Hoe kun je dit hotel het beste omschrijven ? Het is een raar hotel, zeggen we de hele tijd. De bazin is een oude Engelse dame die de hele dag rond het hotel waggelt, ondersteund door 3 personeelsleden. Wil met iedereen een praatje maken. In de tuin staan mangobomen waarin heel veel kraaien zitten. De kamers hebben 2 grote toegangsdeuren met een gordijntje ervoor. Het hele hotel hangt vol met foto's en artikelen uit vroeger tijden. De oude dame zei tegen mij dat er ook foto's tussenhangen van de ' Flying Dutchman' , maar ik heb ze niet kunnen vinden.

Overal in het hotel zijn hoekjes met zitjes en er staan boekenkasten vol met oude boeken. Het ziet er allemaal erg sfeervol uit. Helaas is het veel te heet om even in zo'n gezellig hoekje te kruipen. Op de kamer is airco en dat is in dit klimaat een godsgeschenk.

Deze keer gaan we incognito over straat. Alleen hebben we onze onzichtbaarheidsmantel niet bij ons. Jammer. Dan maar met petje en zonnebril. En het helpt wel iets tegen de bedelaars en het gestaar van de locals.  Maar je kunt het ze niet kwalijk nemen, de blanke is hier een rariteit. Op een dag zien we er zelf hooguit een stuk of 5.

Om1 uur ontvluchten we even de hitte en gaan een zwaar ge-air-conditioneerde broodjeszaak binnen. Dit soort moderne zaken zit tussen oude verwaarloosde locale winkeltjes en er staat altijd een portier/ bewaker voor de deur. We nemen een brownie en een smoothie. Niet iets wat je hier veel tegenkomt. Als ik de brownie zit op te peuzelen, kijkt vanaf de straat een bedelende vrouw met kindje op de arm me indringend aan. Ze maakt gebaren die duiden op " eten"  en "honger". De brownie smaakt gelijk een stuk minder... Eenmaal weer buiten, hangt ze gelijk aan m'n arm en proberen we snel door te lopen.

Ineens midden in de stad is daar de oude begraafplaats. De rough guide sprak hier al over alszijnde erg indrukwekkend. We meldden ons als eerste bezoeker van die dag. Hier ligt de Engelse elite van zo'n beetje 1700 tot 1850. Het lijkt wel een park met kleine monumenten. Sommige tombes zijn met zuilen voorzien en sommige zijn tot 10 meter hoog. Het geheel is verwaarloosd maar er zijn enkele mensen bezig met de restauratie. Op sommige stenen zijn hele verhalen uitgehakt in het marmer. Engelse geleerden, stadhouders, hoge officieren uit de Raj, de periode dat de Engelsen hier de macht hadden. 
Ook dit is weer indrukwekkend om te zien.

Dit is de laatste van de 3 dagen in Calcutta. Een van de meest indrukwekkende steden die ik ooit heb gezien. Zo confronterend, zo intens. Elke keer weer, elke keer anders. Die avond krijgen we nog een toetje: een witte auto uit de jaren 50 is onze taxi naar het vliegveld, met prive-ventilator voor de achterbank. De chauffeur heeft haast.

Het volgende uur lijkt het net of we in een achtervolgensscene zitten uit een Indiana Jones film. De man scheurt door de stad. Heftig toeterend. Half uit het raam hangend en vloekend naar riksja's die hem de weg versperren. Dan weer vol gas...slalom langs bussen, mensen, fietsers, beesten. Soms vol in de remmen. Ze piepen als een gek. Nog een laatste keer zien we Calcutta aan ons voorbij gaan, ruiken we de vieze smog en zien we de levendige straten, waar mensen hun leven aan het leiden zijn. De stank van de stad wordt minder naarmate we dicherbij het vliegveld komen. Veilig en volledig in shock komen we bij het vliegveld aan.

De vlucht verliep prima en inmiddels zijn we weer in Den Haag, waar ik nu dit laatste verslag schrijf. Wat opvalt is de stilte hier. Niemand toetert, je hoort de vogeltjes. Alweer een cultuurshock. Wat nu rest is het uitzoeken van 1500 foto's, bijkomen van de jetlag en vooral wennen aan Nederland. Dat je in een halve dag in 2 zulke verschillende werelden kunt zijn.....

Einde van een fantastische reis. Een schat aan ervaringen en herinneringen dragen we met ons mee. Ik hoop dat iedereen die deze weblog heeft gelezen er net zoveel plezier aan heeft gehad als wij hadden!!

Mei 2008,
Arnout & Esther