Vanmorgen om ong. 5.30 geland op Schiphol, anderhalf uur eerder dan gepland. Het regende, de piloot vertelde dat het 14 gr. was. We konden ons niet voortstellen dat we 24 uur geleden over het warme vochtige Lamma Island liepen waar de straaltjes van het gezicht liepen.

Toen we de dag ervoor in Hong Kong aankwamen was het al donker, we vroegen aan de informatie balie hoe we het beste naar het Majestic Hotel konden komen waar voor ons een kamer was gereserveerd. Het meisje van de infobalie vertelde ons dat Majestic niet meer bestaat, maar nu Novotel is geworden. Ze  belde even voor de zekerheid, maar er was geen reservering bekend. Toch er maar naar toe met trein en gratis shuttle bus. Het openbaar vervoer werkt goed en efficient  voor zoveel mensen in Hong Kong. In Novotel lang gewacht en ook even met Nederland contact opgenomen. Uiteindelijk konden we naar een ander hotel, het Royal Plaza, wel erg mooi, daar hadden ze nog een suite voor ons viertjes. Het was pas tegen 1 uur dat we daar aankwamen, maar wel heerlijk geslapen en ontbeten. De volgende dag met de Star ferry naar Central en van daar met de ferry naar Lamma Island. Leuk om die reis weer te maken maar wel heel anders. De pier is verplaatst, de aankomst op Lamma is wel hetzelfde, maar er is zoveel bijgebouwd dat ik moeite had met de orientatie. Ik kon niet precies meer mijn straatje terugvinden, de bar was dicht en ook heel erg veranderd, en de hoofdstraat van Yong Shue Wan leek wel 3x zo groot en druk geworden. Er kunnnen nog steeds geen auto's op het eiland komen, maar nu wel heel veel moutainbike's. Die stonden tegen de railing van de pier geparkeerd.

De bekende wandeling naar Sok Yue Wan was nu over een geasfalteerd pad. De grote spinnen hingen nog steeds in de bomen en de vochtige hitte was verschrikkelijk. Aan het water in Sok Yue Wan gegeten, en weer helemaal bij gekomen. Met de ferry weer terug naar Central en vandaaruit naar de Peak tram. Die was zo vol dat we een taxi naar de Peak hebben genomen  waar het uitzicht nog onveranderd mooi was, maar de winkels en eet-tentjes verdriedubbeld.

En toen was het echt afgelopen, onze spullen in het hotel opgehaald en naar het vliegveld gegaan. Daar verliep alles weer volgens schema. Het voordeel van laat vliegen is dat je ook makkelijk in slaap rolt na zo'n vermoeiende dag in Hong Kong, we hebben alle 4 goed in het vliegtuig kunnen slapen.

Einde van een prachtige reis.

Vanmorgen vanuit UBud naar dit mooie plekje vlakbij het strand waar je surfers over de golfen ziet gaan. Ook weer een mooi resort met tuin, zwembad en 2 persoons huiisjes. M en R hebben hun eigen huisje.

In Ubud hebben we steeds smorgens een leuke activiteit gedaan, zoals de kookcursus, echt enig,\ en lekker, we hebben de recepten meegenomen dus dat gaan we nog wel eens maken. Van de crematie niet zo veel gezien, het wss zoo vreselijk druk dat we er benauwd van werden. Wel een paar mooie wagens, van de processie en de stieren van hout waar de lichamen in verbrand werden. De avond ervoor nog naar balinese dansen wezen kijken, erg mooi, hoewel de mannen bijna in slaap vielen.

De mountainbike tour was erg leuk en helemaal niet vermoeiend. We werden bovenaan d3e berg gebracht, bij een restaurant met mooi uitzicht.. Eerst nog even een koffieplantagetje bezocht en luwar koffie geproefd (die van de uitgepoepte koffoebonen door de civet kat)

Daarna met zijn allen, het waren er wel veel, op de mountainbike naar beneden door het mooie landschap, af en toe over een drukkere weg. Weer dezelfde prettige afsluiting als bij het hiken.

Nu dus op onze laatste stek, er is hier niet zoveel te doen dan lekker te luieren, en langs het strand lopen, misschien nog even zwemmen. Tot de volgende keer.

De volgende dag stonden we inderdaad om half 6 naast ons bed, en om kwart voor 6 stonden we klaar om naar de boten te gaan. Er zouden echter 22 personen van het hotel af vertrekken dus hebben we uiteindelijk nog tot 5 over 6 gewacht toen uiteindelijk duidelijk werd dat een groep niet met 5 maar met 4 personen kwam.

Het maakte allemaal niet uit want we hadden een goede kapitein die wist waar hij ongeveer moest zijn, en we hebben veel dolfijnen gezien. Sommige sprongen, vooral Maarten had op het juiste moment geklikt al lijkt zijn foto ietwat onscherp. Dit is een van mijn betere foto's:

Iets na 8 uur stonden we weer op het strand en na ontbijt bereidden we ons voor op de hot springs en het bezoek aan de tempel. Ook dat verliep prima, vooral de tempel was fraai en de hot springs aardig, al moest je er wel door de verkopers heenvechten.

De dag erna (gisteren) naar Ubud vertrokken, boven in de bergen in de mist en regen en zelfs in Ubud leek het soms te druppen. Maakte niet uit, we zijn de stad in getrokken (gratis shuttle vanaf Green Field) en hebben gelunched in Casa Luna. Bij dit restaurant was de kookcursus die we wilden afspreken op dinsdag al volgeboekt maar later lukte dit wel bij Bumi Bali. Daarover in een volgend verslag meer.

Teruggekeerd naar huis en toen heerlijk van de zonsondergang genoten.

Het uitzicht van ons platje

Vervolgens in het restaurant van het belendende hotel gegeten, prima en eerlijk voedsel, weer.

Vanochtend "Hiking around Ubud" gedaan, en dat was een zeer aangename wandeling met een andere familie erbij, uit Zwolle, waarmee het heel gezellig was.

Tussen de rijstvelden door kregen we het een en ander te zien van deze omgeving, we stopten voor wat meegebracht fruit en een snack en deelden een kokosnoot en sloten de hike op zeer plezierige wijze af.

Morgen is het groot feest in Ubud, want dan wordt een kleinzoon van de laatste koning van Ubud gecremeerd en nog een aantal andere belangrijke personen met hem. Dat hij 28 Maart al is overleden mag niet deren, de datum 15 juli is met opzet uitgekozen na overleg met de priesters. Er wordt vanuit het paleis in Ubud een 26 meter hoog bouwwerk naar de cremation grounds getransporteerd door wel 100 dragers, het zal een heel spektakel worden. Ben benieuwd wat we ervan zien, we gaan 's ochtends een kookcursus volgen.

Tot schrijfs, Jaap.

Vanmorgen met moeite afscheid genomen vn het mooie resort waar we heerlijke dagen hebben doorgemaakt. Het snorkelen was een geweldige ervaring voor ons alle 4, na een halfuurtje met een  bootje naar Menjalang gevaren te hebben daar gesnorkeld waar je je in een natuurfilm waant, zoveel moois onderwater. Het snorkelen lukte mij niet zo goed omdat de branding heftig was en ik steeds zout water uit proestte, maar Jaap en de jongens hadden er minder moeite mee. Die hadden ook geoefend de dag ervoor toen ik van top tot teen gemasseerd werd met bloemenolie, heerlijk.
De volgende dag vroeg op  om om 7 uur met onze gids het national park in te gaan. Apen gezien, reuze eekhoorns, hertje, en heel veel mooie bomen met lianen. Allemaal even voor Tarzan gespeeld en aan de lianen gehangen.
SMiddags lekker geluierd, we waren de dag ervoor nog op een huwelijksceremonie terecht gekomen , maar dat vertel ik n og wel eens, heel interessant.
Vandaag een paar uurtjes verder gereden naar ook weer een heerlijk resort. Rambutan cottages, in Lovina.
Er zijn hier meer toeristen, morgen vroeg (6.00) met een bootje naar de dolfijnen. We hopen zo er veel te zien! Het gaat verder erg goed met onze buiken en zijn helemaal aan de warmte gewend.

Tsja, in Bali aangekomen na een reis van een kleine 4 uur. Na vliegtuig, trein en busjes nu dus de beurt aan de boot om ons te vervoeren.

In Permuteran zitten we in Taman Sari, zie ook deze link.

De foto's op deze webpagina liegen niet, helaas kan de computer mijn camera niet vinden anders zou ik nog een fotootje van onze lunchtafel bijvoegen. We hebben de Dolphin Suite, twee geschakelde kamers met voor de jongens enkele bedden en een groot hemelbed voor Leonieke en mij. De badpatio's zijn een uitvinding en ons terras met uitzicht op de zee (zo'n 100 meter verderop) is bijzonder relaxing. Kan het nog beter? Ik zou haast denken van niet.

Tsja, op deze manier is een zon&zee vakantie wel uit te houden! Ik heb met de jongens even gesnorkeld maar de zee was erg ruw en daardoor was het zicht matig.

Morgen snorkelen bij een eilandje verderop en overmorgen vroeg het bos in.

Jaap.

Het is nu middag. en onze excursie naar de plantage gemaakt (Glenmore heet deze, nog steeds). We moesten even rijden maar onze chauffeur deed dat weer prima. De gids was zeer kundig en heeft ons van alles verteld over rubber, koffie en cacao in de plantage waarna we in de fabriek getuige konden zijn van de diverse bewerkingen op de grondstoffen voordat deze aan de grothandelaren worden verkocht.

Vooral rubber was aardig, de vanochtend geoogste rubber werd speciaal voor R&M tot en ballon gemaakt en dichtgekauwd door een van de arbeiders. Hierna moet de rubber nog gerookt worden en gesorteerd.

Een kopje koffie of thee werd ook tussendoor geserveerd en zo hebben we een licht lunch alweer binnen. Nu zijn de jongens al aan het spelen in het zwembad, het is weer echt afzien!

Morgen gaan we naar Bali, vertrekken om 8 uur, maar we zullen toch al vroeg wakker zijn, in Kalibaru is het ochtendgebed om 4 uur 's ochtends goed voor een half uur vermaak, als je ervan houdt .

In Yogyakarta een dag gespendeerd met o.a. een bezoek aan het kraton en aan de taman sari.  En nog vele andere adresjes. Een drukke stad, met veel bezienswaardigheden.

De dag erop opgehaald, weer keurig op tijd en op naar Serangan. Prembanan bezocht (druk, relatief duur en touristisch) maar indrukwekkend wat omvang en steenbewerking betreft. Daarna de suikerfabriek waarover Tine schreef. Dat laatste was geheel niet toeristisch, we kregen een rondleiding door de suikerfabriek (geen foto's maken!) maar ook het huis van de baas van binnen bekeken.Hier zouden mijn grootouders dus regelmatig op bezoek zijn geweest!

Daarna naar Klaten, het kerkje gevonden waar mijn grootouders ooit getrouwd zijn (zag er keurig uit en ik mocht er GEEN donatie achterlaten!), gelunchd en toen even rondgneusd in Trucuk en Ketandan. Maar als je niet weet waar je moet kijken is het slechts sfeer snuiven. Dat dus gedaan.

Hierna door naar Serangan, aan de andere kant van de Lawu. Door Tawangmanggu gereden maar het was zo steil dat ik het hart niet had om te vragen zo nu en dan te stoppen, want ik was bang dat we niet meer weg zouden komen. Grand hotel Sarangan is duidelijk van een andere tijd en er is de laatste tijd weinig in geinvesteerd. Maar uiteindelijk doet alles het wel, en de bediening is voorbeeldig. Ik kon me aardig de rol van koloniaal aanmeten.

Ziek. Tsja, Maarten was al in Yogya een dag ziek, Remco de reisdag naar Serangan en Leonieke toen we aan waren gekomen in Sarangan. Zelf wat last gehad van vloeibare stoelgang maar na immodium eigenlijk geen last gehad (fingers crossed, het zal nog wel een keer komen).

Ik (Lee) zal het verhaal verder overnemen. In Saragnan hebben  we lekker gerelaxed, de jongens op het meer gevaren en gewandeld en s'avonds bij de open haard gegeten.

De volgende dag naar Bromo, wel 8 uur in de auto, het laatste stuk was prachtig. Minder verkeer en wat landelijker. In ons hotel aan de krater gezellig gegeten met life muziek, waar bij ik ontroerd werd door een Ambonees liedje wat ik herkende en waar Jaap ook 2 liedjes met de band heeft meegezongen, zo leuk!

Vandaag om 03.30 uur gewekt om met Jeeps naar boven te gaan, toen nog 200m gelopen naar het uitzichtspunt om de zon op te zien komen. We waren niet de enigen, vreselijk wat een massa mensen stonden er. Iedereen met uitgestoken arm om opnames van de zonsopgang te maken.Verpakt in jassen mutsen en dassen want  het was er behoorlijk fris.De zonsopgang  was inderdaad prachtig. Daarna nog met de jeep en met een paardje om bij de kraterrand te komen, daar hadden we de mooiste uitzichten. Het was gelukkig prachtig weer.Toen weer terug naar beneden, ontbeten in het hotel en ong. 4 uur gereden naar Kalibaru waar we nu zijn. Een prachtig resort met heel gevarieerde planten en dieren in de tuin en een groot zwembad. Het miezert hier momenteel een beetje, morgen gaan we met een gids plantages bezoeken.

Bedankt voor leuke berichtjes,  en tot het volgende bericht!

Er was wat consternatie op de dag dat we waren aangekomen: de organisatie was verrast door het feit dat er nog maar 2 kaartjes te koop waren voor de geplande trein. Inmiddels waren er op een binnenlandse vlucht 2 stoelen gereserveerd maar de Spoorwegen hier boden uitkomst met een extra wagon.

Wel daardoor om half 5 opgestaan, zodat we nog voor 5 in het busje van Us zaten en rond 6 uur bij Gambir station aankwamen. We stonden als 2e in de rij voor het loket voor de trein naar Yogyakarta, helaas ging deze pas kort na 7 uur open. Toen stond er een rij door de hele hal, dus de vroegte was niet voor niets: 2 plaatsen erbij, een wagonnetje verder.

Ptima reis keurig op tijd vertrokken (8:01) en relatief sneller dan verwacht lag de stad achter ons. Helaas liep de route niet over Bandoeng, maar staken we meer Oostelijk over, logisch eigenlijk want de route is dan duidelijk minder bochtig. Het middenstuk was spectaculair als je wist waar je moest kijken; twee prachtige vulkanen, de eerste die ik zie, en wat zijn het majestueuze bergen, optorend uit de vlakte.

De eerste 2 dagen in Indonesie hadden een duidelijke indruk achtergelaten: DRUK. Is dit nou het land van Tempo Doeloe? Het is een regelrechte heksenketel: Jakarta uiteraard, maar Bogor is niet veel minder. Uit de trein kijkend echter ben ik tot rust gekomen en heb een land gezien waren alle kinderen die ik zie met veel plezier spelen terwijl de mensen op het platteland rustig hun werk doen, en soms ook niet. Prachtige stukken gezien waar je eigenlijk zo de tren zou willen stoppen, maar ja, dan lever je ook weer wat in....

We kwamen wel ruim een uur te laat aan in Yogya, maar ik hoef niets dus het kan me niet deren. Porters springen de trein in op zoek naar werk, en ik laat dat dan maar; ze hebben te weinig werk. Dan vind ik wel 20000 Rp erg veel voor 2 minuten sjouwen, als de taxi maar 35000 Rp is naar de andere kant van de stad. Maar ja, veel treinen met goede bagage stoppen er ook weer niet. Dat vind ik wel wennen: iedereen die wat van je wil. De Bombings in 2002/2003 dreunen nog steeds na en iedereen (gids, taxi) vraagt meteen of er de volgende dag nog een klus in zit. Op het sneue af, want we kunnen ze weinig bieden (wij hebben al weer landgenoten van hen gecontracteerd).

Nu in het hotel: Duta Garden, wat een prachtig hotel. Eerste indruk is perfect, een zwembadje, een prachtige tuin en ruime kamers. En gratis internet, waarvan ik nu even gebruik maak.

Vanavond de stad in voor een maaltijd, en morgen blijven we in Yogya. Terwijl de moskee het avondgebed laat horen sluit ik af. Jaap.

Prima reis gehad met Cathay, wat een verwennerij aan boord! Geen vertraging en ook met de bagage was alles in orde. Bij aankomst in Jakarta wel lang moeten wachten op het verplichte visum, maar dat hoort er bij. Gelukkig stond Oes(onze chauffeur) klaar met een bordje Hazewinkel en konden we snel via de randweg om Jakarta heen. Wat een drukte! In de auto vielen onze ogen wel dicht van de vermoeiende reis, en na 2 uur in on Hotel in Bogor. Enig, met mooie binnenplaats waar alle kamers op uitkijken. Vandaag met Hans, onze nederlands sprekende indonesische gids door Bogor gelopen. Ideaal om zo achter hem aan te lopen en ook heel gezellig, want hij wist veel te vertellen. De botanische tuin, een gongfabriek en een wajang poppenmmaker bezocht, en natuurlijk eentje gekocht, prachtig. Het is heerlijk hier te zijn en het eten smaakt prima, vooral de sate kambing! Morgen naar Yogyakarta.

Gewoon thuis achter je pc inchecken, makkelijk hoor.  We hebben 2 x 2 plaatsen aan de zijkant van het vliegtuig. Er zitten wel wat rijen tussen. Jaap is ook weer thuis uit de USA, morgen is zijn laatste dag voor de vakantie.

Ons nieuwe (tijdelijke) e-mail adres is: famhzwnkl5@gmail.com

We hebben veel zin in onze reis van 28 juni tot 21 juli.