Het heeft even geduurd voordat we ergens waren waar toegang was... maar gelukkig hebben we nu na een lange zoektocht toch een plekje gevonden. We zitten ondertussen in Vinales, onze een-na-laatste plaats alweer.

De titel slaat op onze zoektocht naar een vegaterisch restaurant, wat net zo'n avontuur is als hier zoeken naar bewegwijzering! Maar, het is echt waar: in Las Terassas vlakbij ons Hotel Moko, hebben we dan eindelijk een klein hemeltje op aarde mogen beleven: zeer toegwijde koks kregen het voor elkaar om ons te laten genieten met een hoofdletter G! Dit zal het dan ook wel voor de hele reis zijn, helaas.

We zijn zaterdag van Trinidad naar Las Terazas gereden: weer een hele trip met de nodige uitdagingen (!). Eerst naar Cienfuegos, een prachtige (weer) koloniale stad waar we even een kopje koffie gedronken hebben. Toen weer onze reis hervat, het was toch zo'n 500 km. We reden weer naar Habana, waar de rondweg in een keer ophoudt en we geen idee hadden hoe we nu de Autopista, die we wel zagen, op moesten komen. Gelukkig is iedereen heel behulpzaam en werden we geholpen om illigaal via een zijpaadje de 'snelweg' op te rijden (zou bij ons niet denkbaar zijn!) Onderweg hebben we Cuban Style een (scharrel)pollo (kip) geproefd: smaakte aardig, toch. Rond 16 uur kwamen aan bij ons Ecohotel in een reservaat, echt prachtig: bergachtig gebied met door herbebossing een pijnboombos was aangelegd. De bevolking woonde in een soort Oostblokbarakken, maar dan wel op z'n Cubaans aangekleed. Daar zat ook het restaurantje in en een leuk cafeetje. Het uitzicht was echt schitterend. Wij zelf mochten in een prachtig luxe hotel verblijven wat boven op een berg gebouwd was, de bomen waren gespaard dus daarvoor waren uitsparingen in het dak gemaakt!

De volgende dag stond de rit naar Vinales op het programma. Een korte rit zonder veel obstakels, in deze provincie staat het redelijk goed aangegeven. We zijn terecht gekomen in een heel maf landschap. Mogotes (een soort van kamelenbulten) sieren hier het landschap. Dit is het karstgebergte wat na vele jaren van erosie overgebleven is. Hier ook weer een reservaat.
Nu zijn we te gast op een Rancho, in iedergeval wat er voor door moet gaan... we mogen in grappige houten chalet verblijven, geen straf dus! Alleen dat eten.. hier echt een ramp! Spagetti met warme tomatenketchup of vlees, vlees of vlees met een erwtje en een koude pieper... vanavond even op zoek (met zaklamp de straat over naar een andere optie, we zijn benieuwd!).

Tonnie op de ponnie..
Vandaag was het voor Toon een hele speciale dag want hij mocht paardrijden.. jawel dames en heren, u leest het goed! En hij vond het ook nog leuk ook! (het paard, tja). We zijn met twee echte Cubaanse cowboys hier door het prachtige landschap gereden om bij een aantal kleine boertjes op bezoek te gaan. We hebben een mojito gedronken uit een vers gehakte kokosnoot, gekauwd op een suikerrietstengel en versgemalen cubaanse (straffe) koffie geproefd. We reden met onze zeer brave ponnies (aj, ik voel mijn billen, nog) al hobbelend door de tabaks-, rijst en maisvelden door en ondertussen keken we uit op die maffe rotsformaties. Dit is HET gebied waar de tabaksbladeren voor de beroemde sigaren geteeld wordt. We moesten natuurlijk ook een versgedraaide sigaar roken (Ton moet nu nog steeds hoesten...); hij smaakte goed! Het hele proces is ons in het spaans uitgelegd, we vertellen het jullie dus nog wel eens, bij een goed glas rum!

De kans is klein dat we in Maria del Gorda, onze laatste bestemming, in kunnen loggen... Morgen rijden we daar heen om te genieten van onze twee laatste dagen zon, zee en strand (als we de plaatjes zien, moet het echt een plaatje zijn). Ook weer door Unesco beschermd gebied. De prachtig gekleurde koraalvissen blijken zelfs ook zonder duikbril goed te zien... wij hebben d'r zin 'an!

Nou, lieve mensen tot een volgende sessie of tot thuis....