Het is ondertussen alweer maandag geworden en dat betekent dat we op pad gaan naar ons laatste overnachtingadres in Akaroa. Helaas moet er vandaag eerst een afstand van zo’n 450 km afgelegd worden. Bijna een hele dag in de auto dus en dat is niet zo fijn. Het uitzicht is ook niet zo bijzonder meer omdat des te dichter wij in de buurt van Christchurch komen, des te vlakker het landschap wordt. Het lijkt Holland wel (alweer), zouden ze dat doen om ons alvast te laten wennen....?    ;-) Op het schiereiland waar Akaroa op ligt (Banks Peninsula) zijn echter weer voldoende bergen te vinden, dus echt afkicken hoeven we nog niet. De rit wordt afgesloten met een enorm kronkelige en smalle weg door deze bergen heen………maar  het einddoel is het meer dan waard.

Zijn we hiervoor al meer positief geweest over onze verblijfplaatsen, dit huis slaat alles. Een werkelijk schitterend en stijlvol ingericht huis boven op een heuvel deels uitkijkend over de baai, waar Akaroa aan ligt. En aangezien het uiteraard ook hier bijna Kerstmis is, ontbreken de kerstbomen ook niet. Wat een plek om onze vakantie af te sluiten !!

Want dat is wat we aan het doen zijn. Woensdagmorgen 11 uur begint onze lange reis terug. Dan vliegen we van Christchurch naar Auckland, waar we overstappen naar HongKong en vandaar weer naar Holland. We verwachten donderdagmorgen zo rond half 7 weer te arriveren in ons koude kikkerlandje. Dit zal het laatste verslag zijn vanaf Nieuw-Zeelandse bodem. De afsluiting zal volgen waarschijnlijk  vanuit Strijen.
Iedereen alvast bedankt voor jullie interesse in onze avonturen in Nieuw-Zeeland. Wij vonden het erg leuk om jullie een beetje op de hoogte te houden en ook de reacties waren schitterend om te lezen.

Vanuit een bewolkt Akaroa, groetjes van Klazien en Wim

Vanmorgen eerst met de auto over een smal  bergweggetje terug gereden voor een bezoek aan de Schots aandoende stad Dunedin. Wat hadden we een schitterend uitzicht gehad over het schiereiland als het helder was geweest. Helaas reden we nu door de wolken heen, zodat er van een mooi uitzicht geen sprake was. Toen we echter verder afdaalden naar Dunedin toe trok het helemaal open en scheen de zon volop. Daar liepen wij met jassen en lange broeken……;-((

Dunedin was leuk maar de belangrijkste activiteit van deze dag was de natuurwandeling die wij onder leiding van een ervaren gids zouden maken. Wij zouden op zoek gaan naar albatrossen, zee- honden en –leeuwen en kleine pinguïns. Om kwart over vier werden wij opgepikt met een busje dat ons over smalle weggetjes naar Taiora Head bracht waar we een goede mogelijkheid zouden moeten hebben om albatrossen te zien vliegen.

Het grootste gedeelte van onze groep ging de heuvel op om in een hokje te gaan zitten om naar de kolonie te kijken. Wij echter niet. Wij kregen de gelegenheid om dicht aan de rand van de rotsen allerlei vogels te zien vliegen die daarbij gebruik maakten van de opwaartse winden die daar waren. Waaronder dus de albatrossen !!! Wat een fantastisch gezicht om deze grote vogels (hun spanwijdte kan wel drie meter worden) gebruik te zien maken van de thermiek en zo zwevend op de wind via een paar rondjes boven de rotsen uitkomen. En daarbij bewegen ze hun vleugels dus bijna niet. Alleen zweven. Een hele ervaring om te zien maar erg moeilijk om goed op de foto te krijgen…..

Daarna het busje weer in om naar Cape Saunders te gaan waar we een zeehondenkolonie zouden gaan bekijken. Zoiets hebben we deze reis al eens gezien maar toch ook weer de moeite waard. Zeker om dat er hier de laatste tijd heel veel kleintjes geboren zijn. Altijd een prachtig gezicht. Daarna na een stevige wandeling op zoek naar de pinguïns, die ook erg grappig zijn om te zien. Enorm knap als je ziet waar ze tegenop moeten lopen. Een paar honderd meter de heuvel op op weg naar hun nest is geen uitzondering. Hierna dezelfde wandeling terug en via smalle kronkelweggetjes weer terug naar “huis”. Rond tien uur waren we weer terug. Weer een dag voorbij.

Er zijn weer twee dagen voorbij en voor onze vele trouwe lezers hierbij weer een verslag van deze twee dagen.

Bij ons vertrek uit Te Anau was het weer niet zo denderend maar er moest  weer een flink stuk gereden worden (zo’n 350 km), dus maakte dat niet zo heel veel uit. Volgens de reisinformatie zouden we er zo ongeveer een uur of zes over doen. En dan zouden we arriveren in The Catlins, een regio in het zuiden van Nieuw-Zeeland waar heeeeeeeeeel veel schapen zouden zijn. Het was ook de bedoeling dat we op een schapenfarm zouden slapen. Wat moet je daar nu van verwachten ??

Eerst de rit zelf. Het eerste gedeelte ging nog gedeeltelijk door het Fiordland National Park, waar het wonderschoon is, maar nadat we iets afweken naar het Oosten van het eiland begon het wat vlakker te worden en na verloop van tijd leek het wel of we in Nederland rondreden. Alleen was het wat rustiger op de weg….haha. Maar verder was het zo vlak als wat. Kilometers ver kon er gekeken worden. Een vreemde gewaarwording in een land waar we alleen nog maar bergen gezien hebben . Na een tussenstop in de redelijk grote plaats Invergarcill, arriveerden we rond vier uur bij onze schapenfarm Greenbush in het plaatsje Fortrose. Daar werden we hartelijk ontvangen door de bewoners van de farm, Ann en Donald.

Onze scepsis omtrent het verblijf op een schapenfarm werd al direct weggenomen omdat de schapen niet bij het huis gehouden werden. Het zag er min of meer uit als een groot en oud maar erg mooi landhuis. En in dat huis werden wij onthaald alsof we de koning en koningin van Holland waren. Wat een gastvrije mensen zeg !!!

’s-Avonds werden wij tevens uitgenodigd om met Ann en Donald mee te eten. Ze hadden al min of meer op ons gerekend dus wij schoven graag aan. Nou, dat was dus ook om te smullen. Heerlijk gegeten en daarna nog met zijn vieren uitgebreid nagetafeld, zodat we pas na elven op bed lagen. We hadden de indruk dat zij het ook wel gezellig vonden om mensen van de andere kant van de wereld over de vloer te hebben. De volgende morgen (zaterdag) stond er uiteraard weer een heerlijk ontbijt voor ons klaar en werden we met nog wat aanwijzingen over wat te doen in de regio weer uitgezwaaid. Als herinnering werd en door Ann ook nog foto’s van ons genomen……………..hihi, meestal is het andersom.

De weersvooruitzichten voor zaterdag waren best behoorlijk en gelukkig klopten deze dan ook eens echt een keer. Wij gingen over en langs gravelwegen de kust van The Catlins verkennen. Waipapa Point, waar in 1881 een groot marineschip was vergaan, het zuidelijkste stukje van het Zuidereiland, Slope Point en kleine pinguïns kijken bij Curio Bay, waren hierbij de hoogtepunten. Daarna weer verder op pad naar Portobello, een plaatsje vlakbij Dunedin op het Otago schiereiland. Daar verblijven we twee nachten en gaan we morgen (zondag) met een natuurwandeling van ongeveer zes uur mee. Uiteraard weer iets om naar uit te kijken.

Nog een paar dagen en het is weer voorbij. Maar voor nu nog even lekker genieten. We doen jullie in het koude Holland de hartelijke groeten en zien jullie snel.

Klazien en Wim

Tot nu toe hebben we eigenlijk over het weer niets te klagen gehad. Er zijn twee dagen geweest waarop het geregend heeft en verder is eigenlijk iedere dag de zon wel even langs geweest. Zo begon ook de dag waarop we naar Te Anau zouden gaan. Weer een rijdag maar gelukkig niet zo’n lange. Helaas werd het weer al snel slechter en het duurde dan ook niet lang voordat de regen met bakken tegelijk uit de hemel viel. Jammer hoor, zeker als je door zo’n mooie omgeving rijdt.

Geen weer voor een mooie wandeling dus het is vandaag een rustige dag geworden met als enig punt dat het vermelden waard is, onze koffie-stop bij het Bafé in Lumsden, waar ze heerlijke koffie schenken en daarbij eigengemaakte donuts serveren………Mmmmmm, een aanrader !!!

De volgende dag moesten we weer vroeg op want we moesten ons om 10 uur melden aan The Milford Sound, een supermooi maar ook erg toeristisch Fjord. Hier zouden we een Small Boatcruise gaan maken. Maar voordat we daar waren moesten we eerst zo’n 120 km rijden. Volgens de folders zou dat ons een 2,5 uur kosten om daar te komen. Vroeg op pad dus. Helaas kwam het hemelwater met bakken tegelijk naar beneden. Voor het eerst in dagen / weken weer een lange broek aan gedaan.

De weg naar Milford Sound toe was inderdaad erg mooi. Als de zon geschenen had, hadden we er waarschijnlijk nog veel meer van kunnen genieten. En het was nu al zo bijzonder. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel watervallen bij elkaar gezien als vandaag. Het water dat de afgelopen dagen is gevallen moet uiteraard ook ergens heen en in de bergen blijkt dat uit honderden watervallen. Heel veel kleine maar ook enkele grote. Onvoorstelbaar mooi om te zien.

Daarna inchecken voor de boottocht en waar we al voor vreesden, gebeurde ook. De boottocht ging door het slecht weer niet door !!! Hebben wij weer. Gelukkig konden we wel met een grotere en massalere boot mee. Als tegemoetkoming zouden we dan wel gebruik kunnen maken van het buffet. Dus in plaats van een kleine en intiemere boot gingen we mee op de grote toeristische boot tussen de Australiërs en de Japanners. Maar ik moet zeggen dat we er geen spijt van gekregen hebben. Het weer was niet veel soeps maar toch kreeg je een goed idee van hoe indrukwekkend de fjorden hier zijn. Steile rotsen van enkele honderden meter hoog zijn geen uitzondering. Uiteraard had het er met mooier weer allemaal anders uitgezien maar zoals de fotograaf op de boot ook al zei, met dit weer zag je veel meer watervallen. Normaal zouden er maar een stuk of twee, drie zijn en nu waren ze ontelbaar. Ook erg gaaf om te zien.

Gelukkig is het weer ondertussen wel wat opgeklaard en zitten we nu na dezelfde weg terug ff uit te rusten in ons huisje op het Top 10 vakantiepark. Morgen naar het zuidoosten van het land, naar de Catlins. Slapen op een schapenfarm. We zijn weer benieuwd.

Groetjes vanuit Nieuw-Zeeland.

Over de maandag kunnen we eigenlijk best kort zijn. Het weer was, zoals voorspeld, slechter geworden en we hebben praktisch de hele dag in de auto gezeten om van Fox Glacier in Queenstown te komen. Het enige noemenswaardige is dat we toch nog wel een hoop mooie vergezichten gezien hebben, maar dat zijn jullie van ons al gewend en dat we naar Puzzle World zijn geweest in Wanaka.

Puzzle World is een soort van klein attractiepark dat gebaseerd is op het oplossen van allerlei puzzels, hersenspelletjes en diverse dingen waar het menselijk brein gefopt wordt. Er worden daar diverse hologrammen getoond en je krijgt enkele dingen voorgeschoteld waarbij je iets anders ziet dan dat er in werkelijkheid is. Daarna hebben we buiten nog door het grote doolhof rondgedoold. Een doolhof lijkt altijd zo simpel maar er gaat meer tijd in zitten, dan dat je van tevoren verwacht had. Erg leuk.

Daarna ons hotel even buiten Queenstown opgezocht waar we twee nachten zullen gaan verblijven. We hebben vanuit onze kamer een fantastisch uitzicht over Lake Wakatipu. Niet normaal meer.

De dinsdag moest de dag van de adrenaline worden want dat is meestal de reden dat Queenstown bezocht wordt. Hoewel het hier erg mooi is, komen de meeste toeristen toch alleen maar voor de avontuurlijk dingen, waar je, als het goed is, “een kick” van zult krijgen. Mogelijkheden genoeg. Zoals daar zijn, hanggliden, canyoning, raften, ski-diven, varen met een jet-boat, diverse mogelijkheden tot het maken van een bungy-jump.  En nou ben ik er vast nog wel een paar vergeten.

Wat zou het voor ons worden ? Mensen op onze leeftijd doen natuurlijk niet meer van die gekke dingen dus we zochten iets “rustigs” op….hihi…  en van wat we in de folders lazen over het varen met een jet-boat stond ons wel aan. Dat van dat rustige is uiteraard een grapje van ons,want deze boten staan erom bekend enorm wendbaar te zijn en een behoorlijke snelheid te kunnen ontwikkelen. Dat ging het dus voor ons worden.

Om 11 uur hadden wij dus onze regenjassen en reddingsvesten aangetrokken voor een “rustige”  tocht over de Shotover River. Nou, het werd een fantastische ervaring. De piloot gaf direct enorm veel gas en we stoven weg over het water dat op sommige plekken slecht dertig centimeter diep was. Dat maakt voor deze boten echter niets uit. Al snel vlogen de eerste druppels om onze oren en werden de bochten scherper en de snelheid hoger. Ook werden er diverse 360 gr spins gemaakt waardoor het water met flinke sloten tegelijk de boot werd in geslingerd. Aan het einde waren we dus behoorlijk nat maar een ervaring rijker. Onvergetelijk maar niet de ultieme adrenaline-kick.

Die moest er die dag nog komen. Wim heeft daarbij gekozen voor een bungy-jump vanaf de oude Kawarau Bridge. Dit is de allereerste plek ter wereld waar op permanente basis met een bungy gesprongen kon worden. The Place To Be voor iedere bungy-jumper. Dat wilde Wim dus ook proberen. Dus wij met de auto ernaar toe, waarbij Wim stiller en stiller werd en de zenuwen begonnen toe te slaan. We waren wat vroeg en hadden dus volop tijd om even rond te kijken (en de zenuwen wat toe te laten nemen………….hihi). Om drie uur was het de beurt aan Wim om te gaan springen. De weegschaal was niet lief voor hem en dat werd door Klaas natuurlijk weer op de gevoelige plaat vastgelegd…………….;-))). Daarna de brug op voor de nodige voorbereidingen. Klaas met de camera in de aanslag en Wim op zo’n 43 meter hoogte op een klein plateautje boven het water. Nou, ik moet zeggen. Het was fantastisch om daar zo’n sprong in het diepe te wagen.  Dit was iets dat ik altijd nog eens wilde doen en het was zeker de moeite waard……..ik raad het dan ook zeker iedereen aan !!

Klaas moest toen kiezen wat zij nog wilde gaan doen. Het was de keuze tussen ijs eten of een tandem-sprong van uit een vliegtuig. Nou, diegenen die Klaas goed kennen, weten dat we niet lang daarna aan een heerlijk ijsje in Queenstown zaten . De tandem-sprong moet dus nog maar even op haar lijstje van “dingen nog te doen” blijven staan. Misschien komt het er hier in Nieuw-Zeeland nog wel van. Wie weet…..

Na de enerverende dag vertrekken we morgen naar Te Anau dat dicht tegen de fjorden aan ligt. Zonder twijfel weer een prachtige omgeving waar we met volle teugen van gaan genieten.

Tot snel.

Alweer een dag voorbij in het mooie Nieuw-Zeeland en we blijven maar fantastische dingen zien en meemaken. Vandaag (zondag) stond er zoals gezegd een wandeling op de Fox-gletsjer op het programma. Aanvangstijd hiervan zou echter om kwart voor twee uur zijn en we moesten eerst nog drie uur rijden zodat we om negen uur al op pad waren. Onze rit verliep echter voorspoedig, zodat we al om half twaalf in het dorpje onderaan de gletsjer , genaamd Fox Glacier (hoe toepasselijk) gearriveerd waren. Nog twee uur over dus. Hoe deze te besteden ?

Inchecken konden we nog niet, daarom werd er besloten om maar lekker rustig aan te doen want de middag zou nog “heftig” genoeg worden. De wandeling over de gletsjer zou namelijk 3,5 uur duren. Niet het gemakkelijkste terrein om te wandelen ook. Daarom werd er een rustig plekje opgezocht, waar we even zouden zitten en waar we ons ook zouden verkleden voor de wandeling. Alleen was het rustige plekje niet zo rustig als we van tevoren dachten. Hier had je namelijk een fantastisch mooi uitzicht op de Fox Glacier, die we die middag zouden gaan bewandelen.  Hier kwamen we ook nog in een geanimeerd gesprek met een Engels stel. Erg gezellig en de tijd vloog om. We hadden zin in de wandeling dus we moesten op tijd zijn.

Om kwart over één arriveerden we bij het bedrijf dat de wandelingen organiseerde en vol enthousiasme lieten wij onze voucher voor de wandeling zien. Het vriendelijke meisje, dat ons hielp, had echter de droeve mededeling voor ons, dat door de vele regenval van de afgelopen weken (die wij gelukkig bijna niet gezien hebben) er tot as woensdag GEEN wandelingen over de gletsjer gemaakt konden worden omdat de wegen er naartoe onbegaanbaar en dus afgesloten waren.     Daar stonden wij dan……;-((

Wat nu te doen ?? Er werden ons meerdere opties geboden, maar het leek wel of we allebei nog over de ergste teleurstelling heen moesten komen, want we hadden ineens nergens zin in…… Totdat Klaas ineens bij het bedrijf ernaast keek en zag dat we een 30 minuten durende helikoptervlucht konden maken over zowel de Franz Josef Glacier, als de Fox Glacier. En we zouden ook nog een landing bovenaan de gletsjer maken. Wauw, dat is iets wat ik altijd al wilde. Doen dus !!

Om drie uur stapten wij met nog drie anderen in een busje dat ons naar een veld vlakbij bracht. Al snel kwam onze helikopter aanvliegen en mochten wij aan ons avontuur beginnen. Uiteraard was Klaas weer zo lief om mij voorin te laten zitten. Een geweldige plaats !! Wat we in dat halve uur voorgeschoteld kregen, is bijna niet te beschrijven. De omgeving op zich is al fantastisch maar vanuit de lucht weet je echt niet wat je ziet. Onze piloot Steve deed ook zijn best om ons de mooiste plekjes te tonen en vertelde en ook af en toe nog wat bij. Hij liet ons de gletsjers van alle kanten zien. (Nee Jeroen, niet van de onderkant.) Wat voel je je als mens nietig als je zo door dit geweldige landschap vliegt waar je helemaal in opgaat.

Halverwege maakten we ook nog een landing op een sneeuwvlakte van zo’n 45 meter hoog. Daar mochten we even naar buiten voor wat mooie foto’s. Daarna werd de terugreis in gezet en al snel werd ons duidelijk dat er een aardige bui aan zat te komen. Van twee kanten tegelijk werden we bestookt door donkere wolken, dus we moesten de vlucht naar het dal gaan inzetten. Wist niet dat het weer zo snel kon omslaan. Ongelooflijk !Ook een belevenis op zich om te zien hoe zo’n piloot daarmee omgaat. Zo snel maar ook zo gecontroleerd mogelijk werden we naar beneden gebracht, hetgeen nog een paar mooie foto’s opleverde…… Eenmaal geland werd besloten om andere vluchten niet meer te laten starten omdat het weer te slecht was geworden. Waren wij mooi op tijd zeg !!

Vol met adrenaline stonden wij weer met beide benen op de grond. Wat een fantastische belevenis ! Gelukkig maar dat de wandeling niet doorging, anders hadden we dit nooit meegemaakt………van een geluk bij een ongeluk gesproken.

Hierna even de adrenaline uit ons lichaam gelopen en lekker tot rust gekomen tijdens de wandeling om Lake Matheson. Normaal een spiegelend meer, waar mooie foto’s te maken zijn. Nu lukte dat helaas niet zo, maar dat mocht de pret niet drukken. Het slechte weer was ons niet gevolgd naar beneden, dus we hadden niks te klagen.

Gelukkig konden we hierna wel inchecken. Na de maaltijd zitten we nu nog een beetje bij te komen van onze belevenissen van vandaag. We hopen dat we jullie met de foto’s een beetje kunnen laten zien hoe wij het beleefd hebben. Veel plezier daarbij.

Morgen naar Queenstown waar we twee dagen verblijven. Misschien krijgen we nu wat rust ?? hihihi

Tot snel   

Vandaag kwam een (tijdelijk) einde aan ons kleine uitstapje naar de Oostkust. Heel veel is er over deze dag niet te melden want er stond weer een lange rit op het programma. Vanuit het skidorp Hanmer Springs daalden we van lieverlee af naar de Westkust. Lastig rijden maar uiteraard vanwege de vele vergezichten weer de moeite waard. We moesten over de Lewis Pass die vanwege modderstromen 6 weken geleden nog afgesloten was. Gelukkig was er vandaag geen sprake van modderstromen want het was perfect weer.

Het eerste gedeelte van de reis ging weer door het landschap van de Lord of the Rings. Meer naar de kust toe werd dat minder en ging het over in bossen, waarna het aan de kust weer ruiger werd. Één stop is nog het vermelden waard en dat is Punakaiki. Een plaats langs de kust waar de rotsen als platte tegels op elkaar liggen. Het lijken dan net pannenkoeken, Pancakes. Het bijzondere hiervan is dat wetenschappers niet precies weten hoe dit zo tot stand is gekomen. Er worden allerlei theorieën op los gelaten maar 100% zekerheid hebben ze niet. Erg indrukwekkend.

Rond zessen kwamen we aan bij onze verblijfplaats voor vannacht, Hokitika, waar we in een cabin aan zee verblijven.

We zien het einde van onze vakantie helaas in de verte al naderen maar hebben nog wel wat leuke dingen voor de boeg, waarvan morgen de eerste : een wandeling over de Fox-gletsjer. Brrrrr..........We hopen daar snel weer over te kunnen berichten.

Groetjes

Weer een dag om jaloers op te worden, lijkt ons zo….. alhoewel we wel om kwart voor zes al uit bed moesten . Maar als je walvissen in het wild wil zien, zul je er iets voor over moeten hebben, dachten we zo. Dus om half zeven zaten wij al fris en fruitig aan het ontbijt vol enthousiasme om op walvis-avontuur te gaan. Daarna togen wij met een buslading vol toeristen naar een boot van the Whale Watching Company naar een baai dicht bij Kaikoura, waar hun supermoderne boot al op ons lag te wachten. Op de boot was iedere stoel bezet. Gezien het tijdstip geeft dit wel aan hoe populair het Whale Watching is.

Het weer was prima maar werd gedurende de vaart wel steeds minder. Jammer maar niet hetgeen waar we voor kwamen. Dat waren de walvissen en die lieten helaas nog even op zich wachten. Net als in The Bay of Islands toen we op zoek gingen naar dolfijnen, duurde het zeker 1 à 1,5 uur voordat er wat leven in de brouwerij kwam. Daar waren sommige passagiers het niet helemaal mee eens want zij zaten al met een kotszak en een wit gezicht (of was het toch groen ?) achterin de boot…..;-) ….die hadden genoeg beweging gehad voor vandaag………

Maar uiteindelijk is het toch gelukt om drie verschillende walvissen te zien, althans dat zeiden ze ons…..  Maar wat een fantastisch gezicht om die beesten zo in het wild te zien. Je moet goed opletten en kijken want anders zie je net niets maar het is wel erg indrukwekkend. Foto’s maken was erg moeilijk maar er zat toch wel iets tussen.

Toen we rond elven weer aan land waren besloten we maar om direct door te gaan naar onze volgende verblijfplaats, Hanmer Springs, dat midden in de bergen ligt. Volgens de beschrijving maar 1,5 uur rijden…….. hahaha, degene die dat er heeft neer gezet, is waarschijnlijk met het vliegtuig gegaan want het was ‘iets’ verder. Wij deden er zo’n vier uur over maar het was beslist de moeite waard. Een rit naar de toppen van het gebergte met fantastische vergezichten. We konden ons goed voorstellen hoe de trollen en hobbits hier tijdens The Lord of the Rings rond liepen………we hopen dat zij ook zo van deze omgeving hebben genoten, hoewel we daar wel wat aan twijfelen……..hihi.

Ondertussen was het weer helemaal opgeklaard. Een strakblauwe lucht vergezelde ons op onze trip. In Hanmer Springs aangekomen eerst een heerlijke wandeling en daarna de heerlijke baden van de plaatselijke Spa in……….Genieten !!! Net met een lekker gevoel terug gelopen naar onze lodge, waar we nu de dag lekker relaxed afsluiten.

Zo, jullie zijn weer op de hoogte van onze belevenissen en hopen dat jullie een en ander nog steeds met plezier lezen.

Groetjes en een fijn weekend toegewenst.

K & W

Na een koude nacht reden we zo rond half tien weg uit Motueka voor onze lange rit naar Kaikoura aan de Oostkust. Eerst een lang stuk dezelfde weg terug als enkele dagen geleden. Konden we gelijk mooi controleren hoe ver  ze al waren met het opruimen van de modder na het noodweer.  Daar waren ze dus al een eind mee opgeschoten en zo ging het ook met onze rit.

Opvallend was dat het landschap weer geheel anders was dan elders in Nieuw-Zeeland, althans in ieder geval anders dan het gedeelte waar wij al geweest zijn. Tot de kust was het landschap redelijk vlak te noemen. Toen we echter bij de kust terecht kwamen, werd het weer wat interessanter want dat was het leefgebied van diverse zeehonden kolonies. Klaas heeft daar dus heel wat foto’s van gemaakt. Enorm fascinerend te zien hoe die dieren in het wild leven.

Sneller dan we dachten bereikten we Kaikoura en konden we onze intrek nemen in de B&B van Chris en Suzy. Chris bleek een Nederlander te zijn die in 2000 vanuit Nederland deze kant op getrokken is. Hij is nooit meer vertrokken en heeft hier een fantastische B&B opgezet. Aangezien er op dit moment geen andere gasten zijn, hebben wij met zijn tweetjes de beschikking over een heel huis met alles erop en eraan. Wat een luxe zeg !  Vanavond lekker zelf gekookt en (het wordt eentonig) straks maar op tijd naar bed, want morgen vroeg op. Om 07.15 uur worden we al bij de kade verwacht want dan gaan we mee met de excursie Whale Watching, de reden dat we hier aan de oostkust zitten. Hopelijk kunnen we jullie daar later een paar mooie foto’s van laten zien.

Groetjes

Wat een fantastische dag was het vandaag zeg !!!

Zoals ik al eerder vermeldde, stond er voor vandaag een fikse wandeling door het Abel Tasman National  Park op het programma. Daarvoor moesten we maar een half uurtje met de auto op pad dus dat was ook al een luxe voor ons. Vanuit het kustplaatsje Kaiteriteri werden we met een “cruise” boot vervoerd naar het verderop gelegen Bark Bay waarna het de bedoeling was dat we terug zouden lopen naar een andere baai waar we om een uur of vijf weer opgehaald zouden worden door de boot.

Toen we wakker werden zag het weer er nog prima uit maar eenmaal op de boot pakten donkere wolken zich samen boven ons……;-(( de regen jassen werden uit voorzorg al tevoorschijn gehaald. Na een heftige vaart werden we aan land gezet (nou ja, land………..Wim stapte uiteraard weer direct in het water….) en waren we klaar voor de 11 km terug. We wisten niet wat ons te wachten stond maar het pad voerde ons direct omhoog de bergen in. Ondertussen kronkelde het pad door het regenwoud heen en kregen we diverse schitterende vergezichten voorgeschoteld.  Ook het zonnetje begon zich wat meer te laten zien dus het werd alleen maar beter en beter. Uiteraard trachtten wij al dit moois op de foto te zetten en we denken dat dat wel redelijk gelukt is.

De rugzakken vol met proviand, kleding en zonnebrand kwamen uiteraard ook goed van pas en enkele malen werd een mooi punt uitgekozen voor een stop. Na verloop van tijd begon de vermoeidheid toch toe te slaan want zoals gezegd ging het pad op en neer en dat begon je toch te merken. Gelukkig wachtte aan het eind van de wandeling ons een prachtig strand waar we in afwachting van de boot nog heerlijk konden relaxen. Daarna bracht de boot ons langs de nu wel zonovergoten kust terug naar het beginpunt.

Rozig van de warmte en het (weer) verbranden zitten we nu op de veranda na te genieten van deze dag. Morgen weer een lange rit voor de boeg naar de Oostkust van het eiland. Een rit van zo’n zes uur.

Geniet van de foto’s en tot snel.

Klaas en Wim

We zitten alweer twee dagen op het Zuidereiland en ik heb weer eens tijd om een berichtje voor het thuisfront te maken. We weten nog niet zeker wanneer we het stukje kunnen plaatsen maar dan wordt het maar wat later en voor jullie weer wat meer om te lezen.

Gisteren (maandag) hebben we de overtocht naar het Zuidereiland gemaakt en helaas heeft de eigenaar van onze laatste verblijfplaats toch gelijk gekregen. Het weer is slechter geworden. En hoe ! Toen we vertrokken vanaf Wellington, nadat we deze hoofdstad lichtjes verkend hadden, was het nog redelijk weer,  maar gedurende de overtocht werd het steeds slechter. De lucht werd donkerder en donkerder en de wind werd steeds harder. Gelukkig merkte je daar op de ferry niet veel van. Jammer was wel dat de entree van het Zuidereiland, The Marlborough Sound, door het slechte weer lang zo mooi niet was, zoals ie normaal kan zijn.

Eenmaal op het Zuidereiland aangekomen in Picton barstte het noodweer pas echt los. Een wind waar je bijna in kon gaan “hangen” zonder om te vallen en de regen die met bakken tegelijk uit de hemel kwam……              Niet normaal meer !!!             Dus wat doe je dan op zo’n moment ?? Inderdaad, je gaat de kroeg in…., dus de, aan de overkant van de straat gelegen, Irish Pub had een goede klant aan ons…..afzien weer !

De volgende morgen namen we al weer afscheid van onze gastheer en –vrouw in Picton omdat we weer verder moesten richting Motueka. Over onze gastheer en –vrouw gesproken: wat een fantastische mensen waren dat zeg. Zo ontzettend gastvrij zijn we ze hier nog niet tegengekomen. Het was een feest om bij hen te verblijven !

Onderweg naar Motueka zagen we pas echt goed welk noodweer het ’s-nachts geweest is. Riviertjes die buiten hun oevers getreden waren, hele weilanden vol met water en op verschillende plekken takken, rotsblokken en modder op de weg die van de diverse hellingen af waren gegleden. Op een plaats was het zelfs zo erg dat de modder een meter dik op de weg lag. Bizar om te zien hoe de natuur tekeer kan gaan.

En nu zitten we in onze cabin in Motueka te genieten van het zonnetje. Want die is weer volop gaan schijnen. Als dit het enige slechte weer is, dat we deze vakantie zullen krijgen, hebben we niks te klagen…….

Morgen gaan we wandelen in het Abel Tasman National Park, dus we moeten fit zijn. Op tijd naar bed dus.

Groeten en tot snel.

Na onze nacht in het schitterende chateau in de bergen, vandaag weer een hele rit. Volgens het programma zouden we in een rit van 4,5 uur in Plimmerton moeten zijn, een dorpje vlakbij de hoofdstad van Nieuw-Zeeland, Wellington.

Deze weg voerde ons in het begin door een schitterend berglandschap. Een en al mooie vergezichten dus we keken onze ogen uit. De weg daarentegen was behoorlijk vermoeiend om te rijden dus we hebben regelmatig een pauze ingelast. Ondertussen was Wim nieuwsgierig wat de uitslag was van de wedstrijd van Sparta tegen de Graafschap. Helaas hadden onze telefoons geen bereik in dat gebied…….;-), inmiddels heb ik de uitslag al gehoord hoor, bedankt Ron.

Toen we de dag hiervoor onze wandeling begonnen, kregen we te horen dat het weer de komende dagen niet zo best zou zijn, nou niets is minder waar……………….vandaag was het een graad of 26, met een strakblauwe lucht. Fantastisch weer dus. Nou maar hopen dat de eigenaar van de B&B waar we nu verblijven ook ongelijk heeft want die heeft het ook over regen en wind. …….brrrrr

Intussen zijn we aangekomen in Plimmerton en hebben we een heerlijke kamer met uitzicht op zee. Op dit moment zitten we saampies op een bankie langs de zee. Klaas met een boekie en ik met de laptop………..en weer hebben we het prima naar ons zin. Beginnen jullie al een beetje jaloers te worden ? 

We hebben gehoord dat het weer in Nederland niet zo best is dus we wensen jullie allemaal veel sterkte toe. Voorzichtig aan met de gladheid he.

Groetjes

Vandaag een korte rit van maar zo’n 100 km, maar wel een hele bijzondere. We gingen namelijk langs Tongariro National Park. Het oudste Nationale Park van Nieuw-Zeeland en het op een na oudste park van de wereld. Onderdeel van het park zijn drie nog steeds actieve vulkanen en een landschap dat je je bijna niet voor kunt stellen. Hier zijn de opnamen gemaakt voor de film The Lord of the Rings en dan met name de gedeelten voor Mordor en The Mount of Doom. Niet de meest vrolijke plaatjes….. Maar het gebied is helemaal niet zo donker en depressief als je zou denken. Opvallend is wel dat het een stuk kaler is dan de gebieden die we tot nu toe gezien hebben. Uiteraard hebben de vulkanen hier alles mee te maken.

In dit gebied hebben wij een heerlijke wandeling gemaakt van een kilometer of 7 en dat was nog best pittig, gezien het terrein waar we over heen moesten. Maar het was het allemaal waard hoor. Halverwege nog een stop gemaakt bij de Taranaki Falls. Heel mooi om te zien.

Na deze activiteit zijn we rustig door gereden naar ons hotel in Ohakune, genaamd Powderhorn Chateau. Een schitterend hotel wat voornamelijk in de winter gebruikt wordt door wintersporters, maar ook in de zomer wordt hier veelvuldig gebruik van gemaakt. Een werkelijk schitterende kamer, waar we nu lekker aan het relaxen zijn na een heerlijke maaltijd in de bar.

Wij zelf vonden dat we dat wel verdiend hadden…………….en dat is toch het belangrijkste !!!         ;-))

Wederom de groeten van Klazien en Wim

Voor ons is de vrijdag al weer aangebroken en dat betekent een lekker korte rit naar Taupo dat gelegen is aan grootste binnenmeer van Nieuw-Zeeland, met de oorspronkelijke naam Lake Taupo.  Hoe verzinnen ze het he…….

Dat gaf ons de tijd om wat rustiger aan te doen. Lekker ontbijten. Daarna even het stadje in waar we verbleven (Ngongotaha) . Want het weer is hier zo goed dat we wel wat betere zonnebrand kunnen gebruiken dan diegene die we mee genomen hebben. Heerlijk hoor !!! Daarna op weg. Eerste stop is Hell’s Gate, een gebied met thermische activiteiten, waar van alles te zien is. Mooi om te zien maar minder om te ruiken. Door de zwavellucht is het net of er iemand met stinkbommetjes heeft lopen gooien. En dat de hele dag ! Maar we moeten er maar aan wennen. Toen door naar The Burried Village. Een Maori dorp dat tijdens een vulkaanuitbarsting in 1886 door de lava is verzwolgen en waarvan in de vorige eeuw meerdere resten weer zijn opgegraven. Ik zal dit nog wel meer gaan zeggen, ,maar ook dit was weer zeer indrukwekkend.

Wat eigenlijk in ons verhaal niet zo veel naar voren komt, maar dat absoluut nog genoemd moet worden is de schoonheid van dit land. Je weet eigenlijk nooit waar je kijken moet want het ene mooie is nog niet verdwenen of het andere dient zich al aan. Fantastische vergezichten, bergen, een en al groen, meren, watervallen. You name it, they’ve got it……………….

En nu zitten we in een motel in Taupo bij te komen van deze dag. Een in verhouding rustige dag, maar toch weer genoeg gezien en gedaan.

We wensen jullie allemaal een fijn weekend en tot snel.

Klazien en Wim

Zo, daar zijn we weer. We hopen dat jullie met plezier onze verslagen lezen en de foto’s bekijken. Wij vinden het in ieder geval erg gezellig dat er zo leuk door jullie gereageerd wordt.

Na een paar dagen in het Noorden van het land te zijn geweest, is het nu tijd geworden voor de “rest” van het land. Dus vandaag zoals gezegd een lange rit die volgens het schema zo’n acht uur zou duren. Na een goed ontbijt snel de auto in en wij op weg. Helaas was er halverwege een omleiding en aangezien er hier niet zoveel wegen zijn als in Nederland was het dan ook een omleiding van zo’n 50km. Dat scheelde dus weer een uurtje……hihi. Er was dus onderweg weinig tijd voor andere dingen. Jammer, maar het is niet anders. Vlak voor het dorpje waar we zouden overnachten, wilden we alleen nog wel het Kiwi House bezoeken. Deze vogel is toch het nationale symboolvoor Nieuw-Zeeland dus dat moest toch gebeuren. Iets na vijven kwamen we er aan en jullie raden het al : Het Kiwi House was al dicht !! Toen maar gelijk door naar onze Bed & Breakfast, mooi gelegen op een heuvel waarvandaan wij een schitterend uitzicht hadden over de omgeving. ’s-Avonds in de lokale kroeg lekker gegeten en op tijd naar bed want de dag erna zou weer lang en druk worden.

Eerst moesten we nog bepalen welke tour wij door de grotten zouden doen. Gingen we raften, abseilen, op een band door de ondergrondse rivier op weg naar de glimwormen of gingen we de rustiger tour doen ? We weten nog steeds niet of het nou komt door de tijdsdruk van die dag of door de lichte vorm van claustrofobie van Wim, (haha)……maar er werd toch gekozen voor de rustiger tour….. Wel jammer maar een volledige tour duurde toch zo’n 5,5 uur en daar hadden we gewoon geen tijd voor.

Want we moesten door naar de volgende plaats (Rotorua) waar we tegen zessen alweer opgepikt zouden worden voor een avond bij de Maori’s.  Eerst werden we nog gehuisvest in een Holiday Park met volgens ons een hoog Hidehi – Hideho gehalte…….hihi, maar voor één nachtje niet echt een probleem hoor. De avond bij de Maori’s werd een groot succes. Het was behoorlijk massaal en in het begin was het redelijk flauw, maar langzamerhand kwam het op gang. Een groep van mensen met een Maori achtergrond voerden een mooie voorstelling waarin alle facetten van hun cultuur naar voren kwamen. Door middel van dans, zang en uiterlijke versieringen werd ons het een en ander uitgelegd. Allemaal erg indrukwekkend. Toen er afgesloten werd met de Haka, een oorlogsdans uitgevoerd door de krijgers, stond het kippenvel duimendik op mijn armen…………Fantastisch !!! Iedereen die de All Blacks (nationale rugby-team van Nieuw-Zeeland) wel eens heeft zien spelen, weet wat de Haka is……………. Daarna lekker eten wat door de Maori’s in bakken onder de grond werd klaargemaakt. (Hangi). Al met al een hele ervaring die we niet hadden willen missen..

De derde en laatste dag in The Northland was geheel ter vrije besteding en dat hebben we dan ook lekker gedaan. Gelukkig was het weer veel beter dan dat van de dag ervoor. Er was genoeg te doen in de regio maar op aanraden van onze gastvrouw hebben we besloten om de auto te nemen richting Doubtless Bay. Het was in het echt net zo mooi als dat ze op de foto’s had laten zien. Het leek wel een tropisch bounty eiland !! Maar op het moment dat we ons net gesettled hadden,begon het licht te regenen. Daar gaat onze middag, dachten we……..maar gelukkig klaarde het toch op en hebben we heerlijk een paar uurtjes aan dit strand doorgebracht.  Toen bleek ook dat de waarschuwingen voor de Nieuw-Zeelandse zon niet overdreven waren. Want onze huiden begonnen al licht rood op te lichten.

Aangezien er de volgende dag weer een behoorlijk aantal kilometers op het programma stonden, besloten we maar om weer terug te gaan naar onze villa. Dan konden we daar nog even lekker relaxen. Want dat hoort er op zo’n vakantie uiteraard ook bij……  dus een uur later zaten we samen op onze veranda lekker met een koud drankje een boekje te lezen. En uiteraard ook weer behoorlijk te verbranden…………;-)) ’s-Avonds werd ook nog onze honger gestild met een heerlijke fettucini en risotto, klaargemaakt door onze Italiaanse gastheer. Heerlijk !!!

Op deze manier is het afzien hier in Nieuw-Zeeland maar we slaan ons er wel doorheen………..

Klazien en Wim

Enkele dagen geen mogelijkheid tot internet dus daarom maar even wat verslagen in één keer geplaatst.

Zondag was de dag dat de auto werd opgehaald. Met de taxi naar het verhuurbedrijf waar er een Nissan Sunny klaar stond. Uiteraard een automaat want aan de linkerkant van de weg rijden is al lastig genoeg. Eerst maar eens proberen om de stad Auckland uit te komen. Was ook nog een hele klus.

Uiteindelijk hadden we Highway 1 gevonden die ons naar het noorden van het land leidde. Deze dag moeten er zo’n 400 km afgelegd worden en omdat we de auto pas om 12 uur zijn gaan halen, hadden we nog een heel traject voor de boeg. Eenmaal van de highway af en op weg nr. 12 leidde de weg ons langs allerlei plaatsen met prachtige Maori namen zoals Maungaturoto, Kaikohe, Kerikeri en Kaeo. Ook het landschap was prachtig. Enorm heuvelachtig en overal groen.

Halverwege een mooie stop in het Waipoua Forest waar de oudste Kauri-boom van het land staat. Deze boom heeft de naam Tane Mahuta, wat God van het Bos betekent. (zie foto). Daarna weer snel in de auto om de overige kilometer s af te leggen. Dat duurde allemaal toch wat langer dan gedacht. Niet in de laatste plaats door de enorm bochtige wegen waar we gebruik van dienden te maken.

Omstreeks half 9 ’s-avonds kwamen we aan in Kahoe waar we door onze ongeruste gastvrouw Lindsey al werden opgewacht. Vol enthousiasme liet ze daarna ons schitterende huis waar we de komende drie nachten zouden verblijven, zien. Met een heerlijke pizza van onze gastheer Stefano  konden we de dag lekker afsluiten.

De maandag zou in het teken staan van een boottocht door The Bay of Islands, waar we op zoek zouden gaan naar dolfijnen. Helaas werden we al vroeg wakker gemaakt door de regen en wind die het huis teisterden. Het was net of we weer thuis waren. Maar nee, we zijn met vakantie dus we gaan gewoon op pad.

Een kilometer of 60 met de auto moest afgelegd worden naar het dorpje Paihia. Daar aangekomen snel  de auto geparkeerd en nog even boodschappen doen. Terug bij de auto zien wij een parkeerwachter met het schrijfblok al in zijn hand: auto op een verkeerde plek geparkeerd !! Dat wordt dus een boete !! Maar wat schertst onze verbazing als de man tegen ons zegt dat ie op ons stond te wachten om ons te zeggen dat we ergens anders moesten gaan staan…….wat een land zeg!!

Daarna met de boot het water op. Een kleine groep van 8 personen en 2 begeleiders op zoek naar dolfijnen. Om te bekijken en om mee te gaan zwemmen. Dat was de bedoeling. Maar mede vanwege de flinke golven werd het zoeken niet erg gemakkelijk. Na een bijna drie uur durende vergeefse zoektocht kregen we dan toch het bericht dat een andere boot ze wel gezien had. Snel daar naartoe en jawel hoor. Daar waren ze !!  Een mooie ervaring om deze beesten zo in het wild maar toch zo dichtbij te zien. Maar omdat er een jonkie van een paar dagen bij was, ging het zwemmen niet door.

Gelukkig ging dat met een groep dolfijnen die wij later zagen iets beter. Twee leden van onze groep hebben het nog even geprobeerd. Uitgerust met een wetsuit, snorkel  en zwemvliezen gingen zij te water. Voor ouwetjes zoals wij, was dit iets teveel, dus wij bleven lekker aan boord………….hahaha. Het was namelijk de bedoeling dat je, eenmaal in het water, de beesten met gekke capriolen geïnteresseerd in je moest maken. En samen met het zwemmen is dat allemaal erg zwaar.  Maar toch weer een hele ervaring. Zelfs de regen en de wind hebben niet de kans gehad om deze dag te verpesten !!

En nu zitten we lekker in onze eigen huiskamer uit te rusten van deze enerverende dag. Dat gaat nog wat moois worden, waar jullie hier nog een hoop over zullen kunnen lezen.

Groetjes van Klazien en Wim. Tot snel.

We zijn nog maar een paar dagen onderweg en Klaas heeft het al voor elkaar hoor.....Haar verzameling Starbucks mokken van steden waar ze geweest is, is alweer aangevuld. Na Londen, Berlijn, New York, Las Vegas en Praag komen er nu weer mokken in de kast van HongKong en Auckland.......

Voor de rest een voorspoedige maar toch vermoeiende vlucht achter de rug naar Auckland. Weinig geslapen en met het tijdverschil begint de vermoeidheid nu toch wel een beetje toe te slaan. Tijdverschil is nu opgelopen tot 12 uur. Logisch als je precies aan de andere kant van de wereld zit.........Vanavond maar vroeg naar bed, dan moeten we morgen weer fris en fruitig aan de "slag" kunnen.......

Vandaag na de aankomst bij de B&B eerst even op adem gekomen en toen met de bus de stad Auckland in, maar door de vermoeidheid niet echt heel veel gelopen en/of gedaan zodat we nu weer op de kamer zijn. Zoals gezegd is er morgen weer een dag. De auto wordt opgehaald en dan gaat het rijden aan de linkerkant van de weg beginnen. Of zoals ze hier zeggen : In NewZealand they drive on the right side of the road...............

Dat was het weer even. De groetje uit Auckland en tot snel. 

Zo, de kop is er af !

Na een lange en redelijk comfortabele vlucht zijn we aangekomen in het zonnige Hongkong. In het vliegtuig hadden we met dank aan een goede vriend extra veel beenruimte dus we zaten prima. Alleen zat onze kindervriend Klaas gezellig naast een Chinese baby........... en dan nog twee peuters daarachter.....hihi Gelukkig zijn we zonder vertraging toch goed aangekomen.  Ik dacht echter dat ik mijn werk achter me kon laten maar op het vliegveld lachte de vele Allianz reclames ons al toe...

Vanaf het vliegveld werden we met een gratis Shuttle bus naar het (sjieke) hotel gebracht. Daarna eerst een paar uurtjes gerust voordat we de toerist gingen uithangen. Met rugzak en camera gingen we op weg..........wat een stad !!!!

Een en al hoge gebouwen, je weet niet wat je ziet !! Die gebouwen wilden we ook van een andere kant bekijken dus wij togen met de Ferry naar de andere kant van het water (het echte HongKong) en daar gingen wij met de tram omhoog naar The Peak. Wat een waanzinnig uitzicht hadden we daar zeg !! In één woord Fantastisch !!! Enkele foto's hiervan in het Foto-album. Daarna terug naar Kowloon waar we met de Shuttle bus weer terug naar ons hotel werden gebracht.

HongKong is een fantastische wereldstad met enorm behulpzame inwoners. Als ze zien dat je met een plattegrond in je handen staat, schieten ze direct toe om je uit te leggen waar je heen moet. Erg verfrissend !

Op dit moment is het 11 uur in de ochtend (in Ned is het dan 4 uur 's-nachts) en zo direct gaan we de omgeving van het hotel ontdekken. Vanavond om 9 uur vliegen we dan door naar het uiteindelijke einddoel van onze reis : Nieuw-Zeeland.

Hopelijk kunnen jullie snel weer iets van ons lezen. Trouwens erg leuk om al jullie reacties te lezen. En de reis moet eigenlijk nog beginnen !!

Voor de geinteresseerden onder ons, dit is ons globale reisschema. Dan kunnen jullie ons een beetje volgen als jullie willen.

Woensdag 12 nov, vertrek vanaf Schiphol - 11 uur vliegen

Donderdag 13 nov, aankomst 08.30 uur in Hong Kong

Vrijdag 14 nov, vertrek 21.00 uur naar Auckland - 11 uur vliegen

Zaterdag 15 nov, verblijf in Auckland om een beetje te acclimatiseren

Zondag 16 nov, verblijf in het sub-tropische Kahoe, waar we gaan zwemmen met de dolfijnen en verder heerlijk gaan relaxen.

Woensdag 19 nov, Waitomo waar we met een wetsuit abseilend de grotten in duiken voor de glimwormen.

Donderdag 20 nov, Rotorua waar we 's-avonds gaan genieten van een avond met de Maori.

Vrijdag 21 nov, een meerdaags verblijf in Taupo aan het grootste meer van Nieuw Zeeland, met mooie mogelijkheden tot wandelen door het maanlandschap van Tongariro National Park .

Zondag 23 nov, reis naar Wellington waar we ons verblijf op het Noordereiland afsluiten.

Maandag 24 nov, overtocht naar het Zuidereiland met de ferry. Overnachting in Picton.

Dinsdag 25 nov, op deze dag zal er een gedeelte van de Queen Charlotte Freedom Walk gelopen worden door het kustgebied van de fjorden van de Marlborough Sounds.

Woensdag 26 nov, een wandeling door Abel Tasman National Park langs blauwe baaien en door jungleachtig kustlandschappen.

Vrijdag 28 nov, aan de Oostkust in Kaikoura een boottocht op zoek naar Walvissen, Dolfijnen en Zeehonden. Succes gegarandeerd, daarna door naar Hammer Spirngs voor lekker relaxen in de thermale baden.

Zondag 30 nov, verblijf in Hoikitika, tijd voor een spectaculaire wandeling over de Fox Glacier. Een door een gids begeleide wandeling over de gletsjer.Overnachting in Lake Matheson.

Maandag 1 dec en Dinsdag 2 dec, naar Queenstown waar je kunt raften, bungy jumpen en jet boating.

Woensdag 3 dec, weer terug richting de westlust naar Te Anau, gelegen aan de de rand van de fjorden.

Donderdag 4 dec, een bootocht door de Milford Sound. Een enorm spectaculair fjord met wel 400 meter hoge en steil bergwanden.

Vrijdag 5 dec, het begin van een aantal dagen in de Catlins, een schapenland met hoofdzakelijk zandwegen in het zuidoosten van Nieuw Zeeland. We slapen bij een schapenboer.

Zaterdag 6 dec, vertrek naar het Schots aandoend Dunedin met veel pubs en restaurants,

Zondag 7 dec, een natuurwandeling over het naast Dunedin gelegen Otago schiereiland.

Maandag 8 dec, trip naar Akaroa, gelegen naast Christchurch waar onze reis beeindigd wordt.

Dinsdag 9 dec, een lekker rustig en relaxed dagje in Akaroa om wat bij te komen van de vakantie.

Woensdag 10 dec, vertrek vanaf Christchurch airport voor een korte binnenlandse vlucht naar Auckland. Daarna direct door naar Hong Kong. Vandaar weer door naar Nederland.

Donderdag 11 dec, aankomst in Nederland rond 06.30 uur.