Na een goed ontbijt, zijn we in de auto gestapt om in de buurt wat koffieplantages te bezoeken. We hebben er geen gevonden. Wel lazen we dat er in de buurt van Las Terrazas er zo'n 20 moesten zijn. Maar dan moesten we die slechte weg weer terugrijden en daar hadden we geen zin in.

Vanuit het hotel zijn we naar de Mirador gelopen. Een bergje van 380 meter met een geweldig uitzicht. Het pad naar de top is zo'n 2 km lang, dus je begrijpt dat er flink geklommen moet worden. Na veel gehijg en gepuf de top bereikt. Het was inderdaad de moeite waard.

Na de afdaling wat gegeten en gedronken bij onze vriendin Pupy. Frans en ik bestelde op haar advies de specialiteit, de dames hielden zich bij de biefstuk. Nu, toen de gerechten werden gebracht waren de dames stikjaloers. Wij hadden hadden heerlijk stoofvlees, zij een miniscuul lapje dat voor biefstuk had gestudeerd.

Daarna weer een klimmetje gemaakt naar de waterval. Het heeft blijkbaar de laatste tijd niet veel geregend, want het was maar een minimaal waterstroompje. Na het bekijken van deze waterval, hadden de dames er nog niet genoeg van en gaan een orchideeentuin bezoeken. Wij gingen al vast naar het zwembad. Na 20 minuten waren de dames al weer terug. Veel groen, maar niets in bloei.

s'Avonds zijn we op tijd gaan eten, want om 21.00 uur zou Jozef met zijn dochter komen om ons salsa-les te geven. Hij is niet op komen dagen. De dames waren zwaar teleurgesteld. De heren wat minder.