Om 21.30 uur HARTELIJK afscheid genomen van een aantal lieve hotelmensen waaronder onze serveerster YU uit Myramar (Birma). We hadden te weinig ruimte dus heeft Herma een nieuwe rugzak gekocht (koopje) en de oude hebben we vol met spullen die we niet meer nodig hebben gegeven aan onze serveerster.

Ze was helemaal blij.

Door een aantal receptiemedewerkers zijn we naaar de pier gebracht voor de nachtboot. Ze omhelsden ons hartelijk en toen stonden we in het pikkedonker bij een klaptafel en een vrachtboot.

Je wilt het niet geloven het was een vrachtschip waar ze ook ca. 50 passagiers op vervoeren.

De boot moest worden gelost met grind, en tussen de bulldozers door konden we aan boord.

Herma stond doodsangsten uit... Hoge golven .. voor mij was het als vroeger, maar zij had het er niet zo op zitten.

We hadden een keurig verblijf met geloof het of niet, de beste matrassen van de hele vakantie. We hebben allebei heerlijk maar kort geslapen.

Herma in het midden van de boot, en ik aan de kant samen met nog zo,n 40 snurkende en rochelende thai..

Om 04.30 uur werd ik wakker omdat het schip vaart minderde en een half uur later waren we in het pikkedonker in de middle of nowhere beland.

Er kwam warempel een pick-up truck en die bracht ons naar het station van Chumpon.

EEN AVONTUUR dus die nachtboot, maar aan te raden.

Om 05.30 uur waren we op het station in Chumpon, en je raad het al, stikdonker en niets te beleven, we konden wel een bakje koffie krijgen, maar moesten wachten tot 12.30 uur !