We ontbijten wederom bij Amor cafe en huren een een electrisch golfkarretje voor 4 uurtjes. We crossen het hele eiland hiermee door. We zwemmen wat, wandelen in het kleine natuurreservaatje op het eiland en rijden over de start en landingsbaan van het vliegveldje. We drinken melk uit een cocosnoot en nemen later een cocktail in een van de barretjes aan zee. Om vijf uur gaan we met een sunsettour zeilen op zee en rum met punch drinken. We eten 's avonds nog een keer verse vis. Morgenvroeg is het feest voorbij en pakken we de boot terug naar Belize City, waar we hopen opgehaald te worden door een betere bus van San Juan Travel.... We rijden naar Chetumal op de grens van Belize en Mexico, waar we op de luxe 1e klas ADO bus stappen, die ons in enkele uren naar Playa del Carmen zal brengen.

De volgende dag gaat Michiel duiken op drie verschillende plaatsen bij Hol Chan Marine Reserve.  Hier maakt hij de onderwaterwereld van hier mee. De koralen zijn nog prachtiger en weelderiger dan rondom Sergeant Caye. Gelijk de eerste duik ziet hij twee Verpleegstershaaien, die rustig op de bodem liggen te slapen. Verder heeft hij nog  prachtige Tandbaarzen gezien en wat kreeften. Natuurlijk los van alle kleinere kleurrijke vissen. De tweede duik wemelt het wederom van haaien tijdens het afdalen. Ze komen erg dichtbij; een mooie ervaring. Daarnaast heeft hij ook een mooie groen Murene gezien en een grote Barracuda. Tijdens de derde duik laten andere Verpleegstershaaien zich ook zien. Tijdens de tweede en derde duik is het onderwaterfototoestel meegegaan en is er een heel fotorolletje aan gewijd. Hopelijk zijn deze foto's goed gelukt. Het was in ieder geval een prachtige dag. Janneke heeft zich die dag vermaakt op het eiland Caye Caulker zelf: gewandeld, winkeltjes gekeken, gelezen en gezwommen. 's avonds eten we bij Habaneros met een Belgisch stelletje, dat we eerder op de boot van Belize City naar Caye Caulker hadden ontmoet. 

's Ochtends zijn we vroeg wakker en gaan op zoek naar een goed ontbijttentje. We vinden er een genaamd Amor cafe. Dit kleurrijke cafeetje wordt gerund door een Nederlandse dame. De koffie is 100% organisch en ze heeft een heerlijke fruitsalade met yoghurt en tosti's. Na het ontbijt gaan we naar Chocolate's. Dit is een 79-jarige man, die zijn leven gewijd heeft aan het opzetten van een natuurreservaat voor zeekoeien. Hij en zijn helper brengen ons met een paar andere stellen uit Engeland, Frankrijk en Italie naar een prachtig park dat zowel land als zee omvat. Onderweg vertelt hij over zijn levensgeschiedenis en zien we een grote rog uit het water springen. Tevens legt hij uit  waar het park behoefte aan heeft. Dat is niet alleen geld, maar ook een managementplan, bewaking en meer waarschuwingsborden. We passeren een hutje op palen, waar alleen een hangmat in zit. Dit is de cabine voor de enige bewaker van het park. Hij vindt vrij snel  enkele zeekoeien. Deze beesten zijn 2 meter lang en 80 cm breed. Ze eten dagelijks 10% van hun lichaamsgewicht aan zeegras. Het zijn de enige zoogdieren die vegetarisch zijn. Terwijl we naar de zeekoeien aan het kijken zijn, zien we ook nog een dolfijn langszwemmen. De volgende stop tijdens de toer is een verlaten eiland, Sergeant Caye. Hier snorkelen we in het rif en zien als eerste een zeekoe op ons afkomen. Dat was even schrikken. Het was een gigantisch groot mannetje. De onderwaterwereld daar is prachtig; veel mooie gekleurde koralen en een heleboel tropische vissen. We lunchen bij het eilandje op de boot. Hierna varen we weer naar het volgende reservaat, waar we zeekoeien zien. We worden om 17.00 uur op Caye Caulker afgezet en eten bij Don Corleone; een subliem Italiaans restaurant. We eten daar heerlijke vis van de BBQ en uit de oven.     

... we worden wederom door San Juan Travel om 5.00 uur opgehaald. Om 5.30 worden we in een andere bus  overgezet; vrij oud, maar dat is normaal hier. We vertrekken met ca. 30 mensen en pikken onderweg nog wat mensen op. Met in het totaal 37 mensen gaan we de grens over naar Belize. Dit is circa anderhalf uur rijden, waarvan het laatste halfuur over een hobbelig zandpad. De grensformaliteiten (uit het busje stappen, naar de grens toe lopen, in de rij staan, stempeltjes halen en paspoort laten zien, naar de bus toe lopen, die inmiddels ook de grens was gepasseerd) duurden ca. 1 uur. De busreis gaat vervolgens verder over redelijke wegen. Het is inmiddels erg warm geworden. Het busje stopt in de berm en de motor slaat af. Hij zegt quasi nonchalant met een grapje dat we moeten duwen, wat achteraf geen grapje bleek... De bus bleek makkelijk aan te duwen.  De reis vervolgde tot de chauffeur wederom aan de kant zette en een soort van plaspauze inlaste in Hattieville. Terwijl wij water kochten kroop de chauffeur onder de bus om te sleutelen. Daarna goot hij ca. 30 liter water in de radiator. We komen nog best ver; ca. 4 mijl van Belize City. Daarna doet de aftanse bus niets meer..... Wij besluiten niet te wachten op vervangend vervoer, maar we gaan liften. De eerste die ons mee wilde nemen (een Chrystlerbusje). We stappen met 10 man plus rugzak in en halen net op de tijd de boot van 12 uur. De boottrip duurt 45 minuten, voordat we op Caye Caulker aankomen. Azurblauwe zee, palmbomen, steigertjes, maar geen witte stranden. We checken in in ons hotel; Seaside Cabanas, en verkennen het eiland. We lunchen bij Happy Lobster, waar we allebei een verrukkelijke verse kreeft eten. Na deze overdadige lunch, vallen we in slaap en worden we pas de volgende dag wakker.Te vaak om 4.00 uur opgestaan....

Om 5.30 uur gaat de wekker. We worden om 6.30 uur opgehaald door een busje die ons naar Guatamala City brengt. Om 9.55 vertrekt het vliegtuig naar Flores, terwijl de anderen 8 tot 10 uur in de  bus moeten zitten.  Wij komen daarentegen om 12 uur  's middags in het hotel Casazul in Flores aan. Het is erg warm en vochtig en te heet om wat te doen. Daarom gaan we op het  overdekte dakterras zitten in de loungestoelen en bestellen een biertje, terwijl we uitkijken over het meer. Ineens wordt de lucht zwart en begint het zodanig te regenen dat we nog maar een biertje en een Mirande nemen. Als het weer droog wordt, gaan we uiteten bij Yakha een restaurant waar ze heerlijke Maya-gerechten serveren. Even later komen Huub en Alice zich ' verontschuldigen' dat ze ook dit restaurant hadden uitgekozen om te eten. Hun beklimming van de vulkaan bij Antigua was fantastisch geweest. Zij hadden rode lava zien stromen. Ook de busreis naar Flores bleek erg mee te vallen. Omdat dit anders de 3e avond op een rij zou worden dat we samen zouden eten, komen ze niet bij ons zitten. Het eten was erg lekker. De bediening was erg traag (we hebben er bijna 3 uur gezeten voor alleen een hoodgerecht en toetje). We gaan daarna na een korte wandeling door het dorpje slapen, want de volgende ochtend worden we om 5.00 uur opgehaald. We slapen slecht door luidruchtige hotelgasten, hitte, te smal bed en lawaai buiten.

San Juan Travel brengt ons naar Tikal, waar we om 7.00 uur aankomen. We nemen daar een gids en gaan naar een bakkie koffie met de andere tourleden, 2 Italianen, om 8.00 uur op pad, omdat zij nog eerst moeten ontbijten. Dit hadden wij de dag tevoren al geregeld....
Met de gids bezoeken we van de vijf hoofdtempels eerst Tempel IV, die het verst in de jungle ligt. Tikal was de hoofdstad van het Mayarijk en hier woonden ooit 150.000 mensen. Tikal is bewoond geweest van 900 BC tot 900 AD. Tikal werd toen door onbekende reden verlaten en werd in de vorige eeuw opnieuw ontdekt. Archeologen zijn nog steeds bezig met het onderzoeken van de resten. De stad is nog grotendeels bedekt door de jungle. Terwijl we door de jungle lopen, kijken we uit naar apen en ander wildlife. Ondertussen nemen alle insecten een hapje uit ons. We horen de brulapen en vele vogels, maar zien nog even niks. Tempel IV is prachtig. Daarna vervolgen we onze weg naar tempel III, gevold door tempel V. De meeste tempels kunnen niet beklommen worden omdat ze te steil zijn en de stenen te glad zijn geworden. Tempel V heeft een houten trap naast zich staan van 55 meter hoog. Even steil als de piramidezuil. Het was erg spannend om deze te beklimmen en het uitzicht was prachtig. Onder aan deze tempel zien we voor het eerst de Spidermonkeys en een aantal Toekans.  We vervolgen onze weg naar tempel I en II, waar de grote Maya-koning Choclate begraven heeft gelegen. Zijn botten en juwelen (van vooral jade) zien wij terug in het museum. De hitte is inmiddels ondragelijk geworden en we slagen erin het busje van 14.00 uur terug te nemen naar Flores. Bij terugkomst zijn we eerst in het meer geplonsd. Toen we weer afgekoeld waren, hebben we een kano gehuurd. Met de kano zijn we naar de andere kant van het meer gevaren op zoek naar schilpadden. Deze hebben we niet gevonden, maar het was toch een leuke tocht van 2 uur. We drinken een mojito en een biertje bij de tent die de kano's verhuurde.  Later eten we heerlijk bij de beste pizzeria van Flores en gaan vroeg naar bed, want....          

We nemen ´s ochtends om 9.30 uur de bus na een heerlijk ontbijtje. De reis naar Antigua duurt 3,5 uur n gaat over zeer slechte wegen. De reispilletjes komen goed van pas. Ook het busje is in een slechte staat. De schokdempers zouden absoluut vervangen moeten worden. In het busje zit toevalligerwijs ook het stel uit Helmond. In het totaal deze keer gelukkig  maar 8 mensen. De reis gaat door de groene bergen met een prachtig uitzicht. We zijn zo in Antigua. Dit is de voormalige hoofdstad van Guatamala, maar is in 1773 vrijwel volledig verwoest door een aardbeving. Veel is herbouwd, maar ook in het huidige straatbeeld zijn de scheuren nog te zien. Antigua heeft voornamelijk laagbouw, gekleurde huizen en de straten bestaand uit kinderkopjes, wat het comfort niet echt ten goede komt maar het oogt mooi. De bussen zijn ware kunstwerken, maar worden getooid door een zwarte rookpluim aan de achterkant. Het hotel is prachtig in koloniale stijl met een groene binnentuin zoals zovele huizen in Antigua. om half 3 gaat het wederom hard regenen. Als het weer droger wordt vinden we een restaurantje waar we heerlijk Mexicaans eten met bijpassende Mojito (Baccardi met limoen en mint en ijs) in Escudillo´s. De volgende dag verkennen we Antigua en doen wat inkopen. Antigua heeft vele kerken, ruines, pleintjes, winkeltjes en restaurantjes. Gelukkig zijn er minder straatventer(tje)s als in San Cristobal de las Casas (Mexico) en Panajachel (Guatamala). ´s Avonds nemen we een borreltje bij een Mexicaanse bar en daarna eten we heerlijk Arabisch bij Gaia. We gaan op tijd naar bed want om 6.30 uur worden we opgehaald door een busje naar Guatamala City waar we het vliegtuig nemen naar Flores (Guatamala).

 

   

hoi allemaal,

wij hebben ontdekt dat het telefoonnetwerk hier het wel doet, echter dat het versturen van sms niet goed gaat. Het ontvangen van verstuurde sms gaat vermoedelijk ook niet goed.

graag reacties op onze berichten of andere nieuwigheden per meel of via deze site sturen.

groeten

janneke en michiel

 

we hebben weer wat nieuwe foto´s geplaatst

We worden s ochtends om 8.00 uur opgehaald door een busje die ons in 3 uur naar de grens brengt. Er zitten 14 man excl. de chauffeur in het busje. De rugzakken moeten op het dak en zelfs dan hebben we het idee dat we als sardientjes in een blik zitten. De grensformaliteiten gaan soepel en we stappen over op een Guatamalees busje omdat er geen Mexicaanse auto s in Guatamala mogen rijden. Halverwege gaan er mensen uit en komen erbij. Uiteindelijk zitten er 15 mensen in het busje. Het gaat het laatste uur van de vijfeneenhalf uur durende trip ineens heel hard regenen. Dit blijft zo tot de volgende ochtend. We zien opnieuw het stel uit Nijmegen dat we al eerder hadden ontmoet en we besluiten om met z´n vieren uiteten te gaan. Het was een erg gezellige avond.  

De volgende dag is het prachtig weer en we kijken heel mooi uit over het meer Lago Atitlan. Het meer is in feite een met regenwater gevulde oude krater. Op de rand van het meer zijn een drietal vulkanen waar te nemen. De omgeving is prachtig groen en het water helder groenblauw. Vandaag hebben we een tour naar een aantal authentieke Mayadorpjes rond het meer: Jaibalito, San Marcos en Santiago Atitlan.  We ontmoeten een ander stel uit Helmond en trekken daar de hele dag mee op. In Jaibalito wandelen we over de steile oude kraterrand. We hebben een prachtig uitzicht op het meer en de bergen rondom. We bezoeken een schooltje en wonen een stukje van de lessen bij. We eten een heerlijke van pizzaflap van de plaatselijke bakker. In Atitlan Santiago begint het rond het middaguur weer te regenen. Ditmaal: de zondvloed. De straten veranderen in kolkende rivieren. We schuilen in de kerk en gaan als het wat minder hard regent via de markt terug naar de boot.

 

We slapen uit en ontbijten bij een leuk klein cafeetje in de Calle de Guadalupe. We maken een praatje met de eigenaar die samen met twee families de inheemse bevolking helpt door ze werk te geven, gratis medische zorg en educatie. Het uurloon is hoog: $ 3,- per uur. Alle ondernemingen van die coporatie zitten in de organisich geproduceerde levensmiddelen. Hij blijkt zelf 2x doctor in de economie aan de Oxford universiteit. In het tentje zitten op dat moment ook twee Italiaanse vrouwen die een trattoria om de hoek runnen. Na het ontbijt bekijken we de bezienswaardigheden en doen wat inkopen. We bezoek een lokale markt waar geen toeristen komen. Fruit-, groente- en kruidenstalletjes worden afgewisseld met diverse waren uit China. Tevens zijn er stalletjes waar dooie kippen en rauw vlees ten toon worden gespreid. s avonds eten we in de trattoria.Ze hebben 5 tafeltjes en de kokkin laat zich in de keuken kijken en komt af en toe vragen of alles in orde is. Klassieke muziek komt uit de boxjes van een laptop. Er is geen menukaart en de ober legt in zijn beste Engels uit wat er die avond op het menu staat. We eten een heerlijke spinaziesalade van de chef, ravioli en gnocci en taart na en drinken daarbij een heerlijk gekoelde witte wijn.

De volgende dag is Michiel jarig. Mede ter ere daarvan werden we om 5.30 uur gewekt met vuurwerk. Dit vuurwerk zou zelfs in China ook nog verboden zijn. We ontbijten in de stad en gaan om 9.30 met 2 busjes van een tourorganisatie een tweetal dorpjes bekijken: San Juan Chamulla en Zinacantan.  In het eerste dorpje zien we een kerk met een mix van Katholicisme en lokaal Mayageloof. De kerkvloer is bezaaid met dennenaalden en duizenden brandende kaarsjes. In de kerk worden mensen genezen door traditionele genezers. Dit wordt o.a. gedaan door levende kippen de nek om te draaien en flesjes Coca cola te offeren. Johannes de doper blijkt belangrijker dan Jezus. Er wordt in de kerk ook muziek gemaakt door processiegangers. Hoewel het deze dagen het San Cristobalfeest was, vandaar het vuurwerk, klonk de muziek als begrafenismuziek. Daarnaast waren de muren bedekt met tientallen beelden van allerei verschillende heiligen. Daarna gaan we naar San Lorenzo Zinacantan. Hier is meer Katholicisme, maar er zitten ook nog lokale gebruiken tussen. We bezoeken het huis van een van de Majors Domices, die in dat dorp voor dat jaar verantwoordelijk was voor eren en aanbidden van de heilige San Cristobal. Dit doet hij in die week feesten te geven en vuurwerk te laten afsteken. Dit alles wordt persoonlijk door hem bekostigd. Iedereen kan tot Major Domice verkozen worden als je maar bereid bent een jaar je op te offeren voor de gemeenschap. Daarna bezoeken we een weversfamilie en eten daar tortilla, tuna en drinken posh, een plaatselijk sterk alcoholisch drankje. We eten s avonds bij Mayambé; een echter Oosterse keuken met Thais, Cambodjaans, Libanees en Indiaas eten. Om 20.00 uur gaan we naar de voorstelling Palenque Rojo in Mayataal. Een prachtige muziek en dansshow in een mooi theater. De kostuums waren erg bijzonder evenals de muziek en het decor. Het speelde zich af in de hoogtijdagen van Palenque  voor de Spaanse overheersing in de jungle.      

     

we hebben wat foto{s op de site gezet

We nemen de bus naar Palenque van 11.10 en komen s middags om 16 uur aan in ons in Mayastijl gebouwd hotel Xibalba ergens in de jungle. We droppen onze spullen in onze kamer, trekken een lange broek aan vanwege de vele muggen aldaar en lopen het stadje in. We eten qeasedilla s en burrito s, drinken wat Corona s en koffie in cafe de Yara voor maar 150 pesos (10,50 incl. fooi). We staan even stil bij de Salsaband op het centrale plein waar door jong en oud op hun muziek gedanst wordt. We kopen een hangmat en een kleurrijk Mexicaans rokje. Daarna lopen we terug naar onze hotelkamer en slapen onder onze klamboe. De volgende ochtend dachten we dat we om 8.00 uur opgehaald zouden worden, maar na een heerlijk ontbijtje kwamen we er pas om kwart voor 8 acher dat we om 6.00 uur zouden worden opgehaald, echter niemand had ons gewekt.... Het hotel was alsnog zo vriendelijk om de reisorganisatie te bellen. Wat bleek we zouden inderdaad pas om 8.00 uur worden opgehaald. Wat een geluk! We werden inderdaad iets over achten opgehaald en reden naar de ruines van Palenque. Het busje bracht ons naar de site, waar we tot 12 uur de tijd hadden om alles te bezichtigen. De site is goed onderhouden en staat ook op de werelderfgoedlijst. De gebouwen zijn deels vrijgemaakt en deels begroeid door de jungle. Erg indrukwekkend. Het is dan 36 graden en erg warm dus op naar de watervallen van Misol-Ha (20 km verderop) waar we een hapje aten en wat dronken en Azul (40 km verderop) alwaar we een verfrissende duik namen. Vandaaruit werden we afgezet bij een kruising en moesten wachten op een andere busmaatschappij die ons naar San Cristobal de las Casas zou brengen. Het was even spannend of dit zou lukken, want we moesten wachten op een weg waar veel roofovervallen worden gepleegd, maar gelukkig bleef de chauffeur wachten totdat we opgepikt werden. We zouden in ongeveer 3 a 4 uur in San Cristobal arriveren. Het bleek een zeer bochtige reis door een heuvelachtig gebied met een zeer slecht wegdek en heel veel drempels. Jullie begrijpen het al, we kwamen om 22 uur s avonds gebroken aan in ons hotel Jardines del Centro.

        

 

  

Om half negen vertrekt de bus naar Campeche. We zijn ruim op tijd en verbaasd door de luxe die we aantreffen. De vertrekterminal lijkt wel op een luchthaven. Alles is goed georganiseerd en zelfs de bagage kun je van te voren inchecken. Het wordt dan van te voren gelabeld en door anderen de bus in getild. De perrons zijn leeg omdat er streng toezicht is op wie er naar de bus mag lopen. De bus is op tijd en super nieuw. Er zijn o.a. geintegreerde tv s en flatscreens verdeeld over de bus net als in een vliegtuig. Onderweg worden diverse films vertoond, allemaal in het Spaans. Het zijn wel films met bekende amerikaanse acteurs. Onderweg worden we een keer gecontroleerd door militairen op het bezit van wapens en of drugs. Dit duurt niet lang en verloopt soepel. Het landschap is eentonig maar wel groen; bomen zijn maximaal 5 meter hoog. Dit komt doordat er maar een halve meter vruchtbare grond ligt bovenop de rotsen. In Campeche komen we aan op het heetst van de dag en dat is 32 graden. Een taxichauffeur brengt ons naar hotel America. Dit is wederom een prachtig koloniaal gebouw met wel veel herrie van de airco s. Campeche was vroeger de Maya handelstad en is naar heel veel moeite veroverd door de Spanjaarden. Deze werden vervolgens 200 jaar belaagd door piraten w.o. ook een Nederlander: Laurens Cornelis Boudewijn de Graaf, bijgenaamd Lorencillo. De stad heeft interessante verdedigingsbolwerken uit die tijd. De huizen zijn heel kleurrijk en de straten zijn opgebouwd als een grid. Net als in de andere plaatsen waar wij waren staan en rijden er vele Kevers sommige splinternieuw, andere worden met plakband aan elkaar gehouden. We vinden een echte lokale markt. Het is echt te merken dat het regenseizoen is. Vrijwel elke dag krijgen we omstreeks vier uur een heftige regenbui. Daarna is het weer heel warm en droog met in de avond een licht briesje. s Avonds eten we in een visrestaurant de specialiteit van Campeche: garnalen in kokos.  We eindigen met een heerlijke koffie in de keten Italian coffeecompany. We gaan morgen met de bus naar Palenque (in de Chiapas)

Om 09.00 u stipt worden we opgehaald door de tour guide. Dit is een vrolijke mexicaan die in een grote chrysler bus met airo ons en 11 anderen naar Celestun rijdt. Dit duurt ca. 1 uur. Onderweg vertelt hij honderduit in spaans en engels wat er te zien is, en stoppen we geregeld bij bezienswaardigheden. In Celestun boekt hij twee boten omdat het water te ondiep is. De rivierarm waarin we varen is maar 40 cm diep. In het flamingo hoogseizoen zitten er wel 50.000 flamingo{s te eten en broeden, nu slechts 50. Ze zijn fel roze gekleurd en prachtig om te zien. Na de flamingo{s bewonderd te hebben varen we naar een zoetwaterbron met erg helder water. Dit water komt uit de onderaardse rivieren en welt op sommige plaatsen in de provincie Yucatan op. Er zijn wel 5000 grotten in Yucatan. In het heldere water zitten ontelbare vissen van verschillende kleuren. In dit stukje Mangrove bossen zitten wel erg veel muggen. Na de zoetwaterbron varen we nog door een mangrove tunnel heen maar we zien helaas geen krokodillen. Na 1 uur varen (te kort) gaan we terug naar de auto. Onze guide zet ons af op het strand waar we een heerlijk lunch krijgen van vis. We hebben nog wat tijd te besteden voordat we terugrijden. Wij vinden een fruitmarkt met een fruitsoort die we nog niet eerder gezien hebben: Pittaya. Het vruchtvlees is wit met zwarte pitjes egaal verdeeld. Het smaakt tussen de kiwi en ananas in en is heerlijk. Na de trip worden we weer in het hotel afgezet. Omdat Merida bekend staat om zijn hangmatten en panama hoeden gaan we op zoek naar een goede hangmat. We vinden deze in een leuk klein tentje. Daarna gaan we moe en voldaan in de meest hippe tent van Merida zitten waar we lekker een drankje en hapje nuttigen. Morgen gaan we weer met de bus op weg naar een nieuwe bestemming: Campeche. 

In Merida verblijven we in hotel Marie Jose, in het centrum. We boeken eerst een tour naar Celesten, waar we flamingo{s kunnen kijken. Daarna verkennen we het stadje een beetje maar blijven hangen in een gezellige kroegwaar we sol drinken en nachos met guacamole dipsaus als avond eten gebruiken. Erg gezellig.

We lopen na een lux ontbijt op de hacienda met de rugzakken naar de site toe. We plaatsen deze in een locker en verkennen de site. We zijn vroeg begonnen, vanwege de hitte en omdat het rond 11.00 u erg druk zou worden met busladingen vol toeristen. Als wij er zijn is het nog lekker rustig. De hoofdpiramide is in feite een Maya kalender, 9 lagen, gedeeld door een trap. 91 treden per zijde. Met de bovenste laag meegeteld precies 365 dagen, en dat gebouwd 2000 jaar geleden. Het geeft precies 52 jaar weer, 1 Maya cyclus. Ook het Pelote speelveld is erg indrukwekkend. Hier werd de eerste vorm van voetbal gespeeld, alleen dan met de hoofden van de vijand die ze door een ring aan de muur moeten slaan. Er zijn vele bloed offertempels en vele muurinscripties die dat uitbeelden. Al met al een grote indrukwekkende site.

Onze bus vertrekt om 14.20 vanaf de site. Zonder problemen vinden we de opstapplaats. Van hieruit gaan we naar Merida waar we om 17.00 u aankomen. 

We nemen de volgende ochtend de bus om 08.00 u naar Chichen Itza. De bus terminal ligt op loopafstand met ons hotel en ziet er schoon, modern en goed uit. Er zijn 5 perrons vanwaar de ADO bussen vertrekken. Deze perrons worden bewaakt door een mexicaan in een wit uniform die iedereen wegstuurt die naar een bus wil gaan. Alle bussen zijn identiek en nergen staat welke bus waar naar toe gaat. Vragen lukt ook niet omdat de bewaker iedereen wegstuurd. Er vertrekken diverse bussen om 08.00 u maar wij mogen niet mee. Na 30 minuten is er dan toch een bus waar wij in mogen stappen. De bus zelf is modern, met een airco die wel erg hoog staat. De busticket worden per stoel verkocht.

Na ca. 3,5 uur komen we in de hitte aan in Chichen Itza. Dit is een ernorm archeologische opgraving, volledig gerestaureerd en op 07-07-07 opgenomen in de lijst met de 7 wereldwonderen. We nemen een taxi naar ons resort, wat een 5 sterren koloniale hacienda blijkt te zijn. We krijgen hier ons eigen huisje.

Op de veranda nemen we een lekker Sol biertje terwijl buiten het onweer en de tropische stortbuien losbarsten. s-avonds is er een lichtshow in Chichen Itza, wat overigens 5 minuten lopen is van de hacienda. We nemen de gok en gaan tussen de buien door naar de opgraving. Het blijft droog en de licht- en geluidshow is aardig, maar wel in het spaans. Koptelefoons met vertaling hadden we niet genomen maar was misschien wel een goed idee geweest.

De show is om 19.45 afgelopen en we lopen terug naar de hacienda waar we heerlijk eten.

Playa del carmen is een leuke badplaats. Het hotel waar wij zitten zit tussen het strand en de winkelboulevard in. Er zijn erg veel gelegenhedenom lekker te eten. Om wat uit te rusten huren we een strandbed met zachte kussens. Deze staan onder 4 bamboe stokken waartussen een linnen doek is gespannen tegen de zon. Terwijl Janneke met een tonic in de schaduw op het witte zand ligt, palmbomen ernaast en een uitzicht op de blauwe zee, ga ik een duik maken. Mooie onderwaterwereld. Helaas kon er die dag nog maar 1 duik gemaakt worden. 's Avonds eten we lekker in 100 % natural restaurant, een echte hype hier. 

Hallo allemaal,

Het is hier nu 10.45 uur (7 uur vroeger als in Nederland). We hebben goed geslapen al waren we vroeg wakker. Gisteren kwamen we zoals gesmst 4 uur later dan gepland in Placa del Camen in Mexico aan. We hadden er toen 24 uur reistijd opzitten vanaf het A4 hotel Schiphol.

Vanochtend hebben we het stadje verkend evenals de mogelijkheden om te duiken en snorkelen. Het is hier erg drukkend warm en vochtig en het stadje ziet er leuk uit.

We gaan nu naar het strand. Morgenvroeg gaan we met de reis met de bus naar chichen itza.

 

 

 

Het gaat nu eindelijk gebeuren, onze reis naar Mexico, Guatamala en Belize gaat beginnen. De voorbereidingen lopen op zijn einde en de laatste zaken zijn ingekocht. Morgen gaan de laatste dingen de rugzak in en dan gaat de reis beginnen met een treinritje naar Schiphol.

Middels deze web-log gaan we proberen onze ervaringen vast te leggen. Een echte pilot dus.