Weer thuis.

De aankomst in België was regenachtig en kil, wat de overgang niet gemakkelijk maakt. Wij hebben het dus koud. Of is het toch heimwee naar de warme tropenzon?

In ieder geval was het een prachtige reis. We hebben ervan genoten.

Groetjes van jullie reporters,

Sigrid en Jef. 

PS. Een tip voor toekomstige Indonsië-reizigers: je moet niet enkel langs de staatskassa passeren bij het binnenkomen (visum), maar opnieuw bij het buitengaan (100.000 roepies per persoon). En als je dan al je roepies hebt opgedaan omdat je daar toch niets meer mee kunt doen, dan betaal je in euro 1/3 meer!!!

Stop de tijd!!!

In TV spelletjes doen ze dat toch!?!

Laat ons elke seconde dubbel genieten hier aan het einde van de wereld in "La Joya" (Belangan).

We zitten in een luxueuze hut (strooien dak, maar wel airco!!!) op de punt van een schiereiland, via trappen op 5' van een prachtig zandstrand, en vlak bij een heerlijk zwembad tussen bloemen en groen.

Laat ons hier drie tenten bouwen stond er in de Bijbel, maar voor mijn part is een tentje al genoeg ...

Info voor de fanclub: we landen maandagvoormiddag met de vlucht van Frankfurt. Ruth krijgt nog gedetailleerde info via SMS.

Tot weldra ...

We zullen niet vlug vergeten wat we hier allemaal ervaren hebben...

Warme groet

Sigrid en Jef

Deze morgen, na een een meer den lekker ontbijt met de gebruikelijke overvloed aan  zongerijpt tropisch fruit, zijn we om 9h opgehaald door onze sympathieke gids. (geboren in 1974!!!)

We zijn door de prachtige landschappen van het binnenland van Bali naar een dorpje gereden waar een belangrijke tempel te bezien was van de 11de eeuw. Daarnaast was het een dorpje waar de mensen allerhande kunstige dingen maakten van wat de natuur hen geeft. Wat kadootjes gekocht, zo steunen we de locals hun creativiteit en maken we blij voor wie het bestemd is...hopen we toch ;-))

`s middags gaan eten in een mooi gelegen resaurantje tussen de rijstterrassen, adembenemend mooi...

Onze gids vertelde veel over zijn land en godsdienst, interessant het te horen van iemand die hier zelf thuis is.

Op dit moment lopen we rond in het stadje Ubud, er is veel ambiance, er lopen hier en daar wat `bleekneuzen` rond zoals wij maar heel veel toeristen zijn er toch niet echt. Men klaagt er wat over.

Morgen reizen we naar onze laatste bestemming aan de boorden van de Indische oceaan...relaxen en niets anders...ons wat voorbereiden op onze terugreis...

Hartegroet

Sigrid en Jef

Van de zee de bergen in...ver is het hier allemaal niet, maar het lijkt wel dat je in totaal verschillende werelden terecht komt...indrukwekkende vulkaanlandschappen...`s morgens om 3h opstaan om de Heilige berg `Batur` te gaan beklimmen. Gelukkig waren er gidsen mee want het was pikdonker en een zwaar parcours, maar de top hebben we bereikt en het was echt geen makkie. Af en toe heeft de gids me wat  naar boven moeten sleuren...maar toch , ik vond het een hele prestatie als ik eens goed keek wat we afgelegd hadden. En dan weer een majestueuze zonsopgang, we wennen er niet aan, zo` n stille prachtige kracht!!!

Daarna terug naar beneden en dat was al even moeilijk en vermoeiend, maar de beloning kwam....een zwempartij in wederom warm en heilzaam bronwater. Het deed deugd.

In de namiddag een niet al te lange rit  oostwaarts naar Tirtaganga. We werden ondergebracht in een heus gerestaureerd koninklijk verblijf, een waterpaleis zoals er  hier meer werden gebouwd nabij een heilige bron. In elk geval een unieke locatie....de foto`s zullen voor zich spreken. We zaten daar temidden de rijstvelden, heel mooi vooral de kleuren...

Vandaag zijn we alweer wat verder getrokken en zitten op onze voorlaatste bestemming in Ubud. Het is een artiestendorpje dus morgen wat Handcrafts bezoeken...Ons hotel is ook prachtig gelegen temidden van rijstvelden...zie je heel veel in Bali. Het eiland heeft een gans andere sfeer dan Java...het komt ook wel deels door de godsdienst, het is hier voor 90 procent Hindoe...
Onze vakantie loopt naar zijn einde, maar we genieten van elke minuut, we leven volledig in het NU!!!
Warme groeten
Sigrid en Jef
Bedankt voor al die leuke recties, fijn dat we een stukje van onze reis met jullie kunnen delen..

Vandaag een ingetogen dag ...om halfzes deze morgen werd er op onze deur geklopt...onze boatman stond al te popelen om met ons de zee op te trekken en een sunrise mee te maken en dolphins te watchen. Met een echte prauw met bamboo vlotters vertrokken we. Een halfuurtje later een schitterende zonsopgang...altijd wel mooi over die eindeloze oceaan. Een ingetogen moment, ook het glijden over het gladde stille water gaf iets meditatiefs. Weer een beetje later kwamen we op een plek waar de dolfijnen komen omdat er veel garnalen zijn en dat lusten ze blijkbaar graag dus...rondom ons nog verschillende andere bootjes met watchers maar het bleef binnen de perken. De dolfijnen lieten niet op zich wachten, in groepjes van een tiental zagen we ze bovenkomen soms wat verder soms heel vlakbij. Ze zijn zo prachtig en sierlijk.!
Rond 8h waren we terug in ons hotel, een goe douchke want dat was er niet van gekomen en een heerlijk omtbijt.

Daarna stond een kort tripje naar de hot springs op het programma, in Bali noemen ze dit de Holy Source. Er kwam warm water uit maar dit keer geen zwavelwater, wel water met een hoog gehalte aan zouten.
Het deed in elk geval heel veel deugd erin te zwemmen en onder de stralen te staan en ze op je rug te laten neerkomen...een weldoende massage.
Helemaal opgekikkerd nog even verder stoppen aan een prachtig gelegen Boeddhistisch klooster.
Er was ook wel wat mengeling van de Hindu`s maar hoofdzakelijk boeddhistisch. Heel sereen en stil, mooie stupa, een uitnodiging om even te mediteren en het wat stil te laten worden. We waren daar bijna alleen, daardoor kon het rustig en intens zijn. Toen we vertrokken werd er een bus toeristen uitgekapt. Net op tijd weg!!!

Zo, onze uiterlijke en innerlijke mens had veel zorg gekregen nu nog een goede Balinese maaltijd en het was compleet...
In de namiddag hadden we onszelf nog een snorkeltripje beloofd omdat hier heel wat riffen zijn en allerhande kleurrijke tropische vissen....het was werkelijk de moeite, in het heerlijk warme zeewater temidden van de visjes, je waande je in de vissenhemel....
We zijn meer dan tevreden mensen...dankbaar dat we dit allemaal zo kunnen meemaken, het is een godsgeschenk.
Tot verder...
Warme hartegroet
Sigrid en Jef.

Deze morgen stonden we om 5h present en ook onze driver. We hadden 4h reizen voor de boeg en nog een Indonesisch halfuurtje boot...We kwamen om 9h30 (local time: 10.30) in ons hotel, een waar paradijsje in dit paradijselijke Bali. Wat we er totnogtoe van gezien hebben is in elk geval mooi en afwisselend. Properder dan Java...maar we vergelijken niet zo graag de eilanden, ze hebben elk hun eigen aard .
Het verkeer is hier niet hectisch waarschijnlijk omdat de nieuwjaarsvakantie gedaan is. De eigenaar van het hotel zei net dat de Indonesiers geen goede toeristen zijn...het hangt ervan af hoe je het bekijkt natuurlijk.
Vandaag hebben we een relaxdagje gehad...geluierd aan en in het zwembad want het is hier bloedheet...een wandelingetje op het strand langs de zee en dan terug wat geluierd aan het zwembad....lekker lazy...in de tropenzon.

Morgen terug actie...heel vroeg in de morgen is het Dolphinwatch en daarna gaan we nog eens kuren in Hotsprings...ons velletje zal er op verjongen ;-))

De Jef had nog een plezant bedenkingetje over `de brommer als veelzijdig  vervoermiddel.....

Vraag: "Wat kan je met een brommer vervoeren?"
Vele jaren geleden meenden de Strangers dat dit je vrouw en je schoonmoeder was (zie het liedje: ",k Ging noar Tirol, me mainen broemmer..."). De Strangers zijn blijkbaar nooit in Indonesie geweest, dat is duidelijk.
Drie personen op een bromfiets zie je hier regelmatig. En zelfs 4 personen met een beetje wringen. De vader zit aan het stuur met een reistas tussen de knieen, het oudste kind zit voor hem op die reistas rustig mee te kijken of met het hoofd op het stuur stevig te dutten, achter de bestuurder zit het jongste kind en daarachter de moeder, en achter de moeder (om de hele zaak bijeen te houden) nog een buitenmaatse reistas.
Wat hebben we nog gezien: een plaat triplex van 2 bij 4 meter (die laat je wel over de grond slepen natuurlijk), een stapel hout van een kleine 2 meter hoog, een hele hooiopper reed over de weg en daaronder zat inderdaad een brommer, een 3-tal zakken rijst van een kleine 40 kg, en ga zo maar door. Mits enkele stokken aan je bagagedrager vast te maken kan je zelfs een kleine kleerkast vervoeren, of 3 grote manden met in elk een 20-tal kippen.
Het enige correcte antwoord op bovenstaande vraag is dus: "ALLES!"

Tot hier dit kleine intermezzo.
Vele groetjes aan allen,
Sigrid en Jef.

Margo Utomo is de naam van de Resort waar we een dagje verblijven. Het is een boeiende ervaring geworden. De bazen zijn vertrokkrn van een creatief idee om hun agrarische bezigheden te combineren met een Resort zodat de reiziger een beeld aangeboden krijgt van het leven en werken in Indonesia. Ze stellen tegelijkertijd een heleboel gezinnen te werk zowel op de plantages als in het hotel als voor het onderhoud van de prachtige botanische tuin waar zowat de voornaamste specerijen gekweekt worden.

Het is wel een vrij paternalistisch systeem maar het lijkt ons in de gegeven omstandigheden misschien nog niet zo slecht...aan alles zijn voor- en nadelen verbonden. Wij kunnen ons niets anders meer voorstellen dan ons sociaal democratisch systeem.De mensen zijn hier nog opvallend onderdanig merken we op, soms wat ongemakkelijk...

We hebben ons deze middag ook eens ondergedompeld in een lokaal marktje, in de steegjes en steegjes en steegjes...onvoorstelbaar wat men daar allemaal verkocht . Alle soorten kruiden, gedroogde vis, kip en al de onderdelen ervan (met vliegen uiteraard), garnalen, fruit en groenten en ook kleren en huisgerief, alles door elkaar. Opvallend was dat het meestal vrouwen waren, en al een beetje oud. Als men niet meer zo goed kan werken moet men zien een handeltje op te zetten, want pensioenen bestaan hier niet.

Deze namiddag hebben we genoten van enkele rustige uren in en aan het heerlijke zwembad.

Zo...morgen vertrekken we rond 5h in de morgen naar de overzetboot voor Bali, het belooft een drukke dag te worden, want de vakantie voor Nieuwjaar is hier gedaan en iedereen keert terug naar huis.

We genieten nog even van dit prachtige resort!

Warme groet

Sigrid en Jef.

Selamat sore, ofte ne goeienavond,

Hier zijn we weer!! De vorige dagen zaten we weerkelijk in de middle of nowhere. Het was ook aan de hotels te merken, of hoe noem je zoiets waar je kan slapen en desgevallend douchen...meer voor ruige backpackers dan voor Bonnie en Bompie maar dat hebben we ook weer meegemaakt. Details vertellen we thuis want we schrijven hier online per telefoon en dat kost meer dan gratis...

We hebben in de bergen gezeten, het Tenggergebergte met vulkanen actief en passief, we hebben een prachtige zonsopgang bewonderd samen met heel veel mensen, maar indrukwekkend!! Ontroerend mooi zo een machtige natuur om je heen en dan plots die zon...ik hoorde een kindje lachen en moest aan Alexandertje denken, het was net of de zon verstoppertje speelde...

We zijn hiervoor wel om 3.30h moeten opstaan maar dat hadden we er voor over. Daarna nog een fikse wandeling naar de rand van de krater van de BROMO een van die actieve vulkanen, het stonk er naar zwavel...

Ondertussen zijn we nog in een steengoed restorant gaan eten, ja Katrien het zal moeilijk worden om die kunstige gerechten na te maken...

Op dit moment zijn we op doorreis naar Bali, we zitten eindelijk terug in een heel leuk hotel, ieder heeft zijn bungalow en het is gelegen in een botanische tuin, prachtig. We hebben ook een zwembad, heerlijk.

In elk geval we blijven genieten en ons overgeven aan wat komt!!

Aan allen een Hartegroet! 

Sigrid en Jef

Om 9h stond er een nieuwe driver op ons te wachten om ons wat cultuur te laten proeven.
Na anderhalf uur gelaveerd te hebben door het drukke verkeer kwamen we aan, naar men zegt, de oudste boeddhistische stupa van de wereld...Borobodur...hoe dan ook het is werelderfgoed en hij is werkelijk heel oud. Een gans andere stupa dan die we gezien hebben van de Tibetaanse Boeddhisten.
Onze driver probeerde ons met handen en voeten uit te leggen dat er een binnenweggetje was dat niet langs de kassa passerde zodat we geen 10USD per pers zouden moeten betalen...maar we waren hardleers  en gingen braaf langs de kassa...hij kwam me vertellen dat Baba (Jef) 2 kaartjes had gekocht, het ging waarlijk zijn petje te boven...

Wat we daar zagen was hallucinant voor een heiligdom en zeker in het Oosten, horden mensen, een lange onophoudelijke stroom, en met z`n allen naar de stupa. Er was geen sprake van om een beetje sereen de rondgangen te maken zoals destijds de pelgrims deden en zoals we zelf ook in Boudanath (Nepal) hadden gedaan. Maar ja , hier ga je best gewoon met de stroom mee en laten zijn wat is zelfs al correspondeert het niet met je beelden die je gevormd hebt bij een oude stupa.
Java is voor 90 percent moslim en heeft misschien een heel ander beeld...
De volgende trip ging naar een Hindu-heiligdom, Prambanan, waar de tempels van Brahma, Vishnu en Shiva staan temidden van een heleboel kleinere bijtempels. Dit alles werd gebouwd in 800- 900 n C
Er was intussen al vanalles gebeurd zoals vulkaanuitbarstingen en aardbevingen waardoor er van alle losse stenen lagen te wachten op heropbouw.
Dan terug naar ons hotel, moe en plakkerig van het hete weer ....een frisse duik deed erg veel deugd!!!!
Morgen een lange trip naar Malang aan de voet van de Bromovulkaan waar we de dag erna op gaan klimmen met een jeep en een stuk te voet en te paard....het wordt avontuur, te meer dat het om 3h in de morgen is om tegen zonsopgang boven aan te komen.
Warme groet.
Sigrid en Jef.
PS aan mijn broer en zussen: vermits het aanbod aan postkaarten hier vrij beperkt is heb ik er enkel een gestuurd naar computerloze mensen. Jullie kunnen hier het uitgebreide verslag volgen.

Deze morgen om 7h vertrekt onze trein om 7h later aan te komen in Yogyakarta.
We lagen bij aankomst in het station al in de clinch met de dragers van de bagage, ze laten je geen keus, komen de bagage uit de taxi halen en zetten alles op de trein en vragen dan meer Rupiahs dan we voor de taxirit hadden betaald, maar bij de Jef pakt da geen verf  ;-)) Zoveel...en afbollen..als ze ni correct zijn dan moeten ze het maar weten....
De trein slingerde 500km lang doorheen een prachtig landschap. Het was net een programma van National Geographic maar dan live.
Bergen, oerwouden, rijstvelden , met alle kleuren die erbij hoorden, soms met een speciale belichting vanwege de zware wolken en nevels, het gaf ne flou artistique...
De trein zelf was comfortabel, we waren wel de enige blanken en hadden veel beziens...ze gapen ons hier letterlijk aan en sommigen vinden het zelfs zo grappig dat ze ons een beetje uitlachen, hopelijk niet kwaad bedoeld ;-).
we vonden het hallucinant hoe de Indonesiers van `s morgens vroeg bijna doorlopend aan het eten zijn en niet zomaar een snackje werkelijk hele menu`s
We zitten momenteel in een mooi hotelletje met een prachtige tropische tuin en zelfs een zwembad, goed meegenomen in deze plakkerige hitte.

Morgen en overmorgen staan er prachtige bezienswaardigheden op het programma, oude tempels en een zonsopgang op de top van een belangrijke vulkaan.Maar daar vertellen we morgen meer over..We gaan nog wat de omgeving verkennen en dan in onze nest want deze morgen was het 5h.
Hartegroet
Sigrid en Jef

Leuk van jullie reacties te krijgen!!

Ik heb het eindelijk begrepen, en het is eigenlijk heel eenvoudig: links of rechts rijden is niet zo belangrijk, je rijdt gewoon waar er plaats is. Dat vereenvoudigt heel wat zaken waar wij problemen mee hebben.

Een volle witte lijn bijvoorbeeld: die geeft enkel aan dat je in een zone komt waar hoogstwaarschijnlijk verkeer uit de andere richting komt. Maar als dat tweewielers zijn, dan gaan ze wel opzij, je moet pas opletten als er een voertuig op je afkomt dat minstens even groot is. En zelfs dan kan het gebeuren dat als je hard genoeg toetert, de andere toch opzij gaat.

Een rood licht: hiermee wordt aangegeven dat als je nu het kruispunt oprijdt, je nog meer last hebt van ander verkeer.

En de plaats van voetgangers in die chaos? Voetgangers hebben geen plaats, zebrapaden zijn er soms, maar een gids drukte ons op het hart om die zeker niet te beschouwen als veilige plaatsen. Een voetganger moet alle kanten uitkijken en dan proberen veilig aan de overkant te geraken. Lichten voor voetgangers zijn onbestaande. Niet moeilijk dat iedereen hier alle verplaatsingen doet met een of ander (liefst gemotoriseerd) vervoermiddel.

De snelheid waarmee dit alles gebeurt doet je haren soms ten berge rijzen. Tot hiertoe hebben we nog geen ongelukken zien gebeuren. We hopen dat dit zo blijft.

Ten gevolge van dit hectische verkeer hangt er in elke stad een irriterende smog.

Zorg voor het milieu is hier blijkbaar nog niet doorgedrongen. Overal ligt er afval te rotten. Vermoedelijk is Bandung ooit een mooie stad geweest, maar nu is het er vuil en onverzorgd.

Wij snakken ernaar om een beetje meer op het platteland te zitten. Dat zal iets voor de volgende dagen zijn.

Maar het blijft boeiend en indrukwekkend.

Vele groeten van uw reporter ter plaatse en ook van Sigrid.

Vandaag was onze gids er pas om 10h..wat slaperig van het feesten, islam nieuwjaar, weten jullie nog.Hij vroeg of we indonesisch praatten en we hebben hem ons mondjevol prompt getoond (4 woorden dus!). Hij was zijne kluts kwijt want zelf sprak hij amper engels en een heel klein beetje nederlands...dus big problem. het gevolg was dat hij niet zo heel veel zei..maar desalniettemin was het een prachtige en ook stevige wandeling in een gigantisch natuurgebied, het tropisch regenwoud van Indonesia. Er zaten ook allerhande monkeys maar we hebben maar 1 exemplaar gezien.(de Jef heeft er 3 gezien).

Na deze wandeling werden we naar een soort kuuroord gebracht waar je kon baden in warmwaterbronnen en het was effectief heel warm water...we stonken naar de zwavel maar dat is goed voor de huid en voor alles naar het schijnt. We hebben daar dan ook nog eens lekker gegeten ( nog maar eens).

Het effect van die baden bleef niet uit want tijdens de rit naar ons hotel lagen we te slapen lijk rozen (ik heb alleen gedommeld dixit Jef).

Als we terug in onze kamer kwamen hebben we gewoon verder geslapen respectievelijk gedommeld(????).

Op dit moment is het stevig aan het onweren, de mensen hier zeggen dat hun seizoenen helemaal in de war zijn, het is al zoals bij ons.

Morgen vrije dag in Bandung, we zien wel wat we ermee doen.

Hoe langer we hier zijn hoe meer we beseffen dat het oosten vol tegenstellingen is en toch heeft het een grote aantrekking. Dit is helemaal anders dan Nepal, minder arm terwijl er even goed mensen op straat slapen. Je ziet hier wel meer normale dingen, normale huizen,  zelfs heel mooie, en gewone auto`s dwz geen wrakken. De mensen lopen wat verwesterd gekleed, het is wat vertrouwder allemaal, dus een cultuurshock was er niet bij, misschien omdat we Nepal al verteerd hebben.

Het weer is hier wel heel onvoorspelbaar, heel warm maar plots kan het beginnen gieten, als het stopt is het een kwartier later alsof er niets gebeurd is.

Beste allemaal nog veel liefs, we proberen morgen kaartjes te vinden maar hebben er tot nogtoe geen gezien..

Warme groet

Sigrid en Jef

Hier zijn we weer...we zijn gedropt in een prachtig , echt stylie Indonesisch hotel met veel gezellige hoekjes en heel veel teakhouten meubelen enz...

De reis van Bogor naar Bandung heeft meer dan 5h geduurd (normaal 4h) maar het was de moeite waard, de weg die weliswaar overvol was leidde ons door theeplantages en rijstvelden, bergen en dan weer wat zachter glooiend, en heel groen. Ook de nevels vanwege de luchtvochtigheid ontbraken niet. We hadden een hele goeie driver want het verkeer is soms gevaarlijk, alles door elkaar, soms weet ik niet meer of men hier nu rechts of links rijdt...

Dank zij onze driver hebben we het geluk gehad van een heerlijke coco tendre te kunnen genieten, dit is een onrijpe cocosnoot met heel veel sap en zacht aromatisch vruchtvlees dat je met een lepel uitschraapt.

Even later bracht hij ons naar een mooi gelegen restaurant met verschillende prieeltjes waar we een traditioneel nasi gorengetje special hebben verorberd..niet te veel niet te weinig.

En nu zitten we in dit hotelletje met zwembad, er zit zo van alles wat in ons programma..

Gisteravond hebben we nog een vertellenswaard stootje meegemaakt...nadat we van het internetcafe kwamen gingen we eten in een wat speciaal alternatief healthy cafe..maar we waren niet meer zeker van de weg en het was vreselijk druk wegens festiviteiten, dus wijlle maar langs de polisi om de weg te vragen , dat leek ons het veiligste..en die mannen haalden hunne brommer boven en scheurden met ons door het hectische verkeer gezwind naar het cafe...wijlle met de flikken naar `t cafe! Dat kunnen we ons in Belgie niet direct voorstellen.

Nog even wat over die festiviteiten...op het einde van de Ramadan is het nieuwjaar bij de moslims, Idul Fitri, en dan heeft iedereen verlof en reist naar familie, het is een ware volksverhuis, vandaar al de drukte op de wegen.

Vanavond nog wat rustig aan...

Katrien bedankt voor je leuke reactie!! Onze reis verloopt inderdaad vlotjes omdat er altijd een gids en/of driver in de buurt is.

Nog heel veel liefs aan iedereen,

Sigrid en Jef.

We hebben een rappere PC gevonden...dus toch maar een verslagje van vandaag nu we nog in de bewoonde wereld zijn.
Deze morgen hebben we ons toastontbijt weer aangevuld met heerlijke papaya en mango.
Om 9h stipt stonden 2 mannen aan onze deur, 1 was de driver en de andere onze gids.
We werden naar Jakarta gebracht waar de aanwezigheid van 350 jaren nederlanders dik in de verf werden gezet..weliswaar met gemengde gevoelens. Aan alles zijn voor en nadelen...het is het proces van de mensheid zei onze gids en zo kon hij er zich mee verzoenen. Omdat we Belgen waren durfde hij wat vranker spreken en ook de mindere kanten belichten. Een ding is zeker er is veel nostalgie van overgebleven. Zo hebben we de oude haven gaan bekijken met toch wel indrukwekkende mooie boten!! `s middags hebben we geluncht in een poepsjiek en voor de normen van hier een peperduur koloniaal restaurant, het Batavia cafe. Het was wel de moeite zowel wat het eten als de sfeer betrof.

Verder hebben nog wat rondgedoold in het verschrikkelijke hectisch drukke, stoffige Jakarta. Morgen gaan we in de natuur vertoeven tussen de theeplantages en de rijstvelden...dat belooft...eindelijk  de mooie natuur van Java...we kijken er naar uit.
Nu wandelen we verder naar het restaurant.
Heel veel warme groetjes, en tot het volgende verslag.
Sigrid en Jef.

Even wennen...internet is hier onvoorstelbaar traag...we zijn al een kwartier aan het inloggen om jullie een gedacht te geven. Enfin...gisteren zijn we met behoorlijk wat vertraging aangekomen in ons hotelletje. Een defect vliegtuig dat moest vervangen worden heeft ons de kans geboden om de toch wel spectaculaire luchthaven van Kuala lumpur grondig te verkennen. Bij aankomst om 15h in Jakarta stond onze driver braaf te wachten van 9h s morgens. Hij heeft ons uit het hectisch drukke Jakarta geloodst naar Bogor, een wat kleinere stad maar ook hectisch.Bovendien werden we verwelkomd door een gigantisch tropisch onweer. Ons hotelletje is sympathiek en vooral authentiek, in een oud koloniale villa. We waanden ons in een boek van Multatuli.
Na een weldoende nacht kwam onze gids ons om 9h halen om met ons naar de grootste botanische tuin te gaan van heel de wereld!!!! We zagen heel veel soorten bomen en planten uit het regenwoud en als kroon op het werk een collectie PRACHTIGE orchideeen ( vind geen deelteken..) Mama ik heb voor jou veel foto`s genomen.
Daarna hebben we een atelier bezocht waar ze de traditionele Wajangpoppen snijden...heel mooi!! Ingrid we hebben aan jou gedacht..
Verder hebben we nog niet zo veel meegemaakt buiten ook nog wel het eten van lekkere mango`s!!!
We genieten ervan!!
Nu gaan we een restorantje zoeken moest ik schrijven van de Jef...
Heel veel warme groetjes uit Java.
Sigrid en Jef

Voor Kristof,Katrien en Ruth
Van mama en Jef

Voor Alexander
Van Bonnie en Bompie.

Het aftellen begint. Vannacht om 4 uur begint onze trip naar Indonesië.

Eerst van Brussel naar Frankfurt, dan naar Kuala Lumpur en dinsdag komen we aan in Jakarta.

Toch wel een beetje spannend.