De laatste dag hebben we rustig bij het zwembad doorgebracht. De koffers stonden de avond van te voren al klaar, dus 's ochtends alle tijd om te ontbijten. We hebben nog geprobeerd om langer in de kamer te mogen blijven, maar helaas zouden er direct nieuwe gasten in komen. Om 10 uur moesten we de boel dus echt verlaten.

We hebben ons lekker geinstalleerd in de zon en de jongens waren nog de hele ochtend aan het zwemmen. Na de lunch heeft Arianne ook nog een duik genomen om afscheid te nemen van het heerlijk warme zwembad. Om half 4 was het tijd om richting de watertaxi te vertrekken. Met een noodgang werden we richting de haven gevaren, waar wij werden opgewacht door een auto voor de laatste paar minuten richting de luchthaven. De luchthaven bestond uit een gebouw ter grootte van de behoorlijke villa en een korte landingsbaan. Deze bleek echter meer dan lang genoeg voor het vliegtuig waar we mee zouden vertrekken. Met een kwartier vertraging vertrokken we richting Kuala Lumpur. Na een uur een 10 minuten kwamen we aan op het oude international airport. Gauw een taxi besteld en de laatste 50 km richting KLIA. Daar aangekomen konden we direct aansluiten in een wachtrij want de incheckbalie was nog niet open.  Toen het eindelijk zover was bleek het maar goed dat we vooraf hadden ingecheckt, want de vlucht was overboekt. Dit leverde nog enige problemen op bij vertrek.

Gauw nog even flink wat Ringits opgemaakt bij de tax free en daarna was het tijd om te gaan boarden. Iets na schematijd gingen we de lucht in. Om 5 over 5 's ochtend kwamen we aan op schiphol. Helaas werden wij naar een gate gestuurd waarvan de slurf defect was. Uiteindelijk duurde het tot 10 over half 6 voor wij het toestel konden verlaten. Wat was het koud buiten! Het voordeel van deze vertraging was dat de koffers al op de band lagen te wachten op ons.

De auto opgehaald en om 10 voor half acht stapten we het huis weer binnen. De vakantie zit er helaas weer op.  

Na de onhandige zet met de mobiel zijn we 22 aug lekker gaan slapen. De volgende dag hebben we rustig aan gedaan. dat betekent: ontbijten, eekhoorns voeren, wat zwemmen of lezen, snorkelen, lunch, wat zwemmen of lezen, snorkelen, douchen, diner en naar bed. Met name het eekhoorns voeren is erg leuk, vinden de jongens. Ze komen zelfs op je schoot. 's-Avonds begon het fors te regenen, waardoor de BBQ van het restaurant wat in het water viel. Forse stortregen, die tot in de nacht aanhield.

De 24e was het ongeveer het zelfde. Geen snorkelen, maar wel 's-ochtends met een kayak. Daarbij haalde Eric aardig zijn teen open, wat tot gevolg had dat er een leuke grote pleister op zit, en zwemmen even niet kan. Maar goed, de vakantie zit er ook al weer bijna op. Vanavond zijn de koffers al weer ingepakt, en hebben we zojuist al ingechecked op de KLM-vlucht.

Morgen om 10 uur de kamer uit, en om 15.30 naar het vliegveld van het eiland. Het verloop daarvan melden we de 26e weer. 

Na het laatste reisverslag is het een stuk rustiger geworden. We hebben nog een hele dag aan het zwembad gelegen in Sutra Beach resort. s'Avonds om 5 uur moesten we gereed staan om te vertrekken voor een avond excursie. Allereerst gingen we naar een vissersdorpje. Daar werd vissaus gemaakt van hele kleine gedroogde visjes. Tsjonge wat een ongelooflijke stank! Bij de volgende stop lieten ze ons zien hoe de vissen gedroogd werden. Vissen was mannenwerk, maar hier waren duidelijk de vrouiwen aan bod. Onderweg naar een viskwekerij kwamen we langs een speelplaats waar jongelui een soort voet volleybal aan het spelen waren met een plastic bal (anders dan in Nederland) . Dit was een typisch maleis spel. Eric en de jongens werden uitgenodigd om mee te spelen. Eric bakte er niet veel van, maar Robin bleek een natuurtalent. De plaatstelijke jeugd vond het jammer dat hij weer verder mee moest. De viskwekerij bevond zich in een rivier. Over gammele planken moesten we er naar toe. Je kon niet met twee personen naast elkaar staan anders zakte je door de planken.  Daarna reden we door een dorp met huizen in Nederlandse stijl. Hoe ze daar bij kwamen was ons een raadsel. Hoewel de stijl wel erg leek op de Antilliaanse stijl. Toen was het tijd om aan het strand te gaan picknicken. De picknickmand kwam uit de auto en er zaten weer allemaal lekkere lokale lekkernijen in. Weer smullen. We zouden ook nog naar bij schildpadden gaan kijken maar we hadden pech. Er waren geen eieren uitgekomen deze avond. Daarna was het donker genoeg voor het belangrijkste doel: de vuurvliegjes. Het was een prachtig gezicht. Een hele boom vol knipperende lichtjes. Het was even wachte tot er een aantal op de grond vielen die de gids vervolgens voor ons ving. Heel gek om te zien dat de buik van zo'n vliegje licht geeft. Als afsluiting van de avond mochten we thee drinken bij een familie thuis. Daar werden we nog even in traditionele kleding gestoken tot groot plezier van Robin en Jasper. Na weer veel gezien te hebben waren we om half 10 weer in het hotel. Toen was het tijd om de koffers weer gereed te maken voor de volgende reis.

De volgend ochtend werden we al om 7.30 opgehaald om naar de haven in Terengganu gebracht te worden. Om 9 uur hadden we de boot naar Pulau Redang. Het zou 45 min varen zijn.... nou 1.5 uur dus. Voor het strand meerde de boot af en werden we over geladen op een andere boot die wel tot het strand kon komen. Wij moesten lopend naar ons hotel, de koffers werden met de boot verder gevaren. Het is echt een prachtig eiland. Hagelwit strand en azuur blauwe zee. Snel naar de kamer om uit te pakken. een heerlijk idee om nu 4 nachten op dezelfde lokatie te blijven. De jongens waren direct vertrokken met de buurkinderen. We hebben ze behalve bij het eten de rest van de dag niet meer gezien. Wij hebben lekker op het strand liggen luieren. s' Avonds zijn wij een stukje gaan lopen over het strand en hebben we bij een restaurantje gegeten.

Vanochtend hebben we heerlijk uitgeslapen tot 8.30. Heerlijk om rustig aan te kunnen doen. Na het ontbijt weer direct naar het strand en de jongens de laatste ochtend met de buurkinderen spelen. Zij gingen namelijk al weer naar huis. Om 14 uur hadden we afgesproken om te gaan snorkelen. Met de boot gingen we naar een andere baai. Robin sprong gelijk in het water en snorkelde er lustig op los. Jasper vond het maar niets, want er was verteld dat er ook haaien konden zitten. Na een half uur won toch de nieuwsgierigheid het en kwam hij ook het water in om bij Eric op z'n rug te zitten. Uiteindelijk lag hij toch nog enthousiast te snorkelen. Morgen gaan we weer!  Na nog lekker gezommen te hebben in de ozo lekker warme zee was het tijd om te gaan douchen. Toen bleek dat Eric z'n mobiel foetsie was. Hij wist zeker dat hij hem vanochtend nog had in de kamer, maar was hem wel vergeten in de kluis te leggen. Toen we het nummer belden was het onbereikbaar. Hierdoor dachten wij dat hij misschien in verkeerde handen terecht gekomen kon zijn. We hebben daarom direct gezorgd dat het nummer geblokkeerd werd.

Na bovenstaand bericht op internet gezet te hebben, gingen we een restauranmt zoeken. Omdat het al laat geworden was, en Jasper opeens niet lekker werd, duurde dat even. Wel lekker gegeten. Bij terugkomst vonden we de mobiel alsnog. Zucht.....

 

  

Nadat we het vorige verslag hadden ingetikt zijn we vol goede moed op pad gegaan vanuit Kuala Tembeling naar Kuala Terengganu. Het eerste deel was over een binnenweg richting snelweg. Helaas zaten wij de laatste 40 km achter een vrachtwagen die ons er niet voorbij wil de laten gaan. Zodra inhalen mogelijk was ging hij midden op de weg rijden. Dat leverde al aardig vertraging op want hij had geen haast. Onderweg wilden we richting aangeven, echter die zit omgewisseld, dus  had Eric de ruiten wissers te pakken. Op zich niet spannend, maar we ontedekten wel daardoor dat de ruitenwissers verdwenen waren! Gedurende de dag ervoor, toen de auto geparkeerd stond, dus gejat! Het probleem echter was dat de lucht toch angstaanjagend donker begon te zien. Even de jongens geleerd hoe ze moesten "duimen voor  droog weer". Bij elke spetter die viel begonnen ze dat dus ook driftig te doen. En het hielp. Daarna een lang stuk opde snelweg naar Kuantan. Daar zou de snelweg vanzelf over gaan in een 2-baansweg naar Kuala Terengganu. Onderweg gestopt bij een wegrestaurant. Dit bleken echter allemaal kraampjes te zijn waar per kraam een eigen gerecht verkocht werd. Erg leuk om even te rusten. Daarna de weg vervolgd. Opeens hield de snelweg op zonder aankondiging en zonder verwijzing naar Kuala Terengganu! Dus even verkeerd gereden. Snel gekeerd en de goed erichting op. We hadden nog 180 km te gaan en het was al 4 uur. Toen ontdekten we dat we op een hele andere weg zaten dan we volgens de kaart mochten verwachten. Nou ja niet getreurd deze ging ook de goede kant op, alleen wat meer bochten en behoorlijk druk. 15 km voor aankomst ging het helaas toch nog mis en viel de regen met bakken uit de hemel. Dus met z'n vieren door de voorruit turen om toch verder te kunnen rijden achter onze voorganger aan...... Alles ging goed en om 19 uur arriveerden we bij de reisorganisatie. Een uur voor aankomst hadden we gebeld dat we er aan kwamen, maar dat had niet veel effect gehad. Ze moesten ons gastgezin nog optrommelen om ons te komen halen. Na 3 kwartier kwam onze gastheer aangereden en nam ons mee naar zijn huis. We kregen daar 2 slaapkamers (waarschijnlijk die van hem zelf). Snel wees hij ons het toilet (zo'n gat in de grond) en verontschuldigde zich dat hij even moest gaan bidden. Daarna had hij alle tijd voor ons en stelde zijn gezin aan ons voor. Twee dochters en twee zoons. Zijn vrouw hadden we al ontmoet. Zijn vrouw ging snel het diner klaar maken en hij introduceerde het meest gespeelde Maleisische spel met knikkers. Robin vond het erg leuk en was er ook snel bedreven in. s' Avonds zat hij het nog te spelen met de oudste dochter. De gastkinderen doken echter op de Ds-en van de jongens. Ook de aangewaaide vrienden van de gastheer vonden de DS erg leuk. Na half 10 was het eten klaar en werd alles op de grond opgediend. eric heeft nogs steeds spierpijn! Het was heerlijk en we moesten dan ook alles proeven. Rond 23 uur vielen de ogen ver dicht en zijn we gaan slapen. Wat was dat bed hard zeg! Maar ja als je maar moe genoeg bent.... 

De volgende ochtend zouden we al om 7.30 worden opgehaald voor de rivier safari. Onze gastheer had al verteld dat ze waarschijnlijk z'n huis niet makkelijk zouden kunnen vinden. We hebben dus s' ochtends maar geen haast gemaakt. Om 7.30 gingen we dus pas aan het ontbijt. Rijst met sambal en een langwerpige oliebol en veel zoete thee! Maar het smaakte best lekker. Om 8.15 stond de gids voor de deur. Snel afscheid nemen en op pad. Eerst even naar het kantoor van de reisorganisatie voor de picknickmand en daarna door naar de Nerus rivier. Daar stapten we op een motorboot om een stuk de rivier op te varen. We zagen al snel grote hagedissen een arend en zelfs 5 otters. Hagedissen zwemmen dus gewoon in het water. Na een uur varen gingen we weer aan land bij het dorpje peng. gelugur waar ze rieten daken maakten en kokossuiker inkookten. Het resultaat was erg lekker. Tot slot gingen we bij iemand langs die apen trainde om kokosnoten uit de boom te halen. We kregen een demo hiervan. Het resultaat mochten we leeg drinken. Lekker! De jongste aap was nog speels en daar mochten we dicht bij komen. Hij haalde echter flink uit dus Arianne heeft nu een mooi blauwe plek in de vorm van een apenpoot op haar arm. Hier hebben we heerlijk gepicknickt in de schaduw. Weer rijst met toebehoren. Toch weer lekker. Daarna terug varen. Robin kwam op het idee om te vragen of hij een stukje mocht varen. Samen hebben ze de hele route terug achter het stuur gezeten. Ze leerden snel!

Daarna werden wij naar ons volgende hotel gebracht, Sutra beach resort.  Direct aan het strand met een prachtig (en warm!)  zwembad. Snel omgekleed en het zwembad ingedoken met z'n allen. De jongens zijn 3 uur lang in het water geweest. Om half 8 na een korte wandeling eten. Ondanks dat we ons hadden voorgenomen om westers te eten na 2 keer rijst op een dag, zijn we toch weer gezwicht voor een lokaal gerecht. het is ook zo lekker allemaal. Daarna was het tijd voor de jongens om te gaan slapen. 

Na ons laatste verslag zijn we verder op weg gegaan naar Kuala Tembeling. Dit is niet meer dan een paar huizen rond een aanlegsteiger. Hier eerst even melden bij het kantoor, de nodige bedragen betalen, en dan nog even wat drinken voordat we ons bij de boot moeten melden. Er blijken zo'n 11 boten te vertrekken en ja hoor, wij zitten in de laatste. De tocht duurt ruim twee uur. Eindelijk komen we bij de aanlegsteiger bij het hotel. Tegenover het hotel liggen wat restaurantjes te drijven, en staan wat huizen. Ook zien we een weg met auto's en brommers. Dat had ook handig geweest, maar varen was wel leuker en mooier. Na het inchecken even wat eten, en dan op voor de nightwalk. Dit is ongeveer anderhalf uur de jungle door lopen. Onderweg zien we flinke mieren, een hert, spinnen, een wandelende tak en veel insecten. De jongens vinden het maar wat spannend, met een zaklamp het bos in. Bij terugkomst bleek de stroom uitgevallen, maar na korte tijd was er weer licht. Nog even wat drinken in het restaurant, en dan lekker naar ons huisje om te slapen.

De volgende ochtend vroeg op, want volgens het schema moeten we om half tien met de orang asli boat trip mee. Snel ontbijten, en melden bij de balie. Hier blijkt de trip pas om 5 uur in de middag te zijn. Okee, dan maar even wat rustiger verder ontbijten. Daarna zijn we zelf op pad gegaan de jungle in richting de canopi walk. Helaas had het 's-nachts geregend, waardoor de paden nogal glibberig waren. De flink steile stukken nar boven en beneden, voordat we bij de hangbruggen konden komen, waren iets te veel risico voor Ariannes knieen. Dus helaas, maar we hebben toch nog veel gezien en gelopen. Teruggekomen de lunch genuttigd, en een middag rust ingelast: even lekker niets doen. Arianne heeft een lekkere massage ondergaan, en de jongens hebben hun DS leeg gespeeld. Tegen vijven konden we alsnog mee naar de orang asli, de oorspronkelijke bewoners. De boot was te zwaar beladen, waardoor de broeken langaam nat werden, maar na tien minuten konden we alweer uitstappen bij het dorpje. Hier veel geleerd over hoe deze mensen leven. De jongens hebben zich staan uitleven met het pijltjesblazen, maar het teddybeertje is nauwelijks geraakt. Eric probeerde nog vuur te maken, maar verder dan wat rook kwam hij niet. Op de terugweg samen met een ander gezin ons laten afzetten bij de restaurantjes, en daar met z'n allen heel goedkoop gegeten. De jongens konden het goed vinden met de twee jongens uit het andere gezin. Dolle pret dus. In het hotel (na met de watertaxi te zijn overgestoken) nog met z'n allen nageborreld met limonade, en veel te laat naar bed. 

Vanochtend heel vroeg op. Snel ontbijten en t-shirts kopen, en naar de boot voor de terugweg richting Kuala Tembeling, waar de auto nog stond. Klokslag negen uur vertrokken (op tijd!!!) en kwart voor elf aangekomen. Hier even wat drinken, en dit reislog intikken. We gaan nu een lange rit maken naar Kuala Terengganu. Volgens de uitleg 7 uur rijden.

Na het plaatsen van de berichten zijn we gisteren eerst nog bij een food court wezen eten. Eigenlijk zijn het allemaal kleine keukentjes (eenmanszaakjes) bij elkaar, met een centrale kassa. Er eten hier bijna alleen maar lokale mensen. Daarna nog een avondfoto van de torens genomen. Natuurlijk weer met de monorail er naar toe! daarna nog even koffie en milo drinken bij starbucks, en naar het hotel terug.

Vanochtend op tijd op, lekker ontbijten en daarna stond de dame met de auto klaar. Ze was zelfs te vroeg! Daar hadden we helemaal geen rekening mee gehouden. Na een korte uitleg, de nodige handtekeningen en het vermelden van alle beschadigingen konden we op pad. Alleen het dak is nog niet beschadigd, maar de auto ziet er best goed uit en is luxe uitgerust.

Na goed op de kaart te hebben gekeken hoe we KL moesten verlaten gingen we vol goede moed op pad. " Hier links de autoweg op." Helaas, de weg liep onder de autoweg, zonder oprit! Terwijl het links rijden nog moest wennen, net zoals het rechts in de auto sturen, gingen we dus al verkeerd. Op een gegeven moment herkenden we een gebouw, maar dat was in de buurt van het hotel. Okee, tweede poging. Keren en naar een grote weg toe. Net toen we elkaar aankeken "en nu? waar zijn we" bleken we op de juiste weg te zitten. Alsmaar rechtdoor, en de borden richting Kuantan volgen, en nu waren we vrij vlot de stad uit.

Na het gedoe in de stad was de snelweg een opluchting, en met enkele korte stops waren we vrij vlot bij Lanchan waar we de weg af moesten richting de elephant sanctuary. Hier eerst even lekker een soepje eten. Tot grote verbazing van de kids sprak de jongen van de bediening nederlands. Na de soep keken we een documentaire hoe twee olifanten uit een verdwijnend stuk jungle werden gehaald, met behulp van de getrainde olifanten. Deze werden richting Taman Negara gebracht. Toen was het eindelijk tijd om de echte olifanten te bekijken. Gelukkig was het niet druk, dus we hadden allemaal een gele sticker. Dus mochten we overal aan meedoen. Eerst mochten we de olifanten voeren met stukken fruit. Daarna maakten we een kort ritje op de rug van de olifant. En tot slot mochten de jongens mee het water in. Arianne ging ook mee. In het water liet de olifant zich omvallen. Zo'n zwemtochtje was best lekker in de warmte. Jasper heeft tot slot nog een kleine olifant staan wassen.

Nu werd het tijd om naar Jerantut te rijden. Na twee uur kwamen we daar aan. Dankzij een reisverslag van een voorganger wisten we waar het hotel ongeveer moest liggen, en hadden we het snel gevonden. Snel ingecheckt, want het zwembad wachtte. Helaas voor Arianne waren bikini's niet toegestaan, en mocht zij niet in het water. Dat was een tegenvaller. Na het zwemmen het restaurant opgezocht en lekker gegeten. Na het eten de heuvel weer op (niet voor niets Jerantut HILL resort) en de mannen naar bed. Inmiddels was het behoorlijk aan het onweren en ons huisje stond bovenop de heuvel op palen. We werden af en toe aardig heen en weer geschud bij de donderslagen. Alvast de tassen voor de volgende dagen klaar gezet, want we mogen niet alle bagage meenemen. Toen ook lekker snurken.

Vanochtend uitgeslapen, en rustig ontbeten. Straks naar de boot bij Kuala Tembeling. Over een paar dagen volgt het verslag over Taman Negara. Daar zijn we de komende twee dagen.

  

Vandaag vroeg op. Arianne heeft wat minder geslapen, de heren als een blok. Na een uitgebreid ontbijt zijn we met de monorail richting de twin towers gegaan. Daar stond een flinke rij voor kaartjes om op de brug halverwege de torens te mogen komen. We waren nog net op tijd (iets voor half tien) om kaartjes te kunnen krijgen. Vlak na ons werd de toegang tot de rij afgesloten. Uiteindelijk hadden we kaartjes voor half drie. Dan maar eerst ergens anders heen: de vlindertuin. Hoewel het plan was alles met openbaar vervoer te doen, was de taxi toch wel erg handig. De vlindertuin is erg mooi, met veel vlinders, wat schildpadden en konijnen en flinke vissen. We hebben een paar prachtige vlinders op de foto staan. Daarna snel met de taxi richting het vogelpark, vlakbij maar toch te ver om te lopen in deze warmte. Ook hier was het erg mooi, en staan er vele varianten op de foto. Wel was het erg warm, daar moeten we nog even aan wennen. Na de vlinders en vogels weer richting de torens. Nu de Kuala Lumpur Tower, een uitkijktoren in het centrum. Hier hebben we eerst even wat gegeten, en daarna naar het observatieplatform op ruim 250 meter. Prachtig uitzicht over de stad. Daarna was het tijd om naar de twin towers te gaan. De brug tussen de torens hangt op 170 meter, wat opeens minder hoog lijkt na de eerste toren. Maar ook hier weer een mooi uitzicht. Na de toegestane 10 minuten weer naar beneden, en zijn we weer teruggelopen naar de monorail en vervolgens weer naar het hotel gegaan. De jongens hebben nog even gezwommen, en zometeen gaan we eerst eten, en daarna toch weer even met de monorail richting twin towers, omdat die 's avnonds mooi verlicht zijn. Dat moet toch ook nog even op de foto. Morgen gaan we richting Jerantut. Het zal nog een hele belevenis worden om hier met de auto weg te komen.

De reis ging goed. We werden netjes opgewacht op het vliegveld, en waren vrij vlot in ons hotel in het centrum. Na even wat herschikken van bagage snel naar het winkelcentrum in de buurt. Omvang: 10 keer zuidplein. Er zit zelfs een achtbaan in het gebouw. Na wat rondgekeken te hebben naar het volgende winkelcentrum, 200 meter verderop. Het stikt hier van de winkelcentra. Bij Lot10 hebben we heerlijk gegeten in de kelder. Op de terugweg bleek dat alles er 's avonds nog veel leuker en beter uit ziet dan overdag. Dus nog even ergens op een terras wat gedronken. Daarna naar onze kamer en vlot lag iedereen te slapen.

We zitten op schiphol te wachten bij de gate. Alles ging goed tot nu toe. De koffers stonden al twee dagen van tevoren klaar. Robin en Jasper zijn ergdruk. Dat zal de spanning wel zijn.