Vannacht houdt een onweer uit onze slaap maar tegen de morgen klaart het helemaal opnieuw uit.

Lake Louise is vooral gekend van Chateau Lake Louise. Ons hotel ligt ongeveer een 300m van het meer. We starten dan ook onze dag met een bezoek aan het meer. Het meer heeft inderdaad iets bijzonders maar niet uitgesproken. We werpen nog een blik binnen in de hallen van Chateau Lake Louise. Alles is zo majestueus maar zeer zeker niet voor onze portemonnee …

In de namiddag rijden we door naar Moraine Lake. Dit meer is toch wel de parel onder de meren die wij gezien hebben. Je kunt wandelen tot aan de achterkant van het meer maar het mooiste zicht heb je vooraan aan het meer van op de berg. Dit meer was vroeger afgedrukt op het 20$ biljet. De zon speelt hier geweldig met de kleuren, van smaragd groen en turquoise blauw.

De vermoeidheid begint stilaan zijn tol te eisen en keren al vroeg in de namiddag terug naar het hotel, wetende dat dit de laatste dag is in het mooiste nationaal park van Canada, maar ook voldaan van het zo vele schoons dat we hier gezien hebben de laatste week.

We hebben er twee zware dagen opzitten en nemen ons voor om vandaag een rustdag te nemen.

Vandaag is de bestemming lake Louise, ongeveer een 85Km van de Ice fields. Van de veel omschreven weg tussen Jasper en Lake Louise is het stuk tussen Ice Fields en lake Louise zonder enige twijfel het mooiste. De ene berg na de andere, met elk zijn eigen gletsjers, duiken op en de bossen kleuren veel groener dan in Jasper.

Onderweg maken we een tussenstop aan Peyto Lake en Bow Lake. Het Peyto meer ligt volledig verscholen tussen de bergflanken en laat zich alleen van vanboven bekijken. Hierdoor heeft het meer die zeer typische smaragd groene kleur.

Vervolgens hebben we een stop gemaakt bij het Bow lake. We hebben rond dit meer gelopen tot aan de waterval, ongeveer twee uur stappen. Dit meer kleurt eerder turquoise blauw en kleurt telkens iets anders vanuit elke positie en zonnestand.

Voor vandaag is dit genoeg en we rijden door naar ons volgend verblijf, de Deer Lodge, in Lake Louise.

Vandaag nemen we deel aan een Ice walk in het Ice field Center. We moesten daar zijn om 11u en de Ice Fields liggen ongeveer een 150Km van Jasper. Omdat men de Highway naar de Ice Fields als de mooiste weg van Canada omschrijft wouden we vroeg vertrekken zodat er nog voldoende tijd was om een tussenstop te maken.

Tijdens onze tocht zien we nog een beer over de highway lopen en hebben we ook een paar steenbokken gezien. De weg naar de Ice fields verandert van het ene berglandschap in het andere en is dan ook ongelooflijk mooi.

We waren goed op tijd aangekomen in de Ice Fields en hadden nog even de tijd om in het Ice Field center binnen te gaan. Vervolgens nemen we deel aan de Ice walk. Voorzien van een goede winterjas, muts en handschoenen trekken we onder begeleiding van een gids naar de gletsjer. Het is moeilijk te omschrijven hoe wij deze gletsjer tocht ervaren hebben maar het heeft een enorme indruk op ons gemaakt. We worden geleid van de ene zijde naar de andere zijde over de gletsjer, telkens op zoek naar diepe kloven. Je zou niet verwachten dat een gletjser zoveel te verbergen heeft. Daarenboven kom je onder de indruk van de sneeuwlandschappen om je heen. De tocht heeft ongeveer een vier uur geduurd. Wij beschouwen deze Ice walk als het hoogtepunt van onze trip door Canada.

Na de Ice walk laten we ons afzakken naar het hotel Crossing Resort. Dit hotel is gelegen in de Ice fields en heeft een zeer mooi uitzicht op de bergen en gletjers in de omgeving.

Na een slechte nachtrust starten we onze dag al vroeg. In het Jasper natuurpark is er zoveel te zien dat je wel duidelijke keuzes moet maken. Wij kozen voor het Maligne lake.

Op weg naar het Maligne lake kom je Maligne Caneon tegen. We hebben de Caneon gevolgd vanaf bridge 5. De Maligne river laat zich zien als wilde waterloop, dan als waterval en verdwijnt op sommige plaatsen in de diep uitgeslepen groeven. In deze mooie omgeving hebben we ook onze picknick genomen.

In de namiddag zijn we doorgereden naar het meer. Onderweg kom je eerst het Medicine lake tegen en vervolgens het Maligne Lake. Het Maligne lake is een heel lang uitgestrekt meer dat gelegen is tussen twee bergflanken. Hier heb je de mogelijkheid om een boottocht te maken van ongeveer een twee uur. Wij kozen om een wandeling te maken aan de voorkant van het meer.  Bij de aftocht naar Jasper kwamen we voor de derde keer een beer tegen.

In de stad Jasper, op zoek naar een echte hamburger, zijn we terecht gekomen in een pub. Hier was het echt gezellig zitten met een groep die er live country muziek speelde.

's avonds om zeven uur namen we nog deel aan een bever zoektocht onder begeleiding van een gids. Het enige wild dat men ons garandeerde  waren muskieten en die waren er in overvloed. In ieder geval was de tocht wel de moeite waard om te doen ook al hebben we niet echt wildlive gezien. Op onze tocht naar huis komen we wel wapiti's tegen.

We hebben ons vandaag eens lekker uitgeslapen. Vervolgens hebben we onze pakken gemaakt en de trip aangevat naar Jasper, ongeveer een 350Km.

De Rocky Mountains laten zich al vlug opmerken aan de horizon. Deze mooie berglandschappen maken dat de tocht vlug voorbij gaat. We gaan vandaag over van de provincie Britisch Colombia over naar de provincie Alberta. In Alberta is het tijdverschil met thuis nog 8 uur. Aan de grens van het natuurpark Jasper moeten we een toll betalen per dag dat we in het park verblijven.

Ons verblijf in Japser is in het Beckers Chalet domein. Dit domein is gelegen aan een rivier en heeft een mooi uitzicht op de bergen. Nog maar goed aangekomen in ons chalet zien we aan de overkant van de straat een zwarte beer lopen. Het doet je toch beseffen dat je in een natuurpark zit en dat je bij elke wandeltocht best uit je doppen kijkt. Het heeft ons de volgende dagen toch nooit tegen gehouden om er op uit te trekken.

Vandaag rijden we van Smithers naar Prince George, ongeveer een 370Km's. De dreigende wolken zijn helemaal weg en de temperatuur loopt op tot 27° in de namiddag.

Het landschap van vandaag staat in schril contrast met de voorbije dagen. De bergen zijn vergaan tot lang uitgestrekte heuvels en de weidelandschappen nemen het merendeel van het zicht in beslag.

Het is duidelijk dat we korter bij de bewoonde wereld komen en het verkeer wordt veel drukker. De wegen worden het meest ingenomen door zware truckers, caravans en mobilhomes.

Vandaag zijn we al van 6u op in een poging om de beren nog eens op te zoeken die zich vaker ’s ochtends laten zien. Maar ook vandaag geen geluk.

Dan zijn we doorgereden naar de Salmon gletsjer. Ook hier blijven de wolken onze parten spelen en laat de gletsjer maar een tipje van zijn schoonheid zien. Het is te gevaarlijk om tot boven door te rijden en keren terug.

Vandaag verlaten we Stewart om door te rijden naar Smithers. Dit is een tocht van ongeveer een 320Km. Op onze weg zien we vier zwarte beren over de weg lopen. Spijtig genoeg zijn ze al verdwenen voor we onze camera in de hand hebben.

Op onze tocht rijden we nog door verschillende First Nation gebieden. In Old Hazelton bezoeken we zo een oud indianen dorp maar dit stelt wel niet veel voor. In Old Hazelton Town zijn we gaan lunchen in een authentiek saloon en daar kon je nog de oude pioneerstijd opsnuiven.

Aangekomen in Smithers zijn we behoorlijk moe en kruipen al vroeg in onze nest.

Hyder is gelegen in Alaska juist over de grens met Canada tussen twee rivieren die uitmonden in een diepe fjord van de westkust (ongeveer een 400Km v/d westkust). Hier vind jaarlijks de grote zalmtrek plaats. Dit jaar is de zalmtrek later dan andere jaren en er is dus nog niet veel zalm te zien.

In Fisch Creek is er een plaats waar men de grizzly beren de zalm kan zien vangen. Maar aangezien er niet veel vis is zijn er dus ook geen beren.

Vandaag valt onze dag wel letterlijk in het water. Het begint te regenen en de bergen worden helemaal ingesloten door de wolken.

We zijn dan maar terug gekeerd naar het hotel. Het Ripley Creek hotel is gelukkig een fantastisch goed hotel met leeshoek en sauna waar we dan ook gebruik hebben van gemaakt.

’s Avonds hebben we in Stewart nog een wandeling gemaakt op de walkboard. Dit is een lage loopbrug die men gebouwd heeft over een waterbekken gebied. Hier kunnen we nog een paar mooie foto’s nemen van de fauna die er rijkelijk groeit.

Vandaag verlaten we de westkust om naar het binnenland te trekken met bestemming Stewart, tegen de grens van Alaska.

We vertrekken vandaag al met de zon van ‘s morgens en in de namiddag wordt het wel 26°.

De tocht is vandaag ongeveer 460Km lang, het langste traject in onze trip door Canada.

We zetten een CD op met country muziek en rijden op ons gemak naar Stewart, zo voelen we ons hier al helemaal thuis.

Het zeewater heeft plaats gemaakt voor de vele meren dat canada rijk is. Dit levert terug mooie landschappen op tijdens onze tocht. Langs de weg, op een rest area met mooi uitzicht, gaan we picknicken. We dachten daar nog eens even de bossen in te gaan maar we keerden al vlug terug door de vele muggen.

Aangekomen in Stewart zoeken we het hotel op. De kamer en alles binnenin ziet er weer prima uit, al hoewel ook hier de buitenkant dit helemaal niet laat vermoeden.

We informeren ons nog bij het infocenter voor de tocht van morgen naar Alaska. Daar bekijken we nog een filmpje van wat je moet doen als je beren tegen komt en we zijn ervan overtuigd, je kunt ze maar beter vermijden dan opzoeken …

’s Avonds gaan we nog eens lekkere wild zalm en heilbot eten en dan is het tijd om slapen te gaan … 

Vandaag is het vroeg opstaan voor de Inside Passage. Om 4u zijn we al uit bed omdat we nog een 45 min moeten rijden tot aan Port Hardy waar de Ferry vertrekt.

Het inschepen zelf neemt veel tijd in beslag en de controle op identiteit is streng. Maar om 7.30u vertrekken we stipt op tijd naar Prince Ruppert.

Op de cruise is heel veel ruimte met launches, bar, restaurant, filmzaal en een winkeltje. We hebben ook een eigen cabine en het eerst uur zijn we daar een dutje gaan doen want we hadden niet zo goed geslapen vannacht.

Het is vandaag al vrij laat in de namiddag vooraleer de zon van de partij is. Maar dan komt ze er volop door en dit maakt zeer veel goed. Op het zonnedeck kunnen we echt genieten van de zonnewarmte. Naar verluid is het hier maar zelden zonnig en dus hebben we toch veel geluk.

De Inside Passage levert mooie zichten op van de noord-west kust van bossen, bergen en fjorden. De tocht duurt ongeveer een 14u en het is dan ook al donker als we ’s avonds aankomen in Prince Ruppert.

In Telegraph Cove gaan we vandaag walvissen spotten. Juist bij het verlaten van het hotel lopen twee herten voor ons uit.

In de voormiddag zoeken we de jachthaven op. Deze jachthaven leeft louter nog van toeristen. In de winter verblijven er slechts nog 4 personen. Het unieke in deze jachthaven zijn de paalwoningen die nog authentiek zijn.

.

In voormiddag komt de zon er maar moeizaam door. In de namiddag is de zon weer van de partij maar het blijft behoorlijk fris.

Om 13u gaan we op zee op zoek naar walvissen. We zijn nog maar goed op zee of we hebben al een paar orka’s in zicht. Op onze tocht zien we ook nog dolfijnen, zeeleeuwen, zeehonden en zee-arends.

We gaan vanavond vroeg slapen want morgen moeten we al om 4u op voor de Inside Passage tocht.

Voor het slapen gaan krijgen we nog te horen dat er rond het hotel de avond voordien een beer met haar jong zat rond te zwerven. Een goed verhaal om bij in te slapen …

De ochtend begint met een licht ontbijt wat niet gebruikelijk is in Canada. We kunnen buiten ontbijten op het terras. We beseffen nu goed genoeg hoe idyllisch dit plaatjes wel is en willen genieten van elke minuut in de ochtendzon.

Het weer is terug schitterend, een blauwe hemel en 24°.  In de voormiddag wandelen we over een landtong aan de baai. Dit levert ons prachtige zeezichten op met bootjes en besneeuwde bergtoppen aan de horizon, …

In de namiddag kopen we wat sandwiches en zoeken een plaatsje aan de waterkant om te picknicken. Vooraleer we het eiland verlaten brengen we nog een bezoek aan een First Nation Reserve.

In de late namiddag rijden we door naar Telegraph Cove, ongeveer een 170Km verder. Er is slechts één straat in Telegraph Cove en toch was het even zoeken naar onze verblijfplaats. De naam van het hotel, Hidden Cove Lodge is dan ook gepast gekozen.

Deze lodge ligt ook aan de waterkant. De buitenkant, dat er wat onverzorgd bijligt, laat niet vermoeden dat het binnenin gezellig en mooi afgewerkt is. Dit hotel is met een eigen restaurant en bar. Met de avondzon op het water kruipen we in onze nest.

Vandaag mochten we de huur auto gaan afhalen aan het Pacific Hotel, een 2km van ons hotel.

 Ik schrok wel even van de grote wagen maar in het verkeer had ik al vlug door dat je pas zou opvallen als je hier met iets kleiner rond rijd.

Vandaag is de bestemming Quadra Island, een eiland gelegen tussen Vancouver Island en het vaste land. Een tocht van ongeveer 200 Km met twee overzetten.

De overzet naar Vancouver Island laat ons drie uur wachten vooraleer we meekunnen. Een reservering had hier tijd kunnen besparen. De overzet duurde ongeveer een klein twee uur.

Op Quadra Island is de overzet maar tien minuutjes.

De overnachting was geboekt in Harbour House, een huis gelegen aan de waterkant op een idyllisch plaatsje. We werden er verwelkomd door Susan Wilson, een dame die we graag blijven herinneren door haar vriendelijkheid en gastvrijheid. Ze verhuurt er slechts een drietal kamers waardoor het zeer huiselijk blijft. De kamers zijn bovendien zeer romantisch en artistiek ingericht.

’s Avonds zijn we gaan eten in de baai die er juist tegen ligt. Gerda had een Sea Food schotel genomen, rijkelijk gevuld met allerlei schelpdieren. Had ik het maar geweten….

We waren al vroeg wakker zodat de dag al vroeg van start ging. In de voormiddag zijn we er te voet op uit getrokken.

Eerst hebben we China Town bezocht, de grootste Chinese wijk in nood Amerika na San Fransico en New York. Gezellig en zeer kleurrijk. Droge voedingswaren van allerlei planten, champignons, vis, mossels, zeewier, farmaseutische kruiden enz zijn er te vinden. Verse vlees en vis producten worden er zonder koelbanken ten toon gespreid. Niet bepaald uitnodigend om die avond te gaan chinezen ...

Vervolgens zijn we door Gastown getrokken, de populaire stadswijk in Victoriaanse stijl, langs de twee meest toeristische bezienswaardigeheden, het Gassy Jack standbeeld en de steam clock. Zeker de moeite waard was het bezoek aan een winkel met indiaanse kunstwerken.

In de namiddag was er een fiets voorzien om de volledige seaside route, welke in Vancouver een aanzienlijke afstand is, rond te rijden. Hierbij wisselen de beelden van groene bergen, blauwe zee en wereldstad van buildings elkaar vootdurend af.

's Avonds waren we echt moe. Een douche, lekker gegeten, nog wat schrijven en bed in, dromend al van de volgende dag in Canada ...     

Onze vlucht vertrekt vanuit Zaventem naar Frankfurt waar we een directe vlucht hebben naar Vancouver. Het vertrek naar Frankfurt was om 11.10u. De landing in Franfurt had wat vertraging opgelopen zodat we niet teveel tijd over hadden voor de boarding naar Vancouver. In Vancouver zijn we aangekomen met ongeveer een half uur vertraging. Wat duurt het lang om meer dan 10u in de vlieger te zitten ...

In Vancouver werden we opgewacht door een Taxi. De taxi chauffeur gidste ons, met wat nuttige informatie over de stad, naar het Hotel. 17u locale tijd waren we in het hotel. We werden er gastelijk verwelkomd volgens de geroemde Canadese vriedelijkheid. Na het uitpakken en een kleine verfrissing zijn we nog even op verkenning geweest naar de jachthaven van Vancouver.  Grote jachten liggen er te pronken in het water tegen een skyline van hoge buildings. Het  is 22 graden en we kijken aan tegen een azuur blauwe hemel. Dit beloofd voor de komende dagen.

We voelen ons direct thuis en kijken dus uit naar veel meer...