Hi thuisblijvers,

we hebben heerlijk uitgerust op een prachtig eiland met veel zon, azuurblauw water, lekker eten enz.
en zijn daarna naar Bangkok gegaan. Over een afstand van een kleine 300 km. doe je hier gewoon 5 uur.
De snelwegen lopen door dorpjes en alle stoplichten zijn natuurlijk raak. Maar toch was het een prettige tocht.
Vandaag hebben we door Bangkok gebanjerd en nu gaan we bijna naar de luchthaven om terug naar huis te vliegen.
Het voelt nog wel wat onwerkelijk om straks weer in het koude Nederland aan te komen. We vinden het wel best hier.
Morgenochtend om 09.00 uur landt ons vliegtuig en dan zullen Remco en ik elkaar wel missen na deze indrukwekkende tijd.

Lieve groet allemaal en tot in Nederland.

Remco en Hilde

Daar zijn we waarschijnlijk voor de laatste keer!!!!

Nu met een snelle verbinding en een goed toetenbord.

Na een heftige dag gehad te heben in Seem Reap zijn we gisteren vertrokken vanuit Seem Reap. WE zijn met een klein bootje vertrokken naaar Battambang. op de boot was volgens ons plek voor een man of 30. En in eerste instantie waren we met 15 personen. Dus dat werd een relaxte reis. Niets was minder waar. Er konden er ook een stuk of 50 op met bagage. Dan ga je toch gewoon op het dak zitten.... In ons boekje stond dat de reis ong. 3 uur zou duren... Maar volgens de reisleider in de bar waren dat er op dit moment al 7 geworden. Op de boot vertelde een Engels stel ons dat het wel eens 10 uur zou kunnen duren. Nou goed we zien wel.. Het bleek een soort van bus op het water te zijn. Hij legde op verschillende plaatsen aan op mensen op te pikken en er weer vanaf af te laten. Laat onze piloot nou niet zo goed kunnen schakelen. Vaart hij bij de eerste stop gevoon dat huis binnen.... Boot gezonken... Gelukkig niet die van ons, maar waar we overheen voeren toen we moesten aanleggen. Hij kwam 200 meter verder tegen een ander huis tot stilstand. Geen probleem mensen aan boord en snel doorvaren. Niks papierwerk hadden ze die boot er maar niet moeten neerleggen..... Toen hadden ze bedacht dat de rest van de passagiers maar naar de boot moest komen. Kijk maar hoe je dat doet. Na een mooie tocht door de rivier kwamen we bij de lunch-boot. Even lunchen en weer door. Toen mochten we niet meer op het voordek zitten ivm. dat we door de jungle zouden gaan. Heb je ooit wel eens een boot in de jungle gezien???? Hij moest met een veel te grote boot over een veel te kleine vaarweg. We moesten met zijn allen in het midden van de boot gaan staan om niet geraakt te worden door de takken uit de jungle. Perfecte manier van je boot schuren zou ik zeggen. Bij aankomst even lakken en gewoon weer terug. Vervolgens door een arme maar erg mooie omgeving. Die mensen hebben echt helemal niets. Alleen een tv en een boot. Wat lege flessen om te vissen en een kokosnoot om uit te drinken. Aangekomen in Battambang moesten we met een taxi naar het hotel. Alleen onze bagage kon niet meerin de auto. Deze moest met een tuk tuk naar het hotel! Dat is lekker. Je weet nooit waar die gasten heengaan met je spullen. Maar de tuk tuk was sneller dan de taxi. Geweldig...
In deze stad was niet veel te doen dus we hebben wat gegeten in het hotel en een spelletje trik trak gespeeld. Vroeg naar bed want we moesten weer om 6.00 uur op. We hadden gelezen dat we 80 km met een prive taxi naar de grens van Thailand moesten. Hier hadden ze 4 uur de tijd voor genomen. Je denkt dat moet toch wel lukken. Je zou het haast kunnen fietsen. We hadden om 11.00 uur afgesproken bij de grens met onze Thaise taxi chauffeur. We kwamen dus net op tijd bij de grens. Moet je eerst Cambodja uit lopen over een stukje niemandsland, met die zware koffers, Die zijn echt niet meer te tillen na drie weken. Dit land is zo stoffig. Bruin zal je hier niet worden ja van het stof. Als je dan onder de douche staat ben je gewoon weer een bleekscheet. Of zou het komen omdat we alle markten hebben leeg gekocht. We zitten te twijfelen of we onze koffers zullen laten verschepen naar Nederland. Ik weet niet wat goedkoper is.Hummmm........... O-ja dan kom je bij de grens van Thailand mogen de koffers wel naar binnen maar moeten wij terug om administratie te doen. Enfijn na 10 min. mochten wij ook naar binnen. Maar daar was geen taxi. Thaise tijd dachten wij. Maar het duurde wel erg lang. Onze boot naar Ko Chang zou om 12 uur vertrekken. Maar iemand bij de grens wist ons te vertellen dat het een kleine 3 uur rijden was. Dat is lekker.... Na wat bellen zou er een taxi komen. Ze waren ons kennelijk vergeten. Per ongeluk gaat Hilde wat te drinken halen bij de plaatselijke snackhoek in de midle of nowhere. Komt ze terug dat we daar moeten wachten omdat die eigenaar daar was gebeld dat de taxi daarheen zou komen. Grappig toch... In Thailand zijn de wegen een stuk beter als in Cambodja. Dat bleek wel toen we in 1,5 uur ook naar de haven konden. Hier bleek dat de boot elke 45 min. ging.

Nu zitten we dus in een gezellig resort aan zee. We hebben net de zon in zee zien zakken en gaan zo wat eten. Morgen naar de watervallen en misschien een kookcursus. We weten nog niet hoe we naar Bangkok gaan en hoe laat we daar dus zijn. Als ze daar internet hebben laten we nog wat van ons horen en anders zien jullie ons in Nederland wel weer.

Groeten Remco en Hilde

Lieve allemaal,

hoe moeten we nou vertellen wat we de laatste drie dagen meegemaakt hebben! Er zijn eigenlijk geen woorden voor. Eerst hebben we 5 uur op een boot op het dek gezeten om naar Siem Reap te komen. Een fantastische bootreis en warm dat het was.............gelukkig zijn we niet verbrand. De delta is onbeschrijflijk ontroerend mooi, maar de mensen onbschrijfelijk arm. Ik heb een computer waarvan de e het niet doet. Dus er komen verhaspelde worden uit. Na aankomst in ons hotel zijn (de o doet het ook niet goed) we Khmervoedsel gaan eten en vervolges naar de zonsondergang gaan kijken in Angkor Wat. Dit zegt jullie natuurlijk niks maar ons inmiddels van alles. Het was een prachtige ervaring. Trappen oplopen die je met handen en voeten moet beklimmen. Als aapjes dus. Er ware veel mensen maar dat mocht de pret niet drukken. We ontmoetten er mensen waarmee we ook op de boot hadden gezeten. Leuke mensen met leuke humor, onze avond kon niet meer stuk. De dag er na zijn we de tempels van Angkor Wat met en zeeeeeer relaxte priv'e-gids gaan bekijken. Tempels uit de jaren 1000/1100. Een gigantisch complex met ontelbare tempels, trappen, gangen, gemuurbeitelde tekeningen en veel boeddhabeelden. Je snapt niet dat ze dat in die jaren zonder de materialen en machines die wij nu hebben toch gebouwd kunnen hebben. De avond hebben we afgesloten met een Khmer dansshow. Je voelt je hier net een koninklijk paar. De riksja rijdt voor, de dames van het restaurant verwelkomen je al buigend en de riksja brngt je weer thuis. Weten jullie trouwens al dat Remco naar een superkapper is geweest hier in Cambodja? Hij bleef maar mt de tondeuse aande gang. Er kon echt niks meer van zijn hoofd afkomen maar hij ging maar door. En dan met zo'n grove kam in haar va 1 mm. lang............een man met liefde voor zijn vak hoor!

Vandaag hadden we ons zelf weer een prive riksja (4401) beloofd. Hiermee zijn we naar een krokodillenfarm geweest, die in Nederland echt verboden zou zijn. Later zijn we naar een floating fishmarket geweest. Dit werd de emotionele ervaring. We voeren met een boot langs de boothuisjes van de vissers en ineens viel het op dat er veel bootjes bij elkaar lagen met vrouwen en kinderen. Er kwam een boor aan met een groep Japanners aan boord. Deze ging aanleggen bij een soort restauantje en al die kleine bootjes vlogen daar op af. Wat gebeurde er? De Japanners gingen aan land met een stapel dozen waarin eten zat. Dit gingen ze aan de locals geven. Deze mensen klommen over elkaars boten heen en overvielen als het ware de Japaners. Zij gingen het voedsel naar de mensen toegooien en er ntstonden vechtpartijen tussen de bevolking en de toeristen maar lachen. Zo genant en verdrietig te zien. De locals werden door een gids met een doek van de steiger afgeslagen terug hun boot in. Je staat er gewoon bij te huilen. Wij hebben toen maar op een drijvende school schrften en potloden gebracht. Kunnen die kinderen tenminste weer even verder met hun opleiding. We kunnen er niet over uit wat daar gebeurde...... We hebben echt het inlandse leven van de Cambodjanen gezien op weg terug naar ons hotel, na gegeten te hebben in de Butterfly Garden. We hebben er, jawel, 2 gezien..........Er waren er ooit 1500.
We weten niet of we nog wel kunnen wennen in Nederland na al deze belevenissen. Hoe kunnen we ons in Nederland nou nog druk maken over komma's en punten.........en dan het levenstempo, daaraan zou je niet meer willen wennen!

Nou jullie lezen het wel, we hebben het onwijs naar ons zin, we denken aan jullie als we een berichtje schrijven maar verder hoooooooooooo maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar. Remco zit naast me en doet even de gramatica ... wat een computer............Alleen dit bericht moeten we al 6 keer schrijven omdat de toetsen het niet goed doen en het is nog wel een gewoon toetsenbord. Helaas thuisblijvers......we missen jullie dus helemaal niet...........

Morgenochtend nemen wij gewoon weer om 06.00 uur de boot en verkassen naar Battambang, kijken wat ons daar te wachten staat.

Er scheten ons steeds meer verhalen te binnen van wat we allemaal al meegemaakt hebben maar die komen wel als we weer terug zijn, als ... we weer terugkomen.

Nu maar een lekkere massage.................Verwennerij hier hoor.

We wensen jullie net zoveel plezier als wij hebben. De Cambodjanen leren we DOEI te zeggen. Klinkt goed hoor!

De groeten uit Cambodja, Remco en Hilde

Inderdaad daar zijn we weer.

Het lijkt het of we een aantal dagen ondergedoken zijn geweest.We hebben ons laten overspoelen door de Mekong Delta. War een facinerend gebied, je weet niet wat je overkomt ... water, water en nog eens water maar ook boten,bootjes, oevers met groentetuintjes in het water, huizen die uit elkaar vallen, vrolijke spelende kinderen die alsmaar zwaaien, mensen, die vanuit hun bootje hun waren verkopen, Vietnamese hoedjes die uit het water opduiken tussen de tuintjes in, te veel om op te noemen. We werden zelf ook nog in zo n platte kano een stuk verplaatst. Het was een geweldige ervaring. En ... we zijn natuurlijk naar de Floating Market geweest. Dat is eigenlijk een groothandel in groente en fruit maar dan vanuit boten al drijvend op het water. Diepliggende boten hebben nog veel waar aan boord en hoog liggende boten zijn bijna los. De boten hebben allemaal een lange stok op het dek staan. Daar hangt dan het product aan dat ze verkopen. De waar zelf ligt binnen in de boot in verband met de warmte en zo kan je toch zien wat er op die boot verkocht wordt.

We hebben een nacht in een floating hotel geslapen. Het deed me even denken aan China. We hadden een ruime kamer en een goed bed maar in de badkamer liep het water naar een kant, gelukkig bleef het deze keer niet voor de toiletpot staan.

Inmiddels zijn we in Cambodja aangekomen. Het grensoverschrijdend verkeer hier gaat net zo als bij ons 100 jaar geleden. Eerst een hoop administratie om het visum voor Cambodja te regelen, dan lopend de grens over, dan weer controle van het visum enz. enz. Maar pret alom. We ontmoetten een groep mensen, die dezelfde reis maakten. Mensen uit Nederland, Spanje, Duitsland, Frankrijk, Mexico etc. En met elkaar maak je steeds van alles mee.

Vandaag hebben we een genocidemuseum en de killing fields bezocht. Onze gids vertelde het verhaal over de oorlog en daar wordt je niet vrolijk van. wat hebben die mensen hier geleden als ze al niet gemarteld en vermoord zijn. Voordat we naar de killing fields gingen waren we eerst in het koninklijk paleis geweest. We zijn bij hem op de koffie geweest. We hadden hem al eerder ontmoet in Vietnam dus we waren welkom! 

We hebben hier een compleet appartement met een halletje, een soort woonkamer en een zaal van een slaapkamer, o ja en natuurlijk een badkamer met bad en douche en een keukentje. We moeten hele afstanden afleggen om elkaar tegen te komen. De ruimte is net zo groot als de zaak van Remco. Het  is wel een beetje gek om hier een bericht te schrijven over onze reis hoor. Ik zit aan een Cambodjaans toetsenbord met allerlei vreemde tekens, zodat ik in de war raak. Ze gebruiken in Cambodja een Sanskrietschrift! ​W e kunnen ook niks ontcijferen op de borden hier. En de spatiebalk houdt er nu ook mee op. Ik hoop maar dat jullie het nog kunnen volgen.

Morgen gaan we met de boot naar Siem Reap. Het verkeer per boot gaat hier sneller en beter dan over de weg, zei men. Nou dat klopt wel. de wegen zijn hier een aaneenschakeling van kuilen en hobbeld en wij vinden de boot wel lekker met dit warme weer. Remco gaat gewoon op het dak van de boot liggen slapen met 60 km. per uur. Lekker zonnen noemt ie dat en ik maar hopen dat hij er niet afwaait. O ja, en aanleggen met een boot doe je gewoon met een gangetje tegen de kant op in de blubber of tegen een andere boot aan en dan spring je van de ene boot naar de volgende tot je ook in de blubber belandt. Nou ik ben niet bang meer om in een beetje hachelijke situatie over een boot te lopen, springen tot ik weer aan wal ben. In de regen en de wind naar de ark ............ voor mij geen . meer.

We gaan kijken of er nog wat te eten valt en dan weer naar ons bescheiden onderkomentje. Morgen weer vroeg op pad.

Trusten, op z'n Cambodjaans, dubbele punt, dat weet ik nog niet.

Remco en Hilde

Daar zijn we weer,

Vandaag was al weer onze laatste dag in Hoi An, we hebben het hier erg naar ons zin gehad.

We dachten gisteren dat we een tour zouden doen naar My Son. Bij de balie van het hotel gekomen bleek dat het morgen zou zijn. Er was wel een reisleidster maar die kon niet met ons mee. Dus we hadden een dag VRIJ. Ben ik daarom om 6.30 opgestaan!!!! We zijn dus HoiAn in gegaan per fiest. Gezellig langs alle oude huisjes en pagodes. En natuurlijk over de markten geslenterd want die kennen ze hier ook. Op een gegeven moment waren we in een achteraf wijk aan het fietsen bleek de straat doodlopend te zijn. Komt er een vrouw naar ons toe die wel een stukje met ons wilde varen. Natuurlijk dachten wij. Fiets bij die vrouw in de woonkamer en wij in de boot. Je weet wel zo'n klein wiebelding. Dat als je erin stapt dat je aan de anderekant er weer uit dondert. Maar goed het ging goed en we hebben een leuk uurtje gevaren.

Nadat we 5 km gefietst hadden hebben we naar de zonsondergang gekeken. Deze ging alleen niet in de zee onder maar achter ons in de bergen. We zouden een mooie zonsondergang zien op de bergen oon de overkant in de zee maar daar was het te bewolkt voor.

Op de terugweg (in het donker zonder licht en met gevaar voor eigen leven) hadden we zin in een pizza dus gingen we naar een plaatselijk tentje om even wat te nuttigen. We hadden pizza's besteld maar voor dat die klaar waren, waren we een half uurtje verder. En weldaar daar kwam de pizza bezorger aan op zijn brommer . En wij maar denken dat ze ze aan het bakken was..... Hij kwam zelf vragen of ze smaakten en dat we de volgende keer ook bij hem in het restaurant konden komen eten... Dat moeten ze eens bij mij proberen.....

Vandaag dus naar My Son even snel dan.... Moesten om 6.00 uur op om eerst de fietsen terug te brengen en te ontbijten. Om 8.00 uur zou onze prive gids bij de balie zijn. We zijn met 100 km per uur naar My Son gereden en nog sneller door het erfgoed gelopen. Was erg mooi en indrukwekkend om te zien dat de Amerikanen voor niets zo'n ravage kunnen aanrichten . Om 12.00 waren we weer in het hotel. De middag hebben we gebruikt om wat te shoppen en gezellig op een terras te zitten. Oh ja zitten we wat te eten komen er naast ons 2 Nederlandse meiden zitten. Laten ze nu uit Utrecht en Nieuwegein komen. Bijna voor het eerst komen we Nederlanders tegen en gelijk uit de buurt. Grappig toch. Een van die meiden woont nu in Amsterdam en zij vroeg mij waar ik nu woon. Ik zei: Aalsmeer. Ze zie: ik heb geen idee waar dat ligt. Hoi An en Anna Paulowna wist ze wel maar Aalsmeer geen idee.......

Vanavond hebben we een voet massage gehad. Omder het toeziend oog van mijn  vriendinnetje Li. Leuke meid. Ze komt tot aan mijn borstkast en werkt in het hotel achter de receptie waar wij overheen moeten bukken om haar te zien. Ik val goed in de smaak bij de vietnameese dames hier. Ze giechelen wat af en wij vinden het erg gezellig. Het zijn kleine schatjes......

Morgen vliegen we naar Ho Chi Minh geen idee wat ons daar allemaal weer te wachten staat. Het schijnt net zo'n drukke stad te zijn als Hanoi. We zullen daar ook de boel eens op stelten zetten. Het is ons hier in ieder geval wel goed gelukt.

Trusten en tot snel maar weer.

Remco en Hilde

Ja, vandaag zijn we verhuisd naar Hoi An. Een lekker rustige vlucht maar wel op z'n Vietnamees natuurlijk. Er gaat wel een vlucht maar hij staat niet op het bord met de vluchtshema's en als je dan geen Vietnamees leest of verstaat dan moet je iets anders verzinnen. Toen we ingecheckt hadden moesten wse onze koffers gewoon op een bagagewagentje laten staan en naar de vertrekhal gaan. Toch wel een beetje gek om als hollander je spullen zo maar ergens te laten staan en er op te moeten vertrouwen dat je ze 654 km. verderop weer terug vindt. Maar .. het is gelukt!!

Weten jullie truwens dat Remco de schoonste en zwartste slippers van het hele oosterlijke halfrond heeft? Gisteren stapten we van de boot. We moesten even wachten (Vietnamezen lopen ook niet zo hard) en toen zat er op eens een schoonmaker/poetser aan Remco z'n slippers te prutsen. Er zat een stukje van de zool los. Niemand had dat ooit gezien, ook Remco niet maar de schoonmaker vond dat het gelijmd moest worden. Toen begon hj de slippers te poetsen en te boenen en te glowen en te polishen en hij ging maar door, we wisten niet hoe zwart zwart kon zijn. Onze Amerikaans/Koreaanse vriend bleef maar roepen: Look at that...........amazing..............look at that...............amazing.............En dat allemaal voor 2 dollar. We hadden pret voor wel 100 dollar.

Nu zitten we in Hoi An, niet te verwarren met Hanoi. Hoi An is de meest groene stad van Vietnam en weet je waarom? Het regent hier heeeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel. Mooi groen is niet lelijk hoor! Hoi An is de stad waar je voor 50 euro een pak kan laten aanmeten. Dat is natuurlijk wel leuk behave als die mensen je als het ware allemaal (het zijn er zo'n duizend voor ons gevoel) aan je beginnen te plukken en te trekken. Daar hebben we geen zin in dus dan maar niet. Jammer dat ze niet snappen dat ze hiermee hun eigen glazen ingooien. Dan maar in onze Hollandse kleren verder. We widen ons eigenlijk als Vietnamezen verkleden dan vallen we minder op. Ik ben wel bang dat het niet echt helpt want we moeten blijven bukken om onder de bomen door te kunnen lopen. Ze zijn wel klein hoor, die Vietnaameesjes! Morgen gaan we cultureel doen. Remco kreeg te horen dat we morgen om 08.00 uur opgehaald zouden worden voor een toer. Hij heeft ze her verteld dat hij op vakantie is en dan nooit voor tienen op staat. Deze vakantie zijn we echter nog iedere morgen tussen 06.30 en 07.00 uur opgestaan. ja hoor.................

Nou, dan maar snel slapen.

Tot het volgende bericht.

Remco en Hilde

We zijn weer aangesloten in onze VIP-room in ons hotel in Hanoi. We hebben nu een prive PC!! We zijn 2 dagen op pas geweest naar Ha Long Bay. Een fantastische plek. Het gaat hier om een baai in het noorden van Vietnam. We hebben hier een 2-daagse bootreis gemaakt, op zo'n echte Vietnamese, luxe boot, onder het toeziend oog van een Vietnamese tourleader. Hij heeft ons alle dierfiguren, herkenbaar in de rotsformaties laten zien, meegenomen naar een grot en op kayaktour. Geweldig om te doen. Met onze kayak zijn we even ontvlucht om naar de zonsondergang te kijken. Na 2 maaltijden van 9 gangen en na veel gerzellige verhalen van onze medereizigers (wat een gekken gaan er mee op zo'n reis, zeg, uit Australie, USA, Zuid-Korea, Duitsland en Frankrijk en Nederland natuurlijk) hebben we geslapen in een luxe, knusse bamboehut. Vanochtend hebben we een trap van 420 treden beklommen om boven op een kalksteenrotseiland naar de omringende eilandjes te kijken. Er liggen er hier maar 1964 (ongeveer).

Wist je dat je tussen 2 boten, die tegen elkaar aanliggen, nog gewoon een derde boot kan parkeren? Nou, dat kan hier in Vietnam, met een rustig gangetje douwen ze hem er gewoon tussen en dan klim je via een andere boot aan wal.

Terug in Hanoi hebben we 'n fotokaartje gekocht van 8 gb, oh nee 2 kaartjes. Komt wel goed met onze foto's........ Helaas kan de computer hier het niet aan om foto's op de site te plaatsen. Dus die komen later. Verder hebben we lekker gewinkeld en geslenterd door de stad, lekker gegeten en de plaatselijke markt bezocht. Nu zijn we moe en gaan we slapen want morgen vliegen we naar DaNang en moeten we om 07.00 uur opstaan om op tijd de vlucht te hebben.

Tot later.

Remco en Hilde

We zijn vandaag vroeg opgestaan. In ieder geval voor mij. 07.00 uur!!!!!!

Zit ik hier CNN te kijken is het weer bonje in Bangkok, dit keer waren ze te laat. Ik was al weer weg.....

We zijn als eerste op zoek gegaan naar de grootste schildpad van Hanoi. En wel? Gevonden 2,10 mtr lang zoals de omschrijving ons vertelde. Helaas had ik mijn timmeroog bij me en dat haalde hij echt niet! Hij was wel groot, ik denk 1,60 mtr. beetje gekrompen in de zon op dit mooie eilandje midden in de stad.

We hebben ons met een riksja (een bakfiets, wij in de bak en hij op de fiets) laten vervoeren naar het mausoleum van Ho Chi Minh. Erg leuk om te doen in dat hele drukke verkeer. De brommers schieten je voorbij. Helaas was dit een kleine tegenvaller... wij waren daar om 10.45 en om 11.00 uur gingen ze dicht voor een Spaanse siesta. We komden nog we even de president van Cambodja uitzwaaien, die kwam uit een hotel aan de overkant lopen. Het waren mooie grote gebouwen aan de buitenkant. Helaas dus niets gezien van de binnenkant.

Toen begon de dag pas echt voor mijn moeder. Ze mocht achterop bij Daan onze inmortel chauffeur van een 15 jaar oude brommer. Hij ging ons naar het huis van de literatuur brengen. Tevens de universiteit van Confucius. Erg indrukwekkend en vooral heel groot. Op het terrein stonden 20mtr hoge bamboebomen en van die grote bomen waarvan de wortels ook boven de grond groeien. (Foto's volgen later, er is hier geen pc waar we kunnen uploaden)

Tot een uur of vier hebben we een beetje rond gezworven door de stad. Lang kleine pagodes. Die vaak verstopt zaten achter geel gekleurde muren. Pagodes zijn in onze ogen een soort van boedistische tempels. Felle kleuren en veel goud. We blijven dus nog even ;) geld genoeg nu na zo'n dag..

Om vier uur hadden we kaarten voor een waterpoppen theater. Hier was een live voorstelling van een vietnamees verhaal wat begeleid werd door live muziek. Erg mooi om te zien vertederend volgens mijn moeder. Vervolgens zijn we over jawel alweer een markt terug gelopen naar het hotel. Deze markten zijn echt geweldig je kijkt je ogen uit. Je ziet er alles. Levende kikkers, garnalen, krabben en heel veel vis en dood vlees. Het is echt wat voor (rob geus) de smaakpolitie, die kunnen hier hun hart ophalen. Verder is er veel kleding, snoepgoed, kruiden en heel veel slapende mensen tussen hun waar. oh ja kroepoek van een meter hebben ze hier ook....

In Hanoi is alles een beetje onder verdeeld 1 straat met kleding 1 straat met schoenen 1 straat met electra spullen 1 straat met kruiden enz. enz. elke keer als ik mijn moeder kwijt ben is ze in de schoenen straat. Hoe kan dat nou??? Marleen????

Als laatste van vandaag hebben we onderweg naar een restaurant, naar streetdancers en naar dubbelfris voetbalshuttel staan kijken. Dit was op een groot plein met misschien wel 200 hang groep jongeren. Dit hangen was wel aan ons besteed. Er was een Amerikaan die de vietnamezen uitdaagde met dansen. Dit was echt geweldig om te zien.

Zo nu eerst maar weer eens slapen ondertussen is het 11 uur. Morgen om 7 uur weer op. Dan gaan we met een boot naar de Halong Bay. Hier gaan we op de boot een overnachting maken. Dus over 2 dagen zijn we weer online.

Trusten x