De ochtend bracht een wat onhandige verrassing: geen water. Even douchen of anderzins opknappen was er niet bij, ondanks de verzekering dat het binnen een kwartier opgelost zou zijn. Het ontbijt was eenvoudig doch voedzaam. Scrambled eggs, toast, jam en verse meloen vulde prima. Alleen de koffie had duidelijk z' n beste tijd gehad. Nogmaals gezeurd over het water en 'de manager' is zeer verbaast en gaat het gelijk oplossen.(Hopen we dan maar) Na het ontbijt worden wij en nog een tiental anderen opgepikt in de lobby. Vandaag staat er een flinke wandeling op het programma met als uitsmijter de Canopy (hangbrug) walk. Even weer met de watertaxi naar de overkant en de trek begint. Onderweg wordt er overal over de aanwezige flora en fauna van alles verteld. We hebben joekels van mieren gezien, bijen en wespen nesten en vele vormen van medicinaal toepasbare planten. Heerlijk geurend hout geroken en zelfs een wild zwijn gezien. De wandeling van zeker een uur was erg pittig en zeker bergop was ronduit zwaar. Tussen de wortlels doorstappend en letterlijk badend in het zweet kwamen we uiteindelijk boven op een berg waarvandaan je met helder weer waarschijnlijk mooi uitzicht hebt. Helaas voor ons was het zwaar nevelig dus richtte we ons maar op het bijtanken van al het verloren vocht. Na de top richting de Canopy, een wandeling van circa een half uur bergafwaarts. Hier was voor een deel een soort plateautrap gemaakt. Alleen niet al te stevig. Jacqueline stapte op een losse plank en schoot met haar voet dwars door de trap. Gelukkig geen breuken of verrekkingen, maar d'r voet is aardig gehavend met schaven, krassen en zwellingen.. Bij de Canopy moeten we even op ons beurt wachten voor dat we er op mogen. Er worden zeer stricte regels gehanteerd m.b.t. Het aantal mensen erop, en de onderlinge afstand. De Canopy is een zeer smalle hangbrug op hoogte van de boomtoppen en van boom naar boom gaat. Bij elke boom even onderbroken door een klein platform. Aangezien de bomen hier enorm groot kunnen worden rijkt de Canopy tot 45 meter boven de grond. Als wij aan de beurt zijn krijg ikvan de dames te horen dat ik als eerste mag. Joepie. Vol vertrouwen (?) Stap ik op her smalle plankier en begin te lopen. Het ding schommelt wiebelt en kraakt, maar houdt gelukkig wel stand. De dames volgde met gegriezel langzaam er achteraan. Om dit stuk af te maken: alleen Jolande heeft er van genoten, de rest heeft het ondergaan. Na de Canopy nog een wandelingetje van een twintig minuten en we staan weer bij de watertaxi. Terug in het resort blijkt het water nog steeds niet te werken. Na nogmaals 'de manager' te hebben aangesproken krijg ik een heel verhaal over kapotte pompen en dergelijke, en de sleutel van een tweede huisje om dan daar maar te douchen e.d. Okay, die douche is hard nodig dus dan maar bij de buren. Eerst maar even langs het lunchbuffet (rijst, kip, vissenkoppen en tauge) en dan een siesta. Om vijf uur worden we weer in de lobby verwacht voor een hike naar de Orang Asli settlement. Groetjes, Arno