Wat een ongeloofelijk avontuur !!!!!!!
Dinsdagavond werden we stipt op tijd opgehaald door onze gids voor een kort ritje naar het station. In de trein was ons bedje al gespreid, alleen moesten we nog afwachten wie er bij ons zou komen liggen, want het was een kamertje voor 4. Een jong vietnamees koppeltje heeft dan met ons de nachttrip gedaan. Naast het eentonige geluid van de trein, werden er ook enkele bomen omgezaagd door wie.........
.
Na de treinreis werden we per busje door de bergen naar SAPA gebracht. Daar werden we al opgewacht door onze gids. Het is moeilijk om haar te beschrijven, maar de foto`s die volgen zullen genoeg vertellen. In 1 woord, ze was fantastisch. Ze was zelf een inwoonster van 1 van de dorpjes uit de omgeving, en gekleed in de originele klederdracht. 25 jaar, moeder van 2 kleine kindjes ( 5 jaar, en 1 van 5 maanden). Ze deed het huishouden voor 11 mensen, en werkte bij als gids. Ze sprak nl. vrij goed engels.
Vanuit Sapa hebben we dan een voettocht van ong 12 km gedaan door de ongerepte natuur, langs zeer smalle weggetjes, door allemaal kleine dorpjes, ieder met hun specifieke klederdracht. ( dorpjes zoals er nu nog te zien zijn in Bokrijk, maar dan nog veel eenvoudiger) Het is moeilijk te beschrijven maar na een tijdje begint ge het te waarderen. Het was zeer warm, en het was regelmatig ferm klimmen, maar we werden voortdurend geholpen door verschillende vrouwtjes en meisjes die ons de hele weg volgden. Op blote voeten of slippers, en ze kenden maar enkele zinnen engels ; " Where do you come from, what`s your name, do you by something from meeeeeeeee? " De kleine jongens daarentegen zaten op de buffel of in het veld bij de buffel, zodat het dier hun rijst niet kon opeten. Onderweg is het ons gelukt om de kinderen wat blij te maken met ' candy en pennen'
Om 16u zijn we toegekomen bij ons "gastgezin". Heel vriendelijke mensen, heel sobere woning maar toch vrij proper. Wij voelden ons heel ` rijk ` We kregen een volledige bovenverdieping om te slapen. Matras,deken en klamboe... maar gelukkig hadden we onze eigen slaapzak ook bij, Wat moet een mens nog meer hebben?? Na een lekker maaltijd gingen we " met de kippen op stok" Het is daar nl. al om 19 u donker en er is geen TV. Voor Katrien, als ontbijt........OVERHEERLIJKE bananenpannekoeken.
Na ons stevig ontbijt zijn we terug richting " bewoonde wereld " gestapt waar we werden opgewacht door een taxi met chauffeur ( denk aan een legerjeep van de Amerikanen uit de 2e WO) Volledig door elkaar geschud kwamen we terug aan in Sapa. Even een kleine tussenstop moeten maken om water bij te vullen want den doemp kwam uit de motor
De rest van het verhaal samen met de foto!s volgt, want ons uurtje op de PC is om.
NB het regent hier oude wijven op het moment.
Groetjes.










