Hallo allemaal,

Toch nog een aanvulling op mijn laatste verhaal vanuit India. Gisterenmorgen zijn we na een supervlucht weer veilig thuisgekomen. Een dikke boeïng met maar 150 passagiers. Dat betekende een hele rij stoelen voor elke inzittende. Dat was heerlijk uitrusten.

De laatste dag in Delhi was tegelijkertijd de meest bijzondere. In de loop van de middag zijn we naar het kindertehuis gegaan. Jim en zijn gezing waren nog op familiebezoek, dus wij hadden volop tijd om nog wat foto's te maken en ons vooral met de kinderen bezig te houden. Vooral de grote meisjes vonden het heerlijk om zoveel aandacht te krijgen.

Toen het eenmaal donker werd en het gezin er ook weer was, begon het Diwali-ritueel. Kleine kleien-schaaltjes gevuld met brandstof en een katoenen lontje werden aangestoken en in optocht door het hele huis gedragen. In elke kamer waar een religieus voorwerp was, werd een lichtje neergezet. Daarna kwamen we bij de trappen en bleek op alle traptreden links en rechts een brandend kaarsje gezet te zijn. We gingen naar het dak en daar werd op de omheining om de meter een brandend lichtje gezet. Ook bij de huizen om ons heen zag je dat gebeuren. Vervolgens werd er vuurwerk afgestoken. Dat vuurwerk hadden ze gekregen nadat een onbekende een oproep in de krant had geplaatst met de vraag aan inwoners van Delhi om de kinderen in de weeshuizen een mooie Diwali te geven door vuurwerk en snoep te schenken.

De bisschop was inmiddels ook op het dak gekomen en zat in een stoel toe te kijken. De stoel was echter niet zo sterk en op een gegeven moment viel hij recht achterover met zijn stoel op de rand van een bloempot. Met als gevolg een (kleine) hoofdwond op zijn achterhoofd en een groepje geschrokken kinderen Gelukkig viel het allemaal nogal mee en ging het feest weer door. Zittend op een stenen muurtje op het dak hebben we het vuurwerk van Delhi bekeken. De ooh's en aaah's van de kinderen waren niet van de lucht. Maar wat een spektakel zeg. Echt heel groot en mooi vuurwerk. Een van de grotere meisjes was niet bij ons weg te slaan. Voortdurend vertelde ze dat ze het niet leuk vond dat we weggingen en dat ze ons zou missen. Uiteindelijk kregen we allebei een zelfgemaakt armbandje met hartjes. Ook later, toen we weer binnen waren, kwam ze om de haverklap met een smoesje kijken of we er nog waren.

Het was al met al een heel enerverende en emotionele avond met uiteindelijk toch het afscheid. Het viel ons niet mee en eenmaal in het vliegtuig werd er wel een traantje weggeveegd. Deze reis heeft ons zoveel meer gebracht dan we van tevoren maar hadden kunnen wensen.

Hallo allemaal,Wil je op de hoogte blijven van onze avonturen in India, dan kan dat via dit weblog.Groetjes, Pinaki en Ella

Hallo allemaal,

Dit zal waarschijnlijk wel het laatste bericht zijn vanuit India. We hebben echt een fantastische reis gehad. Zoveel gezien en meegemaakt. En vooral het echte indiase leven gezien. Het blijft een fascinerend land. Ze schieten een raket naar de maan, maar de mensen liggen hier dood te gaan op straat. Opeens realiseer je je dat die kleine babies van nog geen week oud, die door hun kleine broertje of zusje op de arm gedragen worden, dus ook op straat geboren worden. Sommige van die gezinnetjes wonen op de middenberm van de weg bij een grote kruising. Pinaki heeft gisteravond het eten wat over was van ons en een tas vol met zeepjes, tandenborstels, scheergerei, shampoo en wat we nog meer hadden verzameld uit onze hotels met een zak snoep voor de kinderen bij zo'n gezin gebracht. Zij stortten zich gelijk op het eten.

Gisterenochtend zijn we naar de dierentuin geweest. Een heel groot park met echt hele mooie dierenverblijven. Jammer genoeg zat er bijna in elk verblijf maar 1 dier. Beetje kaal dus. Ik was niet zo lekker. Was erg moe en ben inmiddels snipverkouden en aan het hoesten. Gistermiddag dus maar wat geluierd. Daarna wezen eten en vroeg gaan "slapen" .

Vandaag gelukkig weer wat opgeknapt en het was ook wat minder warm dan gisteren. We zijn met een riksja naar Oud Delhi gegaan. Dan denk je dat je alles al gezien hebt, maar daar was het echt een chaos van jewelste. Mensen, mensen en nog eens mensen. En allemaal droegen ze iets. Meestal op hun hoofd. Of achter op de riksja. Daar past ook veel op. Op een gegeven moment stond ik te kijken naar iemand die iets met melk(?) deed. Ik stapte opzij en stapte in een plas met iets vloeibaars. Maar wat het was............ Het was in elk geval heel vies. Gelukkig zijn mijn schoenen goed waterdicht. In het hotel met behulp van een wegwerpwashand en shampoo de schoen maar weer schoongemaakt.

Vanmiddag de koffers alvast ingepakt en de rekening betaald. Want morgen zijn de banken dicht, dus ik moest vandaag zeker weten dat ik met een creditcard kon betalen. Morgen is het Diwali of Deepawali of Deepali, we hebben alle schrijfwijzen al gezien. Heel veel gebouwen zijn verlicht met lichtjes en overal worden kaarsen en olielampjes verkocht. Het schijnt een ontzettend vuurwerkspektakel te zijn, dus ik ben benieuwd wat ons morgen te wachten staat. We gaan morgenmiddag naar Jim. Vandaag dus niets meer met hem ondernomen. Hij heeft het ontzettend druk. Hij brengt ons morgen naar het vliegveld, want hij moet weer iemand ophalen, die aankomt met het vliegtuig waar wij mee moeten vertrekken. Het afscheid zal nog best even lastig zijn. Wat een ontzettend warm gezin. En met gezin bedoel ik dan niet alleen Jim met vrouw en kinderen, maar ook het personeel van gezin en kindertehuis. Wat zij bereiken met zo weinig middelen is onvoorstelbaar.

Voor Pinaki is het ook een goede reis geweest. Dit is precies wat hij wilde, vertelde hij. Gelukkig maar, want het had ook anders kunnen zijn. Ik heb er in elk geval geen minuut spijt van gehad, dat ik ben meegegaan, hoewel ik het thuisfront wel erg gemist heb. Dit wil je toch eigenlijk het liefste met je hele gezin delen. We hopen dat dat nog een beetje gaat lukken als we thuis zijn en de foto's kunnen laten zien.

Een lieve groet van Pinaki en Ella

Hallo allemaal,Wil je op de hoogte blijven van onze avonturen in India, dan kan dat via dit weblog.Groetjes, Pinaki en Ella

Hallo allemaal,Wil je op de hoogte blijven van onze avonturen in India, dan kan dat via dit weblog.Groetjes, Pinaki en Ella

Hallo allemaal,

We zijn net een uurtje terug uit het kindertehuis, waar we twee indrukwekkende dagen achter de rug hebben. Gistermorgen om een uur of tien kwamen we er aan. We kregen een kamer met badkamer en toilet en een binnenveringsmatras waar de veren een beetje van overwerkt waren. Als Pinaki zich omdraaide, werd ik gelanceerd. Maar dat maakt niet uit. Het welkom was weer allerhartelijkst. Na thee en koffie zijn we door de chauffeur van Jim ergens in een winkelcentrum gedropt, waar je naast merkzaken ook een erg leuke lokale markt had. En, omdat het volgende week Diwali is, worden er erg veel kerstachtige versieringen, kaarsen, kandelaars en meer van dat soort spul verkocht. De bedelaars maken ook gebruik van Diwali, want als je niets geeft, dan krijg je gelijk een zin met Diwali, diwali te horen. We hebben gelunchd bij McDonalds. Ook wel weer apart natuurlijk.

's Middags zijn we, na een rustuurtje, met Vandana (de vrouw van Jim) weer naar een ander winkelwijkje gegaan om de boodschappen te halen voor Pinaki's kookkunsten. Daar was een winkel speciaal voor de buitenlanders. Daar verkochten ze echt van alles. Tot Hero-jam en Yakult toe. Omdat we daar bijzondere producten kochten waren we wel ongeveer 25 euro kwijt. Daarna naar de groentenman. Dat kostte maar 1,70 en daarna naar de poelier om een kilo kip voor 1,50. Dus al met al hadden we voor nog geen 30 euro ingredienten voor een heerlijk maal met desert. Het koken was wel een uitdaging voor Pinaki. Twee gaspitjes met kampeerkwaliteiten. Lastige messen en een aantal vrouwen, die voortdurend keken en giechelden. Een vrouw hielp mee met het snijden.

Inmiddels was ook de bisschop gearriveerd. Het gaat dan om de bisschop van de Church of North India. Een hele aardige oude man, die de meest bizarre verhalen vertelde over alle reizen en ontmoetingen die hij had gehad. Iedereen heeft gesmuld van de maaltijd. Vooral ook de chocolademousse ging er prima in.

Het slapen lukte bij Pinaki beter dan bij mij. Ik begin dan ook zo langzamerhand wel wat rode randjes om mijn ogen te krijgen. Verlang wel weer naar mijn eigen bed.

Vandaag laat opgestaan en ontbeten. Pinaki is daarna met Jim naar een reunie van zijn middelbare school gegaan en ik ben in het tehuis gebleven. Heb gespeeld met de kinderen (ballonnen, liedjes, knuffelen, alles is goed bij die kinderen). ONdertussen een leuk gesprek gehad met een begeleidster, die me vertelde en liet zien welke fysio-oefeningen ze met de kinderen moest doen.

Daarna ben ik in mijn eentje de wijk ingegaan. Ik was wel een bezienswaardigheid. Durfde ook geen foto's te maken, omdat ik niet wist hoe men zou reageren. Er liepen ook veel gesluierde vrouwen in die wijk rond. Toen ik terugkwam, waren de meisjes bruiloftje aan het spelen. Ze parkeerden mij op een stoel en speelden een heel rollenspel met verkleedpartijen, make-up en dans. Ze vergaten totaal dat ik er was. Uiteindelijk hebben ze mij ook nog een beetje toegetakeld, wat vooral erg veel gelach tot gevolg had.

Pinaki en Jim kwamen enigzins aangeschoten terug van de reunie, dus toen zijn we maar gelijk teruggegaan naar het hotel. Straks nog even eten en dan nog wat kaarten en lekker slapen. MIjn plan is om morgenochtend naar de kerk te gaan naast het hotel. Wil ik weleens meemaken. Schijnt een soort amerikaanse presbyteriaanse kerk te zijn.

Morgen horen we van Jim wat de plannen voor maandag zijn. Het schiet alweer op. Nog drie dagen. Maar wat hebben we een prachtige reis gehad.

Groetjes, Ella

Hallo allemaal,

Ik begin maar weer bij het begin.

Agra: we zijn met een motorriksja naar een park gegaan en vandaaruit met een fietsriksja naar de overkant van de rivier. Wat een ervaring. Onderweg een klein botsinkje met een motor. Toen moest eerst de rem van de riksja gerepareerd worden. Ondertussen werden wij voortdurend bekeken door de mensen daar. Dat de brug, waar we daarna overgingen, niet instort, dat snap je niet. Jullie zullen het wel zien op de foto's. Aan de overkant van de rivier gingen we door een dorp heen waarbij je je niet kon voorstellen dat alleen die rivier ertussen zo'n verschil maakt tussen de stad en deze plek. Wat een armoede. Hier en daar hoekjes waar mensen alleen een stuk zeil boven hun hoofd hadden. En kinderen, massa's kinderen. Heel confronterend toch wel weer. Het zicht op de Taj Mahal was prachtig. Geen toeristen, alleen een vrouw met haar koeien en een man met een kameel. En daarna natuurlijk weer over die brug.

De trein: We werden door onze touragent opgehaald bij het hotel en naar het station gebracht. Een heel groot en superdruk station, maar hij loodste ons er keurig doorheen. Eerst kwamen er drie treinen, die echt afgeladen vol zaten. "Local trains" noemde hij het. Je weet echt niet wat je ziet. zoveel mensen erin en dan ook nog eraan en vlak voordat ze vertrekken moeten er nog bij elke deur 10 bij. We waren wel erg blij dat we daar niet in hoefden, maar we begonnnen toch weer visioenen te krijgen van vorig jaar. Gelukkig viel dat reuze mee. We hadden twee prima stoelen, tafel ervoor, aasluiting om mobieltjes op te laden............ De drie uur waren eigenlijk snel om. Het was heel bijzonder om in Delhi aan te komen en daar gelijk een bekend gezicht op het station te zien. Jim kwam ons zelf ophalen. Een heel hartelijk weerzien natuurlijk. Hij heeft ons naar het hostel van de WYCA gebracht en daarna direct naar een indiaas fastfood restaurant. (om 12 uur 's nachts). Daar nog even heerlijk gegeten, maar ik denk dat het daar bij mij een beetje mis is gegaan, want sinds dinsdagavond heb ik last van een  "Delhi-belly". Hoewel last... het is een beetje vervelend.

Het hostel: We zitten in de " de luxegang", maar het gebouw wordt gerenoveerd, dus de gang heeft geen ramen en de muren zijn niet afgewerkt. Maar de kamer is prima. Voor het eerst lekker warm water en goede stopcontacten. Het ontbijt is zeer karig. Toast met boter en jam, banaantje, eitje. Maar dat mag de pret niet drukken. De volgende dag was er een megademonstratie vlak voor de deur. volgende maand zijn er verkiezingen. Er is overigens ontzettend veel politie op straat en iedereen wil in je tas kijken en bij winkels moet je hem inleveren bij de deur.

De eerste dag zijn we naar de Raj gath geweest. Dat is de crematieplek van Ghandi. INdrukwekkend wel. Bijzonder is dan weer dat bij de plek waar deze man geeerd wordt om zijn geweldloos protest er een man plastic kindergeweertjes staat te verkopen. Verder hebben we die dag vooral heeeeeeel veeeeel gelopen en mijn voeten knalden zowat uit mijn schoenen. Het is wel heel grappig om in zo'n ver land bepaalde plekken te herkennen en te weten waar je heen moet. Hoewel het hele centrum hier op zijn kop staat omdat er een metro wordt aangelegd. We hebben gelunchd en ook 's avonds bij Zen. EEn prima restaurant.

Gisteren zijn we naar het kindertehuis geweest. Dat was toch wel heel anders als vorig jaar. Zo samen daar aankomen. Een hartelijk welkom van Jim en zijn vrouw. De kinderen zagen we later, want die waren natuurlijk naar school. Jim heeft veel verteld over het project en bedacht opeens dat het wel leuk zou zijn als we daar dit weekend naartoe konden gaan. Het ligt in de buurt van Daramsala in het noorden van India. Helaas is het niet gelukt om tickets te krijgen, want het is volgende week Diwali en dan gaat iedereen die maar een beetje kan naar zijn familie. Echt jammer, want dat zou natuurlijk fantastisch zijn. Het kindertehuis is helemaal geschilderd. Alle kinderkamers hebben leuke tekeningen op de muren. Alleen....alle bedjes zijn leeg. Het laatste adoptiekind (het jongetje in het blauwe trainingspak van vorig jaar) is maandag naar Italie vertrokken. er zijn alleen nog vier zwaar gehandicapte kinderen.  Een kindje was twee en een half jaar en woog 6 pond. Een stralende glimlach toen ik haar optilde en een pruillipje toen ik haar weer neerlegde. (misschien past ze in mijn koffer) . Morgen gaan we er weer heen en overnachten er dan ook. We gaan winkelen, zullen de bisschop van de Church of North India ontmoeten en Pinaki gaat koken. Zaterdag heeft Jim een reunie van zijn school. Die noemen ze " bier en biriani".  Pinaki is uitgenodigd om mee te gaan. Ik zal dan wel zien wat ik daar doe. Misschien wat met de kinderen spelen.

Vandaag zijn we met een taxi naar de Lotustempel geweest en naar de Quatar Minar. Dat is een oud moslim bouwwerk. Erg mooi. Het was wel heel erg warm vandaag.

Ik heb gezien dat mijn ene foto erg groot op de site is gekomen. Ik weet niet hoe dat komt, maar ik probeer het maar niet meer. Het duurt erg lang. Jullie zullen dus nog even geduld moeten hebben. We hebben er weer genoeg.

We kunnen hier overigens prima winkelen. De echte westerse winkels van Levi's, Reebok, Pepe enz. maar dan met Indiase prijzen. Natuurlijk kan je op straat ook een echte Gucci portemonnee kopen, maar die zijn natuurlijk nep.

Dit was het voor nu weer even. Tot schrijfs allemaal, groetjes, Pinaki en Ella

Hallo allemaal,
Hier weer een berichtje. Mogelijk met veel typfouten, want er staan geen letters op mijn toetsenbord en de toetsen zijn een beetje stroef.

We zijn sinds gisteravond in Agra, maar laat ik bij het begin beginnen.
Gisterenmorgen zijn we om acht uur vertrokken richting Agra, maar niet voordat we in de bergen van Jaipur  een " gewone tempel " en de apentempel hebben bezocht. WErkelijk honderden apen, groot en klein die echt overal zaten. Best angstig af en  toe en ook vies, maar ook wel bijzonder. In de tempel waren twee grote baden voor mannen en vrouwen. ER werd niet veel gebaad, maar er was een man die met de meest merkwaardige geluiden een bad nam.
Daarna op weg naar Jaipur. DE weg is nog in aanleg. Dat betekent dat hij het ene moment 4baans is, dan weer alleen de linker weghelft en dan weer alleen de rechterweghelft en dan weer helemaal geen snelweg, maar een hobbelweg door een dorp. WE hebben onze chauffeur inmiddels omgedoopt tot " professor-driver" , omdat hij werkelijk overal tussendoor kan komen. Sommige stukken weg waren helemaal leeg. Dat was ook wel apart om te ervaren. En overal in die dorpen: drukte, kinderen, koeien, rommel en bijzondere voertuigen.
We hebben lekker gelunchd en zijn daarna verder gegaan via Bharatpur. Daar bezochten we een vogelpark. Het was even onderhandelen, want we hadden maar een uur en de riksjarit was twee uur. Uiteindelijk hebben we een uur gedaan met een gids erbij. Het was een mooie rit waar we niet alleen vogels, maar ook een jakhals en een grote leguaan hebben gezien en (zeker weten) een slang hebben gehoord. Maar daar hebben we maar niet naar gezocht.
Daarna naar Fatepur Sikri . Een prachtige oude stad, die inde gidsen " verlaten"  heet. We hebben nog nooit bij een monument zo'n  chaos gezien als hier. Heel veel mensen, veel rommel, ook in de stad zelf en gidsen, chauffeurs en verkopers die van geen ophouden weten. We voelen ons behoorlijk opgelicht, hoewel we uiteindelijk misschien 4 euro duurder uit waren. Maar dat is een rijkdom hier.
Uiteindelijk kwamen we in Agra, waar we in een grote verkeerschaos terech t kwamen, omdat er een ijzeren paal, zo groot als een lantaarnpaal, op een riksja de bocht om moest. We hebben daar een hele tijd gewoon stil gestaan, terwijl we naar een soort film zaten te kijken. Riksja's afgeladen met schoenendozen (agra is de schoenenstad) en tientallen brommertjes en fietser en wat nog meer.
UIteindleijk moest Ashok een andere weg nemen en verdwaalrden we. Maar we zijn  toch aangekomen bij de familie Lamba. Dhr Lamba is een Sikh met een megagrote tulband en een netje om zijn baard.
Een aardige familie waar we bed enbreakfast hebben. Onze kamer is aan de overkant van hun huis. We hebben daar heerlijk gegeten en zijn toen maar gelijk gaan slapen. Ik heb voor de eerste nacht aan een stuk door geslapen. Heerlijk/
Vandaag naar de Taj Mahal en het AGra fort geweest.  We hadden een gids aan wie  we goed konden uitleggen, dat we niet meer het hele verhaal wilden horen, want dat we dat vorig jaar al hadden gehoord. Toch vertelde hj leuke dngen en wist hij vooral mooie plekjes aan te wijzen om foto's te maken.  ook begreep hij dat we geen marmer, sieraden, parfum  enz. meer wilden zien. Een prima ochtend dus.
De Taj mahal was prachtig in het ochtendlicht. En het was er een stuk rustiger dan vorig jaar.
Vandaag doen w e verder maar rustig aan . Morgen willen we wat winkelen, hoewel we geen ruimte in onze bagage hebben. DAt hebben we pas als we al die spullen in he tkindertehuis hebben afgeleverd.
Morgenavond per trein naar DElhi.Ik ben benieuwd.
He tis hier overigens bloedheet. Een graad of 37.

Groetjes van ons allebei, Pinaki en Ella

Hallo allemaal,

Vanmorgen al vroeg vertrokken en een aantal bezienswaardigheden van Jaipur bezocht. Ashok was onze chauffeur en we hadden ook nog een privegids. Luxe hoor. Onze gids vertelde veel details, maar wel doorspekt met hele leuke annecdotes. Hij was zeer religieus en bij elk beeld van Ganesh ging hij in gebed.

We bezochten een aantal tempels, het paleis der Winden (alleen de buitenkant), het Amberfort, het City-palace en uiteraard een aantal winkels met tapijten, juwelen, kleding enzovoorts. Lastig om steeds nee te zeggen.

We hebben heerlijk gelunched in een heel groot restaurant, waar Pinaki een rondleiding kreeg van de chefkok. Het is erg grappig om te zien hoe de mensen op hem reageren. In zijn witte Punjabi met trendy zonnebril  en kapsel, denken ze dat hij een VIP is of zoiets. Ze buigen nog net niet voor hem. De gids kwam er ook niet over uitgepraat. We hebben er erg om gelachen. Ook hoe het bedienend personeel in het hotel op ons tweeen reageert: Je  ziet ze denken: Hoe horen die twee bij elkaar?

De contrasten van arm en rijk zijn heel  groot hier. En er zijn ontzettend veel kinderen overal.

We waren van plan per olifant naar het Amber-fort te gaan, maar die mogen alleen maar 5 ritten per dag maken en dan nog voor tien uur 's morgens. Omdat het daarna te warm wordt en daardoor de olifanten onberekenbaar kunnen worden. Hierdoor hebben we wel veel meer tijd gehad in het fort, want met de auto ben je natuurlijk veel sneller boven.

Morgen vertrekken we naar Agra. Onderweg bezoeken we nog een aantal plaatsen en als extra gaan we naar de Monkeytempel ergens in de bergen hier in de buurt. Ben benieuwd.

Ga weer foto's proberen.

Groetjes, Ella

Hallo nogmaals,

Ja hoor Sara, de curry was verrukkelijk. Jammiejammie.

Foto's downloaden lukt nog even niet. Toch wil ik jullie de eekhoorn en de olifant niet onthouden. Dus kijk op de site van Pinaki: pinakiborsboom.waarbenjij.nu

Groetjes, Ella

Hallo allemaal,

Nog geen 24 uur in India en al van alles beleefd.

We hebben een prima reis gehad en waren rond 12 uur 's nachts bij het hotel. Onze chauffeur Ashok, is onze chauffeur tot en met zondag. We hebben het prima getroffen. Hij rijdt voor indiase begrippen vrij beheerst.

Nauwelijks geslapen, want we waren niet echt moe. Vanmorgen zijn we na het ontbijt nog even buiten het hotel wezen kijken. Schokkend om te zien, dat tegen de muur van het hotel tenten gebouwd zijn, waar hele gezinnen in wonen. De kinderen zeer ondervoed met rossige haren en hele bolle buiken. Jip en Jannekesnoepjes gaan er altijd in natuurlijk.

Daarna op weg naar Jaipur. Het leek bijna of wij de enigen waren die niet in een vrachtwagen zaten. Wat een drukte. En dan ertussendoor brommers, riksja's, kamelen en kadavers. En, toen we bijna bij Jaipur waren, een olifant. Ashok gelijk in de remmen voor de photopicture. Dat werd niet zo op prijs gesteld door de olifantendrijvers. Toen we niet wilden betalen, parkeerden zij de olifant gewoon pal voor de auto. Na wat onderhandelingen en een beetje geld gingen ze opzij.

Tijdens de lunch dronk een eekhoorn uit mijn colaglas.

Ashok woont met zijn gezin in Jaipur en hij nodigde ons uit bij hem op de thee. Bijzondere ontmoeting met zijn vrouw en kinderen in een kamertje van 3,5 bij 4 meter. Een van de zoons lag ziek op het tweepersoonsbed en wij mochten op het randje zitten. Verder een teevee en een koelkast en wat godenschilderijen. Zij keken naar ons en wij naar hen en communiceren was alleen naar elkaar lachen.

Jaipur is een hele drukke en chaotische stad. Morgen zien we de bijzondere plekken. We werden eerst bij het verkeerde hotel gedropt, maar dat werd snel rechtgetrokken.

Het is nu half zes en bijna donker en het regent. Vochtig en warm dus. Ik probeer nog wat foto's te plaatsen.

Groetjes, Pinaki en Ella

 Hallo allemaal,

Aanstaande woensdag is het dan zo ver. Pinaki en ik vertrekken voor de tweede keer naar India. Voor degenen die nog niet van onze plannen wisten: Pinaki was al het hele jaar van plan om nog een keer terug te gaan. Alleen, zonder groep, gewoon door de straten lopen, potje voetballen met de kinderen in het park, nog eens een bezoekje aan het kindertehuis, kortom........op zijn eigen tempo.

Toch vond hij het niet helemaal je van het, om alleen te gaan. Na heel lang wikken en wegen heb ik besloten met hem mee te gaan. Een heel avontuur. Voor degenen die weten wat hier allemaal aan vooraf is gegaan, zal duidelijk zijn waarom.

We vertrekken woensdag per KLM naar Delhi. Reizen daarna met privéchauffeur naar Jaipur en Agra en gaan daarna weer terug naar Delhi met de trein. Vanaf maandag 20 oktober logeren we bij de YWCA. Dit heeft Jim Dé voor ons geregeld. We zullen dan ook weer naar het tehuis gaan, waar we ook een cheque zullen overhandigen met de opbrengst van het concert uit April voor The Village of Life. Jim heeft al een heel programma voor ons in elkaar gezet. Of dit allemaal gaat lukken, weten we nog niet.

We hebben een ongelofelijke berg kinderkleding in onze koffer en zullen dus de eerste week  in Zwitsalgeuren rondlopen, want we moeten natuurlijk alles meeslepen tot we weer in Delhi terug zijn.

We hopen in de gelegenheid te zijn om af en toe deze weblog te vullen.

Hartelijke groetjes van Pinaki en Ella