekendste plaatjes die je telkens weer tegenkomt in de boeken. Met een hekje de voor, anders klimmen die stomme aziaten in de boom.

Bij het uitgaan van elke tempel en gewoon onderweg worden we regelmatig aangesproken door mensen die ons van alles willen verkopen. Reisboeken, sjaaltjes, eten, drinken (heerlijk dat koude water) en ga zo maar door. Bij het verlaten van Ta Prohm staan er denk ik wel een stuk of 20 die ALLEMAAL aan je trekken en dingen zeggen als: "Hello Sir, you buy something". Pfffff, najah, altijd nog beter dan 200 keer per dag een klein tunneltje inklimmen en een foto laten nemen van jezelf.
We nemen een lekkere lunch en we eindigen de dag in Ankor Wat. Het complex heeft een oppvervlakte van meer dan 100 voetbalvelden en is waarschijnlijk het grootste religieuze complex wat ooit door de mens gemaakt is.

De buitenmuur (met toeganspoorten) die om het hele compex heenloopt. Zelf lopen we op een soort brug die ons over de 200 meter brede gracht heenbrengt. De gracht heeft een lengte van meer dan 5 km.

De meest gemaakte foto van Angkor Wat. Schitterend.

Angkor Wat van binnen met op de voorgrond een zwembad waarvan er 4 zijn. Waarschijnlijk werden deze gebruikt om mensen te dopen of te zegenen.

Het hele gebouw staat vol met bas-reliëfs die allemaal verhalen vertellen en ook staat hij vol met schitterende details zoals deze.

Zo....Dit was een kleine verzameling van de kleine 300 foto's vandaag gemaakt. Het was een heerlijke dag met SUPER mooie indrukken die voor ons beiden de verwachtingen heeft overtroffen. Morgen nog een dag en dan zijn er nog zat tempels te bekijken. Wie weet dan wel weer zo'n uitgebreid foto-verslag.
Toedeledoekie ook namens de slapende Linda.

Zooooo...dat is lang geleden zullen jullie wel denken. Maar helaas hebben we telkens geen internet in de hotels gehad en we zijn zo druk geweest dat we niet de tijd hebben genomen om rustig in een internetcafe te gaan zitten. Ondertussen zijn we aangekomen in Phnom Penh, maar hierover later meer.
We beginnen bij dag 16, de Cu Chi tunnels. We worden 's ochtends vroeg opgehaald om een uurtje of 8 's ochtends. De reis voert ons allereerst door de drukke stad waar behoorlijk wat brommertjes rijden. Het duurt dan ook eventjes voordat we de drukke straten uitzijn en de dorpswegentjes tegemoet rijden. Over een stuk van 35 km doen we dan ook ongeveer 1,5 uur. Terwijl we nog op de dorpsewegen rijden, slaan we ineens af en we zijn er.
De rondleiding wordt geregeld door onze eigen gids en duurt ongeveer 1,5 uur. Het is een nieuw geplant bos waar we door heen lopen, want de Amerikanen hebben het vol gegooid met "agent orange". We lopen naar 3 mannen toe die zitten te wachten in uniform en we blijken bijna op een tunnel-ingang te staan. Na het weg halen van wat blaadjes staan we voor een klein luikje. Onze gids zegt: "Get your photo camera's, he will show you how to get in". De man stapt keurig in het luikje in stopt bij elke 20 centimeter dat hij naar beneden gaat. FANTASTISCH gewoon. Die man doet dit dus de hele dag, een droombaan!. We hebben er zeker van genoten. Zelf mogen we ook een keertje proberen. Erg leuk allemaal voor de foto's.
Zoals gezegd, erg leuk voor de foto.

We vervolgen onze weg en zien originele tunnelingangen (daar passen wij westerlingen dus nooit in), ademgaten, valkuilen (Hele smerige puntige vallen), operatiekamers, eetkamers, keukens en ga zo maar door. Allemaal nagemaakt van het origineel, net als in de Efteling (er zijn zelfs poppen die kunnen bewegen).
Ook hier een mooi baantje: een man staat de hele dag die dingen rond te draaien. Leuk detail bij deze: Als je erin gaat, moet je er ook helaas weer uit. OUCH!

Zelf kruipen we in een 5-sterren tunnel, lekker ruim, voorzien van lichtjes en gratis sauna. Na 40 meter (je kan er 100) snappen we het idee en lopen we volledig leeg. We sluiten de rondleiding af met een Vietnamese propaganda film over een paar "Super American Killer Hero Award" winnende mensen. De rest van de dag lopen we wat rond nog door de stad en over de markt (Na een uur verdwaald te zijn door Linda's richting gevoel te volgen in plaats van die van Lars).
De volgende dag begint de reis over de Mekong Delta. We worden om 7.45 opgepikt en halen nog 6 andere hollanders op die op de boot meegaan. We rijden 3 uur voordat we bij de haven zijn en onderweg verteld de gids allemaal opmerkelijke verhalen over overheid en verleden.
Als we eenmaal in de boot zitten gaan we nog langs een drijvende markt (of wat er van over is, want het is al middag ondertussen) en we bezoeken een snoepmakerij, lekker toeristisch. Linda koopt wat snoepjes en we vervolgen onze 5 uur durende toch over de Mekong. We komen nog in een behoorlijke storm te zitten, we lunchen op een eilandje en komen aan in de havenstad Can Tho. Hoewel het een heerlijke boottocht was viel het eigenlijk iedereen tegen dat we alleen maar over redelijk brede kanalen gevaren hebben en het echte jungle gevoel niet hebben gehad, helaas.
Het plaatje wat het dichts bij een jungle gevoel kwam.

In Can Tho is niets te doen zo overdag, behalve op een terrasje zitten. Gelukkig komen we onze bekenden tegen die we ontmoet hebben op Whale Island en we drinken gezellig wat. (Leuk detail dat we ze ook al in Saigon tegenkwamen waar slechts 8 miljoen mensen wonen). We slapen in een heerlijk hotel en de volgende dag staat de trip naar een drijvende markt en een rijstfabriek op het programma. Deze drijvende markt stelt wel wat voor en we varen er rustig over heen. Er wordt niet heel hard gewerkt (Overal zie je Vietnamezen in hangmatten op de boot hangen), maar zo nu en dan zie je dat er handel gedreven wordt. De rijstfabriek stelt niet zo veel voor, het enige wat we te zien krijgen zijn een paar mannen die met zakken van 50 kg lopen te smijten en op hun rug dragen.
We nemen een lekkere lunch en 's middags ontmoeten we onze nieuwe gidsen voor onze toch richting Chau Doc. Dit blijken 2 scholieren te zijn, waarvan er eentje hyper actief is en moeilijk te verstaan. We hebben eerst weer een busrit van 4 uur en gaan dan in Chau Doc op bezoek bij een drijvend vissersdorp. Het vissersdorp is redelijk groot en bestaat uit allemaal gare huisjes die drijvend zijn gemaakt met behulp van grote tonnen. In het huis waar we aanmeren zijn 2 grote tanks VOL met vis, die de mensen zelf gevangen hebben en enkele maanden voeren om ze zo beter te kunnen verkopen. Onze gids vind het erg leuk om er voer bij te gooien, want de vissen gaan te keer als een dolle. We varen een klein stukje door en bezoek een Cham dorpje. Eigenlijk niets anders dan een paar gare huizen op palen met commercieel ingestelde mensen erin. Ook bezoeken we een moskee van de Cham, maar die hebben we in Nederland ook wel. Deze is nog een stuk kleiner dan de kleinste die we in NL gezien hebben.
Net als de rest van de Mekong: zwaaiende kindjes. Deze bij het drijvende dorp.

Eenmaal terug op de wal arriveren we in ons hotel. Shit, de electriciteit doet het niet van onze kamer. Ff een mannetje halen, maar helaas kan deze geen engels. Een andere knakker komt eraan gesjokt met walkie talkie en een mes. Hij maakt het licht, maar na slechts 1 minuut valt het weer uit. We moeten verhuizen naar een andere kamer. Aaahhhh... heerlijk, we zitten. KRAK!, Lars zakt door het bed heen. Weer zo'n mannetje halen. Er blijken geen kamers meer te zijn met een 2persoonsbed, maar we zeggen dat we daar niets mee te maken hebben en dat ze het maar fixen. Uiteindelijk eindigen we weer in onze eerste kamer, maar de electriciteit is tijdelijk gemaakt, zolang we er maar met onze klauwen afblijven. Geen excuus kon er vanaf in dit gare hotel. Internet is ook al kapot, dus helaas.
's avonds lopen we langs de boulevard op zoek naar een eettentje, maar deze zijn nergens te bekennen. Alleen wat gespuis hangt er rond op straat en we besluiten terug te lopen om bij ons hotel dan maar wat te gaan eten. Uiteindelijk belanden we naast ons hotel waar we de attractie van de avond zijn. Volgens mij hebben ze nog nooit van toeristen gehoord hier.
's ochtends vertrekken we vroeg, maar dat is maar goed ook, want we zijn ons bed al uitgetrild door de werkende mensen van het hotel (er is een verbouwing gaande). Na ontbijt worden we opgepikt door een paar fietstaxi's te wachten waar we met 2 man plus bagage zo'n 500 meter verderop gedropt worden voor onze snelboottaxi richting Cambodja. De reis verloopt lekker en duurt ongeveer 5 uur. Dit is inclusief 2 keer 20 minuten stop bij de grens om alles te regelen. Tegen een uurtje of 2 komen we aan in Pnomh Penh, de hoofdstad van Cambodja.
We maken een wandeling door de stad, eten wat en lopen over de gigantische markt. Stapels groente, vis, fruit en nog meer dingen die er op lijken komen ons tegemoet (Dit is inclusief de soms iet wat minder lekkere geuren). Ook doen we een bezoek aan het Shopping Centre van Phnom Penh, wat ingericht is voor de wat rijkere Cambodjaan en de toerist. Omdat het niet zo veilig blijkt te zijn gaan we niet te laat eten en lekker vroeg weer op voor onze tour.
We beginnen de dag met onze privé gids en privé chauffeur bij een dansschool voor wezen en kansarme kinderen. Goed initiatief, maar die traditionele Cambodjaanse dansen zijn nou niet echt spectaculair. We doneren wat (gul als we zijn) en gaan weer weg. We rijden ongeveer 15 km en komen aan bij de Killing Fields. Dit is een plek met 86 (en nog wel meer, maar daar zoeken ze niet meer naar) massagraven waar de mensen werden gedumpt die vermoord zijn gedurende de Pol Pot periode (Druk hier als je meer over de man wilt weten: http://nl.wikipedia.org/wiki/Pol_Pot). Onze gids vertelt allemaal gruwelijke details over hoe mensen vermoord werden en uiteindelijk zijn alle gevangen vanuit de Tuol Sleng gevangenis vermoord (17.000 totaal). Best wel pittig. Tijdens de wandeling over het terrein zie je op sommige plekken stukken bot uit de aarde steken. We worden er allebei stil van.
In het monument liggen alle opgegraven schedels. Bij sommige kan je goed zien hoe ze omgekomen zijn.

Om onze horrortocht nog verder te vervolgen gaan we ook nog naar het Tuol Sleng genocide museum. Dit was een oude school die in de tijd van Pol Pot ontruimd werd en dienst deed als gevangenis. Ook hier weer smerige beelden, dit keer aangevuld met nog smeerderige foto's en verschrikkelijke tekeningen. Wederom erg indrukwekkend.
Fijne regeltjes

In de middag bezoeken we het nationaal museum waar enorm veel mooie beelden staan, voornamelijk gewaarborgd vanuit Angkor. Dit is een mooi voorproefje voor de 6e (morgen dus). We sluiten de dag af in het keizerlijk paleis, wat heel mooi is (beetje Efteling achtig), maar binnenin mag je helaas niet fotograferen.
Dit wordt onze 2e keer avondeten hier en dit keer kiezen we een iets minder westers ingericht restaurantje en we nemen plaats op 2 turquiose plastic stoeltjes. HEEEERLIJK gegeten, dat wel, maar we worden voortdurend (net als gister) lastig gevallen door bedelende of verkopende mensen. De 1 mist een arm, de ander 2 armen en 2 benen en de ander zal niet ouder zijn dan 8. Het zieligst (maar dan niet in de vorm van aaahhhhhh...wat zielig, maar aaahhhhh, wat een kutwijf) is nog een moeder die rondzeult met een gedrogeerd kindje (compleet van de wereld) om zo zielig geld te bedelen. Die krijgt mooi niets. Ook zien we achter ons een oude vieze vent met een mooi jong Cambodjaans meisje, wat zeker nog geen 18 is. OVERAL zie je dit, de hele stad lijkt wel een red light district.
De volgende ochtend worden we om 6:30 opgehaald, want we gaan met de bus naar Siem Reap. Helaas doen we dit niet met de boot zoals gehoopt, maar er is sprake van laag waterstand op het meer.
6 uur later komen we aan in een beetje een armoedig dorpje en daar zitten we nu op de computer. Na een matige lunch nemen we tijd voor de computer. EINDELIJK!
Morgen een van de hoogtepunten van de reis (denken we) Angkor met zijn prachtige tempels.
Kusje daag allemaal en we hopen weer wat van jullie te lezen (De vorige had 0 comments, dus laat dat niet nog een keer gebeuren anders worden we boos)

PS. De Cambodjanen zijn veel vriendelijker dan de Vietnamezen. Glimlachen, grapje maken en gewoon algemeen beter gemanierd. Wel is het hier ongeveer 3 keer zo duur als in Vietnam. Mede omdat we alles in dollar betalen ronden ze alles lekker af naar boven.

PS2 Mocht je mij, Lars, willen bereiken, bel of sms van Linda ff, want ik heb om een of andere vage reden geen bereik hier in Cambodja.

Goededag vanuit een warm en druk, maar zeker mooi Saigon (Ho Chi Minh City) Allereerst hadden we nog wat foto's beloofd, dus daar beginnen we dan maar mee. De eerste 2 zijn om te laten zien dat we ons niet vervelen en er niet ondervoed uitzien ;)

Lars tijdens de snorkeltrip

Linda tijdens de snorkeltrip.

De laatste avond hadden we dit uitzicht....WOW (Geschoten door Linda )

Ok, de laatste dag op Whale Island was geweldig. We begonnen de ochtend met een lekker ontbijt en daarna besloten we te gaan kanoeen langs het eiland. Niet wetende hoe groot het eiland precies was begonnen we aan onze ronde. Het uitzicht is prachtig vanaf een afstand. De bergen, de rotsen en de kustlijn schitterend, maar zodra je dichterbij komt zie je OVERAL vuil liggen van de omringende vissersdorpen. Als je daar een beetje langs kijkt was het een mooie trip. Langs vissersdorpen en onderweg zien we nog 2 grote arenden (Welk type weten we niet precies, maar mooi waren ze). We eten de lunch en pakken de boot om 1600 richting het vaste land en het station van Nha Trang.
Het station was echt 1 chaotische bende. Niks in het engels en weinig mensen die engels konden. BEHALVE!!! 1 vervelend vrouwtje dat heel behulpzaam was, maar ondertussen wel minimaal (en we overdrijven niet) 20 keer heeft gevraagd of we alsjeblieft wat uit haar shop wilden halen. Omdat we niet genoeg tijd en ruimte konden vinden om met onze backpacks te eten bestond ons avondeten uit chocolate chip cookies en pringles van de vervelende mevrouw. Na ruim 2 uur wachten (de trein had ook nog eens een uur vertraging) konden we ons plekje zoeken voor de nacht. Na enig zoeken werden we onze kamer ingeduwd door een zeer vriendelijke conducteur achtig persoon en bleken we ons 4 persoons cabine-tje te delen met 5 mensen!!! 4 kinderen en 1 moeder. Gezellig zeg! Linda vooral kon er niet zo goed tegen, want echt schoon was het niet, maar Lars deed lekker z'n Ipodje aan en ging een tukkie doen. Om half 5 kwamen we aan en wederom (als altijd tot nu toe op een station of vliegveld) was er een overvloed aan taxi's. Een ongeregelde bende! Als je niet oppast wordt je flink genaaid, want we wilden voor 130.000 dong (5 euro) in de taxi stappen, maar omdat de taxichauffeur bijna geen engels kon, leek het ons beter om op de meter te rijden. De meter stopte (na een extra rondje gereden te hebben) op 47.000 dong! (2 euro dus) Ha! dat hadden we mooi verdiend.
Tot onze grote verbazing konden we, na het wakker maken van het op de banken slapende personeel, gewoon inchecken. HEERLIJK, nog een paar uurtjes slaap!
Na weinig gegeten te hebben was het tijd voor een lekker ontbijt. We stappen naar de overkant van de straat en bestellen een omelet met ham en een omelet met kaas voor ieder 2 euro (redelijk duur hier). Vervolgens krijgen we ieder 5 eieren met een blok ham en een blok kaas ertussen met een groot stuk brood. LEKKER HOOR!! 
Ei eten op een typisch Saigon kruispunt.

We waren gewaarschuwd onderweg dat het enorm druk zou zijn hier in Saigon, maar vergeleken met onze eerste stad, Hanoi, valt dit reuze mee. Het is hier wel knetter druk, maar de wegen zijn een stuk breden en overzichtelijker. Ook rijden de mensen wel als dwazen, maar toch minder agressief (minder TUUT TUUT). Over dwazen gesproken, vandaag voor het eerst een kleine botsing gezien tussen 2 scootertjes. Wonderbaarlijk eigenlijk dat we dit niet eerder gezien hebben, maar op de een of andere manier lijkt hier zich toch alles zelf te regelen.
We besluiten om, op advies van ons reisboekje waar we al veel aan gehad hebben, alles te voet te gaan verkennen.
Allereerst op zoek naar de kathedraal De Notre Dame. Maar het mooie van op de voet gaan is dat je tussendoor van alles nog tegenkomt. We stuiten allereerst (na een tocht van een uurtje) op een heerlijk terras en nemen een rustig drankje. We komen een zakenman tegen die gezellig een praatje komt maken. Ik vraag hem de weg naar de kathedraal en hij stuurt ons naar een ander zeer mooi gebouw dat we anders gemist hadden.
Hotel De Ville

Hotel De Ville was vroeger een hotel, maar doet nu dienst als hoofdkwartier van het volkscomite van Saigon.
We vervolgen onze weg richting kathedraal en vinden deze gelukkig ook. Het is relatief kleine kathedraal met een mooi standbeeld ervoor, maar hij is dicht. Het is weinig imposant en in Europa heb ik al wel veel mooiere gezien in veel kleinere plaatsjes. Oordeel zelf.
De Notre Dame

Ernaast zat het hoofdpostkantoor. Een mooi oud gebouw uit 1886 gebouwd in Franse stijl. Binnenin een grote hal met marmeren vloeren, grote boogplafond (daar is vast een mooier woord voor) en een groot schilderij van Ho Chi Minh.
Na een korte brake gaan we al lopend verder naar het paleis van de hereniging. Een statig gebouw, wat vroeger prachtig was, maar na een bombardement volledig herbouwd is. Binnenin is het een soort soestdijk idee, maar met wat grotere zalen voor ontvangst en conferenties etc. Dit paleis zijn we al een paar keer tegengekomen op een foto, waarbij je ziet dat een tank door het hek heenramt. Vervolgens is het paleis ingenomen en is de Vietcong vlag gehezen op het dak. (Een soort overwinning van de oorlog dus)
Paleis van de hereniging. (Foto genomen vanaf het punt waar de tank er ongeveer doorheen reed)

We eindigen onze zwerftocht door de stad met een bezoek aan het oorlogsmuseum. Vroeger heette dit vrij vertaald:" Het museum van Amerikaanse oorlogsmisdaden" , maar nu heet het oorlogsmuseum. Maar we snappen allebei niet waarom die naam veranderd is, behalve dan de politieke redenen, want het hele museum draait om het laten zien van de gruweldaden van de Amerikanen. De ene foto is nog gruwelijker dan de andere. Een amerikaanse soldaat met een hoofd en een stuk lichaam er nog aan in zijn hand, de gevolgen van bombardementen, het gebruik van " Agent Orange" (een chemisch ontbladeringsmiddel wat niet zo goed voor je schijnt te zijn), napalm en ga zo maar door. Erg indrukwekkend, maar wel heel erg gekleurd.
Een niet zo gruwelijke foto ;)

Morgen staan de Cu Chi tunnels (van de Vietcong) op het programma en het restant van de stad, waaronder de markt en evt. nog een museum en een pagode.
Jullie horen weer van ons. Kusje Lin en Lars







 

Het is morgenvroeg en we beginnen met een heerlijk maaltijdje. 's Ochtends staat er eigenlijk altijd hetzelfde op het programma: Een broodje met ei (klaargemaakt zoals jij dat wilt) of een broodje met jam. Daarbij elke keer een ander stukje cake of gebak en een heerlijke fruitsalade met ananas, banaan en drakenfruit (qua smaak een soort kiwi, maar dan iets milder). Dat is zeker geen slechte start van de dag.
We nemen een heerlijke duik, we pesten wat van die Nemo visjes en besluiten een wandeling rond het eiland te maken over een afgezet parcour. Deze wandeling voert ons door dichtbebost gebied, waarbij we de ene heuvel/ berg na de ander bedwingen. Om ons heen zien we niets anders dan vegetatie, insecten en zeer veel mooie vlinders. Aan de andere kant van het eiland stuiten we op een andere baai, vol met rotzooi. Van zakken plastic tot bierblikjes, van slippers tot sigarettenpakjes. De volgende dag leren we dat de vissers dit gewoon allemaal in het water gooien, omdat ze het niet helemaal snappen hoe het werkt met de natuur en toerisme. De wandeling vergt een enorme inspanning, want het is ongeveer 35 graden, met een luchtvochtigheid die we nog niet eerder gevoeld hebben (door de bebossing), We zweten ons kapot en de druppels vallen van onze hoofden en armen. Het hoogtepunt van de tocht is een prachtig uitzichtpunt midden op het eiland. Vanuit hier schieten we een paar foto's, zoals degeen hier beneden. We lopen nog 15 minuten en zijn tot grote vreugde van vooral Linda weer terug in het resort!

Uitzicht van boven met het restaurant en de bar in het midden

We nemen een heerlijke frisse duik en hangen wat bij het water. In de verte zien we het een beetje beginnen te betrekken en er komt een dreigende lucht op ons af. Omdat we het niet geheel vertrouwen en onze huisjes half open zijn, lopen we richting het huisje en we worden geteisterd door harde wind.
Storm op komst

Onweer in de verte doet ons iets harder laten lopen en we komen droog aan in ons huisje, waar we alle spullen binnenhalen en we wachten af wat er gebeurt. In 1 keer gaat het tekeer als een malle (?). De zee laat ineens witte koppen zien en het begint ook te regenen. Geheel naar onze verwachting blijft het binnen ook niet helemaal droog en we maken de spullen zoveel mogelijk waterbestendig door er van alles over heen te gooien. Helaas heb ik geen mooie foto van kunnen maken, want toen we voorzichtig het luik open deden om een foto te maken hoorden we de flits en de boem net iets te snel achter elkaar. We zitten de enorme buien en windstoten uit en hieronder het resultaat.

De schade na de storm

Vandaag, Dag 13 van onze mooie reis zo ver, zijn we 's ochtends vroeg (7.15 plaatselijke tijd) meegeweest met de plaatselijke duikschool om te gaan snorkelen op 2 prachtige plekken. Vooral op de eerste plek is het uizicht fantastisch en zien we veel mooie vissen en mooi koraal in alle kleuren van de regenboog. De boottocht opzich is al fantastisch te noemen, omdat hij ons langs alle vissersdorpjes voert en overal in de omgeving grote rotspartijen uit het water komen. Als we Halong Bay niet gezien hadden waren we nog wel meer onder de indruk geweest.

Wegens de ENORM langzame verbinding (voor de computer nerds onder ons: over een foto van 91 kb doet hij bij het uploaden ongeveer 4 minuten) houden we het alleen maar bij de foto's van dag 12. Dag 13 zal binnenkort volgen.
Morgen is de laatste dag op dit prachtige eilandje en gaan we om 16:00 op weg via Nha Trang met de nachttrein naar Ho Chi Minh City (Saigon ook wel genoemd). Daar hopen we een snellere verbinding te vinden en komen de rest van de verhalen.
Groetjes aan iedereen van Lars en Linda vanuit dit paradijsje!




 

Na heerlijk geslapen te hebben moesten we vroeg weg, want we moesten weer met de taxi terug naar het vliegveld van Da Nang, om vervolgens naar Nha Trang te vliegen. De taxichauffer was zoals altijd keurig op tijd (Lees: 20 minuten te vroeg) en we konden op weg naar het vliegveld in de mooie Mercedez Benz van onze chauffeur. Na veel getoeter komen we ruim op tijd aan op het vliegveld. Nog heel ff wachten en we mogen inchecken. Omdat we onzelf als 2e inchecken, mogen we een heerlijk plaatsje bij het raam. We gaan ook als 1 van de eersten in de wachtruimte en we hebben nog een uurtje te gaan. We hangen wat en kijken naar prachtige Vietnameze reclames. Wist je dat je kind van een poedertje heel behulpzaam en slim wordt? Ik heb meteen een paar dozen meegenomen en we vliegen keurig op tijd door naar Nha Trang.
Voordat we naar Whale Island gaan overnachten we 1 dag in de kustplaats Nha Trang. Na een taxiticket gekocht te hebben op het vliegveld, willen we rustig een taxi uitzoeken. Nog voor we het weten heeft zo'n opdringerig mannetje onze bagage al in zijn auto en we vertellen hem waar we heen gaan. We twijfelen nog wel eventjes eraan of alles wel goed gaat komen, maar na een rit van een minuutje of 30 langs de mooie kustlijn komen we voor het hotel aan. Oh Mijn GOD!, wat een ontzettend lelijk mega complex denken we allebei; maar goed dat we hier 1 nachtje hoeven te blijven. Binnen 30 seconden zijn we ingecheckt (en dan schat ik het nog ruim) In heel Nha Trang is niets te beleven, geen cultuur, geen architectuur, gewoon niets. Het enige is een lelijke boulevard zonder gezellige tentjes en een strand. We spenderen het grootste deel van onze dag op de kamer van ons hotel en kijken een paar goede films (Ik weet dat we in Vietnam zijn, maar het was echt zeer ongezellig in de stad). We gaan nog wel ff de deur uit een paar keer voor een korte wandeling en voor een lekkere maaltijd. Beiden zijn we dolgelukkig dat we hier niet onze strandvakantie houden.
's Ochtends hebben we een zeer uitgebreid ontbijt met zeer veel Vietnamezen (Het schijnt een soort Bloemendaal/ Scheveningen van Vietnam te zijn voor de Vietnamezen). ALLES wat we wilden eten konden we eten eigenijk: Vis, rijst, nasi, spaghetti bolognese, toast, ei, soep, noedels enzovoort.
's Ochtends om 8:50 worden we beneden verwacht en je raad het nooit: De taxi is gewoon ruim 10 minuten te laat. SCHANDALIG!! We stappen in en ontmoeten een leuk gezellig Nederlands stel die 4-6 maanden gaan reizen en al een tijdje onderweg zijn. De hele weg ouwehoeren we lekker, terwijl de omgeving steeds tropischer eruit begint te zien. Na 1,5 uur arriveren we en gaan we met de boot verder. Na slechts 10-15 minuutjes komen we een baai binnenvaren waar we de huisjes al zien liggen. Het water is ongelooflijk helder en alles ziet er nu al prachtig uit.

Het Beach Resort vanaf de bar, met achter de middelste palboom ongeveer van de palbomen rechts ons huisje (verstopt dus ;))

Na het inchecken willen we eigenlijk (Vooral Lars) het water in om te snorkelen, maar eerst moet er nog geluncht worden. We krijgen een heerlijke lunch die bestaat uit 3 gangen inclusief rijst vlees en vis en fruit toe. Heerlijk eigenlijk allemaal en goed klaargemaakt. We worden steeds behendiger met de stokjes.
Eindelijk....We mogen het water in. Een snorkel en flippers huur je hier voor een euro per dag, dus dat is zo geregeld. Na een paar lekkende brillen en een lekkende snorkel gaan we op pad. Het lijkt niet alsof je in een aquarium aan het zwemmen bent. Ze hebben hier alle soorten en maten. Van hele zwermen met mini's tot vissen die je aan je vaste hengeltje liever niet wil hebben, want dan ben je je dobber kwijt. En ja, ze hebben zelfs NEMO :) Dat zijn enorm grappige territoriale visjes die je tot 5 cm naderen heel dreigend (Tenminste, dat proberen ze, maar echt bang zijn we niet voor oranje visjes van 10 cm). We dobberen de rest van de dag en we liggen heerlijk op onze ligbedjes onder een parasolletje.

Door het enthousiasme over de visjes en locatie ben ik de huisjes helemaal vergeten (zie foto's hieronder). Het zijn schitterende bamboe huisjes die niet volledig dicht zijn (De kleine gekkootjes, denken we, die zitten binnen tegen de muur). Het is hier een eco-resort en zo zijn de huisjes dus ook. De douche hoort warm water te hebben, maar is een beetje fris. Als je er eenmal onder staat is het eigenlijk hartstikke lekker.
Ons huisje van buitenaf

Dit is de binnenkant met ons lekkere bedje (Voor het eerst geen airco deze reis)

Om het huis heen stikt het van de dieren. Vlinders, vogels, grote mieren, gekkootjes, maar ook salamanders (redelijk formaat) en ook zelfs een paar leguanen. Van die redelijk grote ;)

Net als in de dierentuin

Het avond eten was ook weer heerlijk en we sluiten de dag af met een biertje met het stel dat we in de bus tegenkwamen. De volgende dag (vandaag) gaat eigenlijk hetzelfde. Luieren, snorkelen en eten. Heerlijk die rust hier. Nog 1 fotootje om het af te leren en dan laten we over een paar dagen weer wat van ons horen. TOEDELS
Een mooie zon op het water....

Na het verslag gister hebben we vandaag nog wat tijd gevonden om een verslagje te typen, voordat we morgen weer doorvliegen naar Nha Thrang om daar 1 dagje te verblijven en vervolgens door te gaan naar het relax gedeelte van de reis: Whale Island. Hier is de link van het resort: http://www.iledelabaleine.com/
Vandaag moesten we wederom vroeg op, want we werden al om 8 uur verwacht door onze gids bij het hotel. Vandaag stond My Son op het programma (Spreek uit als MIE Son en niet in tegenstelling van wat wij de hele tijd gedaan hadden, MIJ Son). Keurig op tijd (Zoals alle Vietnamezen tot nu toe) stond onze gids te wachten. We hadden verwacht met een groepje te gaan, maar tot onze verbazing hadden we een privé gids EN een privé chauffeur. We voelden ons een beetje opgelaten, maar ach, het was nou eenmaal zo.
Onderweg vertelde de chauffeur ons keurig alles over My Son en de geschiedenis. Dit tempelcomplex is gebouwd vanaf de 4e tot de 14e eeuw en is van de Cham. De Cham is een volk wat nu eigenlijk niet meer bestaat, alleen nog wat restjes in het stadje Nha Thrang waar we morgen naar toe gaan. De godsdienst die de Cham had, was eerst Islam, maar werd later door invloeden vanuit India Hindoe. Dit is duidelijk te zien in de tempels. De belangrijkste goden zijnzijn Brahma (de schepper), Vishnu (de beschermer) en Shiva (de verwoester). Deze goden zag je (na uitleg van de gids) enigszins terug in de beelden.
Na een rit van ongeveer een uur met onze fanatiek toeterende chauffeur (TUUT TUUT, IK GA EEN BOCHT OM! TUUT TUUT HAAL JE IN! TUUT TUUT KIJK UIT IK KOM ERAAN!!) Fantastisch gewoon zoveel een man kan toeteren. Als ik thuis kom weet ik wel wat ik ga doen .
Overzicht van My Son terrein

Andere groep van My Son


Zoals je op deze foto's ziet, kan je zien dat deze tempels niet in al te goede staat verkeren. Allereerst door slecht onderhoud. Na de val van de Cham in de 14e eeuw is er praktisch niets meer aan gedaan. Ten tweede is het in de oorlog met Amerika platgebombardeerd, omdat er Vietcong zich schuil zou houden. Van de 70 tempels zijn er nog maar enkele over. De kraters waren te zien in de omgeving. Wat ook jammer is, dat je de omliggende terreinen niet kan betreden ivm gevaar van de landmijnen.
We lopen rustig terug naar de auto en onderweg is het uitzicht prachtig. Ook lijkt het net alsof we in de vlindertuin lopen in dierentuin Emmen. Alle kleuren en maten vlinders vliegen om je oren. Erg mooi.

Omgeving My Son (Zou zo uit een Tour Of Duty aflevering kunnen komen)

We sluiten de dag af al rustend en relaxend, want al dat vroege opstaan, het vele doen en de hitte eist zijn tol. Noodgedwongen moesten we aan het zwembad liggen met een gekoeld biertje....Poe, wat een leven.
Zoals gezegd, morgen vroeg op en lekker op weg naar ons tropisch eilandje. Kusje daag Lars en Lin.

PS. Bedankt zo ver voor de comments, we vinden het erg leuk om ze te lezen!

De wekker gaat: Het is 6:30 uur (wat nou vakantie? ;)). We moeten vroeg op, want we moeten nog ontbijten, uitchecken en dan gaan we op weg naar het vliegveld van Hanoi, want we vliegen naar Da Nang en vanuit daar moeten we zelf een taxi regelen naar Hoi An. Op het vliegveld valt op dat we bijna alleen maar vliegen met Vietnamezen die we niet tegengekomen zijn Hanoi. Netjes, rustig, goed verzorgd en volgens ons beter opgeleid, of in ieder geval rijker. We zijn één van de weinige toeristen. We stappen het vliegtuig in, dan nog niet wetende dat we in een hele andere wereld terecht gaan komen. Er heerst nog wat chaos op het vliegveld, maar zodra we de taxi hebben geregeld en een stuk beginnen te rijden valt ons op dat er ongeveer 95 procent minder brommertjes en auto's zijn dan in Hanoi. Dus gewoon eens een keer niet met z'n 4-en naast elkaar op een 2 baans weg. HEERLIJK. Wat ook enorm lekker is, is dat het hier wel BLOEDJE heet is, maar nu duurt het tijdens het lopen minstens 5 minuten voordat je je kapot zweet, ipv 10 seconden. Een wat drogere hitte kunnen we wel gebruiken. De taxirit duurt ongeveer 40 minuutjes en overal stampen ze resorts uit de grond zo langs de kustlijn.
Het hotel waar we heengebracht worden is een stapje groter dan ons eerste hotel, en net een slagje chiquer. Een prachtig zwembad op de binnenplaats, room service (Om een idee te geven van de prijzen hier. 2 biertjes uit de minibar ongeveer 75 cent.) We ploffen neer, relaxen wat en gaan de stad in om alles te verkennen. Het mooie van dit stadje is dat in het oude centrum er niet met brommertjes of auto's gereden mag worden, alleen met de benenwagen, de fiets of iets anders wat geen herrie maakt.
We kopen een kaartje voor de binnenstad, zodat we een aantal dingen mogen bezichtigen. Het eerste restaurantje wat we zien gaan we zitten en we nemen een heerlijk maal (Best lastig loempia eten met stokjes). We hebben vanuit het hotel een duidelijke kaart meegekregen en stippelen onze route uit.
We beginnen aan de overkant van het restaurant bij de Cantonese Assembly Hall. Een tempel van de kantonese gemeenschap en het valt op dat dit een heel ander type bouw is. Het is een mengeling (overigens bijna alles in de stad) van Vietnamees, Chinees en Japanse architectuur. Een beetje kitcherig naar onze smaak, maar toch wel mooi om te zien.
De volgende stap is de Japanse brug. Een overkapte brug van HEEEEEEL lang geleden, bezaaid met toeristen. We wachten op een geschikter moment hiervoor, maar van buitenaf maak ik alvast een mooie foto.

De Japanse Brug

In Hoi An zijn een aantal ouderwetse koopmanshuis gevestigd die al voor 7-9 generaties bewoont worden door dezelfde familie en dit type huis siert de straten en geeft het mooie beeld aan de stad. We worden rondgeleid door het Tan Ky huis. Dit is het oudste huis van het stel, maar zeker niet de mooiste. De volgende dag komen we namelijk nog een veel mooier huis tegen. Wat wel bijzonder is, is dat jaarlijks de straten van het oude Hoi An geteisterd wordt tot overstromingen, waardoor de hele straat blank komt te staan. In het Tan Ky huis staat het hoogste streepje op ruim 2 meter in 2007.
We vervolgen onze weg naar de hal van de chinese gemeenschap. Ook dit is wederom een kitscherig gebouw, maar toch op sommige plaatsen wel indrukwekkend.
Lars als een echte toerist

We nemen een frisse duik en we sluiten de dag af met een maaltje in een lekker restaurantje (waar we telkens lastig gevallen worden door kleine kindertjes met fluitjes, waarvan de een NOG zieliger probeert te kijken dan de ander, terwijl mama op de hoek alles in de gaten houdt).

Dag 7: Hoi An.
's Nachts wordt linda nog aangevallen door een monster (een lief motje), maar dappere Lars vangt hem en laat hem los in de wilde natuur. Free Willy is er niets bij.
Vandaag slapen we een klein beetje uit en genieten van ons heerlijke ontbijtbuffet.
Hoi An staat eigenlijk bij toeristen maar bekend om 1 ding en dat is de maatkleding, dus ook wij gaan eens een kijkje wagen. We lopen de prachtige winkel in die ons is aangeraden vanuit het hotel en kijken rond. We worden meteen lastig gevallen door een vriendelijke dame die mij een pak aan wil smeren. HA HA!, daar trap ik mooi niet in en laat een overhemd op maat maken ;) Vanmiddag is íe klaar, dus dan zien we het wel. Voor Linda hebben we niets kunnen vinden, want de stoffen waren niet naar smaak.
Ook vandaag is het Heet (met een hoofdletter H), maar toch struinen we door de straatjes (We kopen mooie slippertjes (1 euro) en een mooie sjawl (2 euro, 50, HA, hebben we toch mooi nog 20 cent van de prijs af onderhandeld)
Langs de kade in Hoi An. Heet!

 De rest van de middag hebben we rustig aan gedaan, beetje rondgelopen en op het heetst van de dag onze verkoeling gezocht in het zwembad. Vandaag gaan we het overhemd ophalen en lekker aan de kade eten.
Morgen staan de tempels van My Son op het programma, dus wederom vroeg op.
Kusje daag Lars en Linda.

PS. We hebben eindelijk wat goede foto's kunnen uploaden (het kostte wel wat moeite, maar dan heb je ook wat) Ze zijn te zien in de voorgaande verslagen en ook los in ons fotoalbum (Sommige foto's hebben we namelijk niet in de tekst gebruikt, dus het is zeker de moeite waard om te kijken. Je vindt deze op de homepage, of anders hier:
Foto Album van Lars en Linda

Het is vroeg, de wekker gaat om 7:30 want we eten om 8:00, want er valt nog veel te zien. Als eerste staat de Ngoc Son pagode op het programma. Een pagode waar we al een paar keer langs gelopen zijn in een meer midden in de stad. Dit keer doen we het terwijl hij open is en stappen er op af. We beginnen met een lekker looptempo wat al langzaam verandert in een schildpaddentempo, aangezien de gevoelstemperatuur onbeschrijvelijk hoog ligt. We hebben er minder dan 10 minuutjes lopen op zitten en we hebben het gevoel alsof we er al een volledige spinningmarathon op hebben zitten. Nat tot op de onderbroek, maar het regent niet. (Klein leuk detail: Nu we dit hier typen moeten we uitkijken dat we geen kortsluiting veroorzaken bij de computer...pffff (Linda kijkt me een beetje verhit aan terwijl ze met haar waaiertje er vrolijk op los wappert). De tocht (van iets meer dan 5 minuten dus) is de moeite waard, want het is een mooie tempel. Het uitzicht over het meer is er prachtig. Hieronder vind je een kleine foto, waarbij als je goed kijkt de toegansbrug links ziet liggen en de tempel zit verstopt in het groen (De mooie foto's moeten nog komen, maar via m'n iphone kon ik alleen stiekem op een vreemd internet deze foto's geupload krijgen via hyves. De mooie foto's staan op de andere camera en volgen).
Ngoc Son pagode

Onderdeel van de Ngoc Son pagode midden op het meer.

Wederom, dapper als we zijn: Vervolgen we de weg te voet, omdat we van menig zijn dat je dan het meeste ziet. We lopen een kilometertje of 2 door de hitte en we gaan naar de tempel van de literatuur. Dit is de eerste universiteit van Vietnam (1070 opgericht), welke ter ere van Conficius (Een zeer wijs man hier) is opgericht. Het complex beslaat een aantal vijvers en tuinen van 2,5 ha groot. Ook hier valt op, dat je zodra je de poorten binnenstapt de hectiek van de stad achter je laat en de rust instapt.
Entree poort van de tempel van de literatuur van binnenuit.

We lopen via het Ho Chi Minh Massoleum (wat dicht is op de vrijdag (helaas, geen dode mannen voor ons vandaag)) naar de Tran-Quoc pagode. Onderweg eten we wat aan het westmeer in een lekker briesje. Wel moeten we ongeveer 25 minuten op onze lunch wachten, want dat wordt met de boot gebracht. Gelukkig is het allemaal erg lekker en na een uurtje uit te rusten strompelen we, al zwetend, verder. We worden nog wat lastig gevallen door een man die ons perse een stukje wil rondrijden, maar daar hebben we geen zin in. De tempel is een paar honderd meter verder en heeft veel boeddha's en een aantal dode monniken in mooie graven.
We verwennen onszelf en nemen een heerlijke, van coole airco voorziene taxi,  terug naar het hotel en we eten nog wat van onze 1,5 kilo lyches die we gister hebben gekocht voor 1 euro (De vrouw die het verkocht mocht niet staan op de plaats waar ze stond en werd nog bijna meegenomen door de politie, maar gelukkig reageerde ze razendsnel en konden we toch nog genieten van dit heerlijk fruit).
Later de dag kijken we nog naar een paar mooie potten, pannen, handwerktuigen en andere dingen in het National History Museum of Vietnam en we sluiten de dag af met een koud biertje en een lekker maal aan het meer.
Morgen gaan we om 7 uur al weer ontbijten, want we moeten om 8 uur richting vliegveld. Om 10 uur vliegen we naar Da Nang en vanuit daar beginnen onze 2,5 dagen Hoi An. We horen er mooie verhalen over hier van collega Nederlands, dus dat moet goed komen.
Kusje daag van Lars en Linda!
 

Zo, daar zijn we dan weer na 3 daagjes. Er is een hoop gebeurd en we hebben een hoop gezien. Laten we bij de 2e dag in Hanoi beginnen.
Ondanks de hevige regenval zijn we er (dapper als we zijn) op uitgetrokken met een geleende paraplu van het hotel. We namen de taxi (die ons keurig afzette en dit keer ZONDER ons AF te zetten (hierover later meer)) naar de Quan Than tempel (Beschermtempel van de Ly familie). Dit is een prachtige tempel waarbij zodra je daar naar binnen stapt ineens in een prachtige tuin staat van rust in de chaoitische stad TUUT TUUT TUUT!!!. Binnenin vind je een giga bronzen beeld uit de 17e (als ik het me goed herinner) eeuw. Verder nog wat mooie vazen, schitterend houtsnijwerk en biddende boeddhisten.

De Quan Than Tempel van buitenaf

De rust binnenin de tempel
Bronzen Beeld Ly Familie.

We zijn na 20 minuutjes uitgekeken en vervolgen onze weg door de stromende regen. Op zoek naar de One Pillar Pagode. Deze zoektocht verloopt niet geheel vlekkenloos en we stuiten ineens op het mausoleum van Ho Chi Minh. Indrukwekkend en statig gebrouw, waar we helaas niet meer naar binnen kunnen, want dat is alleen 's ochtends open.
Massoleum van Ho Chi Minh

We eten wat in een klein tentje waar niemand ook maar een woord engels spreekt en we zoeken verder. Uiteindelijk (na 1 uur rondlopen, waarin we overigens een aantal mooie beelden/ monumenten etc zijn tegengekomen) blijkt het recht achter het massoleum te liggen (Naar schatting ongeveer 500 meter, WHOOPS). We maken wat mooie foto's en kijken rustig rond.
1 Armige Pagode

Nou staat vietnam onder andere bekend vanwege de oorlog (En ze hebben er veeeel meer gehad), dus we besluiten het War Museum of Vietnam te bezoeken. Veel indrukkenwekkende beelden, oorlogsmateriaal en volledige tanks, vliegtuigen staan op een binnenplaats (Sommige Amerikaanse, sommige Vietnamees, een enkele Franse).
Linda bij het War museum

We nemen nog een heerlijk IJSKOUD biertje en de zon begint te schijnen. We overbetalen een gemene taxichaufeur met 3 TON (12 euro) en we gaan ons ff opfrissen.
's avonds lopen we langs de boulevard van een redelijk groot meer midden in de stad (Waar de Vietnamezen zelf sporten (wandelen, hardlopen, groepjes tai chi, voetvolley achtig iets etc.) We eten een heerlijk Vietnamees maal aan het water en zijn tegelijkertijd een maal voor de Vietnameze mugjes.
Lekker slapen in onze airco kamer en morgenochtend vroeg op (6:30), want we gaan naar Halong Bay.

Dag 3 en 4: Halong Bay

We worden opgehaald door een busje om 8 uur 's ochtends. Gedurende een 3,5 uur durende tocht worden we door het Vietnameze landschap geleid. Ik zeg 1 woord: RIJST! Alle plekjes waar geen huis of iets anders op staat, daar zijn rijstvelden. Sommige met water, sommige volgroeid, sommigen met een waterbuffel en anderen met mensen. Prachtig landschap. Wel valt op als je door de dorpjes rijdt, dat , ik schat, 95 % van de huizen ook iets verkoopt. Fruit, brood, sigaretten, drinken, kleding, brommers, eigenlijk alles wat je je kan bedenken wordt hier verkocht.
Alles, ECHT ALLES, wordt vervoerd op de brommertjes, zoals hier een paar biggetjes.

In Halong Bay rijden we een haven binnen met behoorlijk veel junks (niet van die in de goot liggende, drugs gebruikende mensen) maar traditionele Vietnameze boten. We komen aan boord en krijgen meteen al een heerlijk verkoelend koud en vochtig doekje. De toon is gezet.
Na een half uurtje wachten beginnen we te varen en de prachtige kalkrotsen komen je tegemoet. Tegelijkertijd krijgen we een 7 gangen lunch, waar zelfs Lars en Linda van smullen (ondanks het vele zee-eten). Het eten is soms eigenlijk zonde om te doen, want de omgeving is schitterend.
We genieten van de omgeving en varen een paar uurtjes. De gids is erg aardig en vertelt soms leuke verhalen over de rotsen en de namen ervan, meestal gebasseerd op hoe de rotsen eruit zien (Er zit zelfs een leuk raadspelletje bij af en toe ;))
Zoals hier: Kissing Chickens

We leggen aan voor een schitterende grot (Hij heet dan ook vrij vertaald:  "surprising cave") We lopen een trap op en schieten een hoop prachtige foto's.
Surprising Cave

Na een uur in de grot doorgebracht te hebben varen we 10 minuutjes verder naar een eilandje met een strand en uitkijktoren. We voelen ons goed, we zijn moedig en betreden de 456 treden tellende trap (de Dom is er niets bij, want de treden zijn soms mega groot en het is er geen 32 graden met een luchtvochtigheid waar je u tegen zegt).
Eenmaal boven is het uitzicht prachtig.
Uitzicht over Halong Bay, al zwetend geschoten.

Even uitzweten en naar beneden. Een heerlijk verkoelende duik (voor zover er van verkoelend te spreken valt bij deze zeetemperaturen) en we kunnen er weer tegen aan.
Verder relaxen op de boot en we wachten op het avondeten. Dit is wederom met minimaal 8 verschillende gerechten, rechtstreeks uit de zee, waar we een paar duiken hebben genomen. We eten geloof ik: Krab, inktvis, mosselen, garnalen, witvis. Best lekker eigenlijk, dat vis. Lekker slapen op onze airco boot, met gratis entertainment van de buren. (Ik zeg niet wat het was, maar het heeft te maken met krakende bedden en het voortplanten van de mens). En dit alles slechts 5x ;) (MIJN HELD!)
Hoezo mooi?

De volgende ochtend 7 uur (!) ontbijt en dit keer eens geen vis, maar gewoon een lekker broodje met een eitje.
Een van de mooiste plekjes op aarde bezochten we met een roeibootje (natuurlijk niet zelf roeien, daar hadden we zo onze mannetjes voor :D) en we varen onder een rots door (de natuur heeft een mooi tunneltje gemaakt voor ons) en we komen op een door rotsen omgeven stuk water, wat wat weg heeft van een meer. We zijn de enigen en je hoort alleen vogeltjes en insecten. Heerlijk rustgevend. Prachtige lichtval, gewoon fantastisch.
De Ingang richting paradijs ;)

We varen terug en gaan weer richting de haven. Onderweg krijgen we nog een veelste grote lunch bestaande uit veel seafood en we meren aan in de haven. We wachten op ons busje, zweten ff wat, en rijden weer in ongeveer 3,5 uur terug. Nu zitten we op de computer en gaan vanavond ff lekker wat eten aan het water en dan vroeg slapen.
Voor morgen op het programma: Een bezoek aan het massoleum van Ho Chi Minh, het National Museum en de Noqc Son tempel. Misschien dat we ergens nog wat anders tegen komen.

Regen, regen en nog eens regen. Het gaat tekeer als een dolle ;) Nog zo'n 2 minuutjes geleden sprong ik een bescheiden centimetertje of 5 van mijn stoel omdat hier volgens mij vlakbij de bliksem insloeg. Maar gelukkig zitten wij droog (en toch zijn we nat) hier in ons gezellige simpele hotelletje in Hanoi.

De regen vanuit ons hotel

Na onze iets vertraagde vliegreis  vanuit Amsterdam (Het schijnt toch zo te zijn dat je 2 werkende voorwielen nodig hebt in een vliegtuig) kwamen we aan in Bangkok om ongeveer 8 uur plaatselijke tijd. Dit houdt in 03.00 NL tijd, en dit houdt in dat we bijna niet geslapen hebben. Maar goed, WE ZIJN ER!!! GADVERDAMME!! Wat een ontzettend smerige stad. Warm, klam (maarjah, dat was te verwachten) (Voor de dierentuingangers onder ons: Beeld je in dat je in Burgers Zoo staat, alleen dat ze daar dan de verwarming vol aangezet hebben :D) En 1 en al uitlaatgas die stad. OVERAL oude rokende auto's, van die oude rokende brommertjes, dus we vonden tijd om de stad te verkennen. En raad wat we daar vonden: NOG MEER vieze auto's en vieze brommertjes.
Omdat we niet heel veel tijd hadden besloten we niet helemaal naar de andere kant van de stad te gaan (waar alles aan tempels etc. zit), maar poe, wat een slecht idee. We hebben de rest nog niet gezien, maar wat leven die mensen in de rotzooi. Wel hebben we het mooie oude station gezien en een kleine indruk gekregen van hoe de ECHTE thais leven in Bangkok.

Het station van Bangkok

We besloten de rest te bewaren voor over 3 weken wanneer we nog veel meer tijd hebben en we zijn lekker teruggegaan naar het vliegveld, waar we om half 7 doorvliegen naar Hanoi.
2 uurtjes later landden we volgens plan en staat er een taxi keurig op ons te wachten. We maken van onszelf nog ff snel een miljonair ieder en vervolgen ons weg.

I''m RICH...I'm RICH!!!

Half uurtje rijden en we zitten midden in het centrum in een kleinschalig maar gezellig Vietnamees hotelletje. Lekker de airco aan en slapen maar.
Morgen (vandaag) staat er van alles op de planning. Een oorlogsmuseum, een dode oude keizer/ president/ hoge pief, en nog wat mooie Pagodes (tempels). Nu, vandaag, weet ik dat de plannen iets gewijzigd zijn en wachtten we de hevige stortbuien af.
We houden jullie op de hoogte. Kusje daag van Lars en Linda.
PS. De foto's wilden niet laden op dit middeleeuwse computerding (maar wel met flatscreen monitor), dus die houden jullie te goed.

Daar zitten we dan, in de wachtruimte van China Air. Nog een klein half uurtje en dan gaan we. Volgens mij helemaal niets vergeten, behalve die paar dingen die je toch misschien vergeten bent? Dat gevoel verdwijnt pas als we eenmaal in Hanoi zitten, morgenavond om een uur of 10. Eerst nog een paar borden nasi in het vliegtuig en een dagje Bangkok. Heeeeerlijk. Tot snel. Lars en Lin

Hierbij het uitgewerkte schema zoals ons toegestuurd is, zodat je een beetje een idee hebt wat we zoal gaan doen. De bouwstenen zijn uitgebreider te bekijken op vietnamonline.nl, cambodjaonline.nl en thailandonline.nl.

Je wordt opgehaald van het vliegveld in Hanoi en naar het hotel midden in de Old Quarter gebracht.

Je slaapt in Hanoi twee nachten in een kleinschalig en karakteristiek familiehotel met goede kamers en een geweldige ligging midden in de Old Quarter. Ontbijt is inbegrepen.

Dan begint de bouwsteen "Het anker uit in Halong Bay". Voor de noordoost kust van Vietnam ligt het magische gebied Halong Bay. Dit gebied bestaat uit ongeveer 3000 kalkstenen eilandjes die vanuit de zee steil omhoog rijzen.
Tijdens deze bouwsteen ontdek je in 2 dagen de schilderachtige baai per karakteristieke en comfortabele Huong Hai jonk en je slaapt een nachtje op deze boot. Verder meer je aan bij verschillende eilandjes en je bezoekt een aantal door de zee gevormde grotten.Bij terugkomst overnachting in hetzelfde hotel. Ontbijt inbegrepen.

Dan vlieg je van Hanoi naar Danang, vlakbij Hoi An. Vanaf Danang kan je het beste zelf even een taxi regelen richting Hoi An.

Hoi An is een stad met sfeer en geschiedenis. Je dwaalt door de kleine straatjes van Hoi An, gaat lekker eten aan de oude haven of je strekt je uit op het witte strand. Je brengt een bezoek aan My Son, een historische site die ondanks Amerikaanse bombardementen goedbewaarde oude tempels herbergt. http://www.vietnamonline.nl/Hoi%20An_nieuw.htm


Dan vlieg je van Danang (vlakbij Hoi An) naar Nha Trang. Van Hoi An naar Danang kan je het beste zelf ter plaatse even een taxi regelen.

Je slaapt hierna in een fraai, comfortabel hotel aan de boulevard van Nha Trang met ontbijt. In Nha Trang is het goed toeven voor de strandliefhebber die houdt van uitgaan en lekker eten.

's Morgens word je opgehaald voor de transfer naar Palmeneiland. Palmeneiland is Vietnam op z'n meest exotisch. Hagelwitte stranden, een azuurblauwe zee en onaangetaste koralen liggen aan je voeten. Verder is het er vooral heel stil. Het leven voltrekt zich in een lui tempo. Je kunt er van alles doen, maar dat is niet strikt noodzakelijk. Een hangmat tussen twee palmbomen en een zachte, koele tropische bries kunnen voldoende zijn... Op Palmeneiland zijn alle maaltijden, in het uitstekende Frans-vietnamese restaurant aan het water, inbegrepen. http://www.vietnamonline.nl/palmeneiland.htm


Je reist per nachttrein van Nha Trang naar HCMC. Dit is een airco trein met couchettes van 4 personen.

Hierna overnacht je in een prettig driesterren hotel dat centraal in district 1 ligt bij het backpackers gebied, The 'place-to-be' als je houdt van op het Westen georiënteerde kleine shopjes, restaurantjes en bars. Een zeer levendige maar ook intense atmosfeer met riksjarijders en boekverkopers. Ontbijt is inbegrepen.

De volgende dag ga je naar de Cu Chi tunnels. De Cu Chi tunnels is een ongelofelijk stelsel van gangen waar de Viet Cong tijdens de oorlog in opereerden. Er zijn keukens, wapenkamers en je kunt zelf door de gangen kruipen en huiveren bij de martelwerktuigen. Bij terugkomst overnachting in hetzelfde hotel. Ontbijt inbegrepen.

In drie dagen reis je van Ho Chi Minh City per boot door een bijzonder deel van de Mekong Delta naar Phnom Penh in Cambodja. Diep in de Delta trek je er met roeibootjes op uit om de exotische natuur te zien, tropische vogels te spotten en kleurrijke fruitsoorten te proeven. Er wordt in bungalows aan het water en in een comfortabel hotel in Cantho overnacht. Over de grens vaar je met een snelboot door naar Phnom Penh.

Phnom Penh is een sfeervolle stad met veel oude koloniale gebouwen. Voor een Cambodjaanse stad is het vrij modern met geasfalteerde wegen, moderne winkels, een mooie boulevard en vele pinautomaten. Je verblijft twee nachten in een sfeervol, kleinschalig hotel, nabij de belangrijke boulevard. Je bezoek met je eigen gids de meer afgelegen sites van Phnom Penh, zoals het Tuol Sleng museum en de Killing Fields. Het Tuol Sleng museum is een buitengewoon indrukwekkend museum, waar je heel direct met de gebeurtenissen wordt geconfronteerd door middel van vele foto's. Een oude basisschool die ten tijde van de overheersing van de Rode Khmer werd gebruikt als martelgevangenis voor politieke vijanden. Voor velen was dit de laatste verblijfplaats voor ze werden afgevoerd naar de massagraven van de Killing Fields, ook net even buiten Phnom Penh in een boomgaard. Hier zijn ruim 17.000 mensen omgebracht.


Vandaag stuif je per draagvleugelboot over het Tonle Sap meer van Phnom Penh naar Siem Reap.

Het vertrekpunt voor een bezoek aan het mystieke Angkor tempelcomplex is de stad Siem Reap. Siem Reap is een rustige plaats met veel sfeer, kleine restaurants en winkeltjes. Je verblijft hier in bungalows op loopafstand van het centrum. Tijdens je verblijf in Siem Reap bezoek je Angkor met Engelstalige gids. Je kunt eindeloos dwalen tussen de beelden, tempels en historische reliëfs. De tempels werden in verschillende periodes gebouwd, iedere overheerser bouwde zijn eigen tempel. Hierdoor hebben ze allemaal een ander karakter. Bij de bekendste tempel Angkor Wat zie je een hindoeïstische invloed, terwijl bij de tempel Angkor Thom een boeddhistische invloed overheerst. Je vrije dag in Siem Reap kun je ook doorbrengen in Angkor of maak een fietstocht door het andere Siem Reap.


Van Siem Reap reis je naar Thailand, Bangkok. De trein zet je halverwege de middag, na een rit door het groene achterland door Cambodja , af aan de grens met Cambodja/ Thailand. Een nacht slaap je in een knus guesthouse en rijd je de volgende dag naar Bangkok.

Je verblijft twee nachten in het bruisende Bangkok. Er is overal bedrijvigheid en leven. Er zijn eetkraampjes met geurende gerechten, enthousiaste tuktuk bestuurders die je overal heen willen brengen en de eerste winkeltjes zijn alweer open. Laat kleding maken in een Chinatown winkel op de Chatuchak weekendmarkt of op de avondmarkt van Patpong. En is het toch te warm om te lopen, blijf dan dichtbij het zwembad van je hotel. Khao San Road ligt dichtbij, een avond vertier dus ook.

Jaja, het is bijna zover. Nog 2 weekjes en dan gaan we op pad. Alles is betaald, we zijn in het trotse bezit van een beetje hepatitis A en tyfus (Het woord t y f u s wordt mooi geblokt ;)) en een visum voor het mooie Vietnam. We hebben er zin in en we zijn elke dag al aan het aftellen. SPANNEND!!!!